Merhum Mandela’nın, yıllarca adam etmeye çalıştığı ülkesi Güney Afrika’da yayımlanan Sowetan Gazetesi’nin haberine göre; bizim buradaki TRT Müdürü pozisyonundaki zenci bir müdüre torpil için, bakire bir kız hediye edilmiş… Olay, ülkenin kuzeyindeki Limpopo Eyaleti’nde yaşanmış:
Radyo ve TV yayını yapan SABC’nin Müdürü Hlaudi Motsoeneng ve kurumdan bazı yetkililer, burada Venda halkının temsilcileriyle bir araya gelmişler.
Görüşmeler sırasında, Venda dilinde daha fazla program yapılmasını isteyen temsilciler, müdüre torpil ve “hediye” olarak, karısı olması için bakire ve taş gibi bir kız sunmuşlar.
Gazeteye göre Motsoeneng de, 23 yaşında ve “insan kaynakları eğitimi” gören o kızı beğenmiş. Üstüne üstlük, o müdüre bir de inekle bir dana da hediye edilmiş… Haberde, göğüsleri ve bacakları açıkta olan bu kızı, müdürün yanında gösteren bir fotoğraf da yayımlanmış…
(Hani lâf aramızda, kızın fotoğrafını ben de gördüm. Her şey, herkesin gönlüyle ve gözü önünde oluyor, gelenekleri böyleymiş de… Anlarsınız ya, yani müdürü suçlamanın pek bir anlamı olduğu kanaatinde değilim, böyle hediyeyi hangi enayi reddederdi ki...)
Güney Afrika Kadın İşleri Bakanlığı, olanları “kültürel değerlerin suistimali” olarak nitelemiş.
Bakanlığın açıklamasında; “Kadınların hayvan gibi veya hediye olarak kullanılması, ciddi bir gerileme ve 20 yıl içinde demokrasi, özgürlük ve özellikle kadınların katkısı konusunda elde edilen kazanımlara yönelik bir hakarettir” denilmiş… Umarım, Mandela’nın kemikleri sızlamıyordur?
SABC sözcüsü Kaizer Kganyago da nasıl bir gazeteci ise; bağlı oldukları BBC’ye, Cinsiyet Eşitliği Komisyonu’nun başlattığı soruşturmadan haberleri olmadığını belirterek; “Bu bir yerel gelenektir. Bir sorun varsa, bunun Venda halkıtemsilcileriyle çözülmesi gerekir, bizi pek ilgilendirmez” demiş, iyi mi?
Ya “İnsan Kaynakları Eğitimi” görmüş o kıza ne demeli? “Bir müdüre hediye edildim, artık kim tutar beni, müdür karısı olup hayatımı yaşayacağım?” diye düşündüğünden midir bilmem, çıplak bacakları ve göğüsleriyle, gözleri çakmak çakmak, babası yaşındaki şişko müdürün içine girecekmiş gibi bir arzu ve istekle bakıyordu…
Ben bu haberi duyup da, bir yazı konusu yapmaya karar verdiğimde, hemen bizimkiler aklıma geldi ve ürperdim!? Yıl, Milenyum Yılı ve şu anda 2014 yılındayız… Bizim de Doğu’da ve Güneydoğu’da hâlâ küçük kızlarımız “Başlık Parası” ile dedesi yaşındaki koca adamlara satılmıyor mu? Parası yetmeyen erkek tarafı, bu başlığın bir bölümünü inek, dana, at, deve, katır veya tarla olarak kız tarafına vermiyor mu?
Oturup biraz düşündüm, kendi kendime dedim ki; “Bak oğlum, sen 91 yıllık Atatürk Türkiye’sinde Cumhuriyetle, laik ve hukuk devleti olarak yönetiliyorsun, bu sorunlardan hâlâ paçamızı kurtaramazken, elin Afrika zencilerini eleştirmek sana mı düştü? Boş ver, bunu gerçek demokrasiyi yaşayabilen ülkenin yazarları kaleme alsınlar, bu daha akılcı olur, sen kendini ve zamanını bari ziyan etme oğlum” dedim, yazmaktan da vazgeçmiştim… Zati bizim müdürler içinden böyle kişiler asla ve kat’a çıkmaz, bu yazının da pek lüzumu yoktu…
Birkaç gün sonra arşivimi karıştırırken yine bu haber ve müdüre hediye edilen o taş gibi bakire kızın fotoğrafı gözüme ilişti, dayanamadım ve bu yazıyı yazdım… Sonra bir dünya haritasını önüme koyup, Muğla ile Güney Afrika arasındaki mesafeyi ölçüp-biçtim, gözüm yemedi…
Neyse, bu yazı da o kargaşada elimden çıkıp gitti, size de öyle ulaştı işte… Sürç-ü lisan eyledikse, tarafınızdan affola…
Sakin KOŞAR…
