Uzun boylu, yakışıklı, ama biraz burnu büyükçe olan genç Temel; (bilirsiniz, eski büyüklerimiz burnu büyük olanın... neyse fazla teferruata girmeyelim...), bir gün arkadaşı Dursun’a bu arabaya nasıl sahip olduğunu anlatıyordu: “Ula Tursun, ha bir gün Maçka yolunda otostop yapayidum, çok cüzel ve mini eteklü bir kız ha benü bu arabasina aldu!.. Arada bir bana bakup cülüyor, vites değiştirirken de dizlerimu okşayup durayurdu... Bir müddet sonra kız orman yoluna saptı, ıssız bir yerde durdi... Mini eteğinü çıkarup, ha bana dönüp; ‘Bu araba ve içindekilerden hangisini istersem heman vereceğinu’ söyledü... Ben da işta bu arabayı aldum, eyi etmiş miyum?” deyince, arkadaşı Dursun da başını sallayıp; “Valla çok eyi etmişsun ula Temal, zati mini etek sana hiç yakışmaz idu la !..” demez mi!? Hay sizin gibi zamane gençlerine ula, Allah sizi bildiği gibi etsin inşallah, sizce de kabul mü!?
İsterseniz fıkrayı bir kere daha okuyunuz, bu iki zamane ve dallama arkadaşın düşündüklerini, yaptıklarını lütfen bütün açık yürekliliğinizle bana hemen yorum olarak yazınız, sizden başka hiçbir ihsan da istemiyorum...
---Bir gün sokak röportajları yapan yeni yetme, genç muhabir kızlarımızdan biri, çalıştığı TV Kanalı için magazin konularıyla ilgili sorular soruyordu... Yaşlıca bir adama mikrofonu uzatıp; “Amca, sizce aşk nedir?” diye sordu... Adam, göründüğü halinden hiç beklenmeyen bir yanıt verdi ve şöyle dedi: “Evlâdım aşk, yüksek derecede elektrik enerjisidir ki, adamı fena çarpar!..” dedi. Çok şaşıran genç kız; “Peki, sizce evlilik nedir amca?” deyince de yaşlı adam; “Haa evlilik de, bu harcanan aşırı elektriğin büyük rakamlı faturasıdır” demez mi? Sizce de doğru mu bu amcanın söyledikleri?
---Bizim İlçenin meşhur gazetecilerinden Mustafa Aktaş’ın da, bir zamanlar bakkal dükkânı vardı... Cumhuriyet Caddesi üzerindeki bu dükkânındaki komşusu kimdi biliyor musunuz? Hani yaşamıyla, esprileriyle meşhur hemşerimiz köfteci ‘Eşek Hakkı’ idi... Akşama kadar her durumdan bir espri çıkartır, bütün komşularını günlerce güldürürdü, Allah rahmet eylesin!..
Bir gün yine en erken dükkânını açan Eşek Hakkı, yavaşça Mustafa Aktaş’ın bakkal dükkânına gelip, kulağına eğilerek; “Yahu komşu, benim hemen eve gitmem gerekiyor, sen benim dükkâna göz-kulak oluver, olur mu?” deyince, bizim Aktaş hemen; “İyi ama, sen evden daha yeni gelmedin mi komşu?” diye sorunca da, eli pantolon kemerinde olan Eşek Hakkı; “Yahu sabah aceleyle zülhanede (banyoda) yıkanıp, yatak içindeki donumu alıp da giyerken, yanlışlıkla yengenin donunu kıçıma giymişim, şimdi çişimi yaparken fark ettim, bunu gidip değiştirmem gerekiyor!” demez mi? Yerlere yatan bizim Mustafa Aktaş, akşama kadar bunu herkese anlatmış, kulaktan kulağa bütün Yatağan da duymuştu...
Şimdi açık yüreklilikle söyleyiniz; hangi fıkra biz insanları bu kadar düşündürebilir ve güldürebilir? Basit gibi görünüp de, herkesin başına gelebilecek unutulmaz bir olay değil midir bu !?
---Bir gün Mustafa Aktaş yine ondan sonra gelip bakkal dükkânını açmış... Tam Eşek Hakkı’ya ‘hayırlı işler komşu’ diyeceği sırada, Eşek Hakkı hemen sırtını dönmüş... Bir mesele olduğunu anlayan Aktaş; “Hayrola komşu, bilmeden bir kusur mu işledik?” diye sormuş... Eşek Hakkı da; “Senin çırak bana hakaret etti, onun terbiyesini ver, yoksa seninle de hiç konuşmam!” demiş... Aktaş ne olduğunu sorunca da; “Senin yeni yetme çırak bana; ‘hayırlı işler Hakkı amca’ dedi, çok kırıldım!” demiş... Aktaş hayret edip; “Eee, ne var bunda?” deyince de, Eşek Hakkı; “Ulan bu memlekette benim namım ne!? Ne diye bana namımla hitap etmiyor!?” deyince, bizim Mustafa Aktaş durumu fark edip; “Senin Eşek Hakkı olduğunu bilmeyen mi var, bizim çocuk eşşeklik etmiş, bir daha olmaz, ben onun cezasını veririm, sen canını sıkma” deyip, komşusunun gönlünü almaya çalışmış...
