HER ÖLÜM ERKEN ÖLÜMDÜR

 TAMMUZ

Üfleyince kavalını

Soyunur kavını şahmaran

Cemre gergeflerinde

Kışa, bahar dokur şarkılar.

Eşeledikçe bulutları

Gümrahlaşır bozkır

Çözülür dağların şalı

Öz’lenir başaklarda aşk.

Salkımlar meyleşir

Harmanlar sarı sıcak

Küpler ter dolar

Çarka teşneyken sular.

Bir maviay atlısıdır

Terkisinde göç atlasları

Yar nefesine hasretken

Çekilir miracına Sığırtmaç.

Sümer tanrısı Tammuz, çoban>sığırtmaçtır. Bereketi simgeler. Tammuz, baharla birlikte doğar, doğaya bolluğu bereketi saçtıktan sonra tekrar ölür.

Temmuz ayının adı da Tammuz'dan gelir.

Dilimizdeki bereketi sürdürmek için en iyi demek olan "damızlık" sözcüğünün de kökeni tammuz'dur: damızlık hayvan, damızlık ateş, damızlık maya...

Temmuz geçti belki; ama hasat mevsimi sürüyor.

Doğa da kendi hasadını yapacak değil mi?

İçimiz elbette:

"Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özüm

Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi

diyen Yunus gibi genç ölümlerine daha daha çok yanıyor.

Ama her ölüm erken ölüm diyerek maviaylarına uçup giden o güzel atlıların ardından da ağıtlar yakıyoruz.

Ne mutlu onlara ki arkalarında bu ülkeye hizmet eden güzel evlatlar, insanlığa yol gösteren eserler bıraktılar.

Güle güle Bodrum'un beyefendisi Şerif Kocadon,

Güle güle büyük usta Fikret Otyam...

Güle güle Tarık Dursun K.