Sosyoloji Uzmanları, ülkemizdeki 81 İlimizi kapsayan bir araştırma yapmışlar ve Türkiye’nin en mutlu insanları olarak Sinopluları belirlenmişler…
Basında çıkan bu haber üzerine araştırma yapan Felsefe Uzmanları, bu İlde “M.Ö. 412 ile 323 yılları” arasında yaşayıp, 89 yaşında vefat eden ünlü filozof “Sinoplu Diyojen”in yaşam felsefesinin büyük katkısı olduğunu söylediler…
Sinoplu Diyojen; insanlara bağımlılığı, medeniyeti reddetmiş, medeniyetten uzak yaşamış bir “Antik Çağ” filozofu idi… Babası Sivaslı Kuyumcu Hicesias adında zengin bir zenaatkârdı… Fakat, kalpazanlık yaptığı suçlamasıyla Romalılar onu Atina’ya sürgün ettiler.
Oğul Diyojen, Atina’da tanıştığı Sinizm öğretisinin kurucusu Antisthenes’ten felsefe öğrendi. Antishenes de, o zamanların meşhur filozofu Sokrates’in öğrencisi idi…
Diyojen, bir süre sonra Atina’dan kaçıp Sinop’a geldi. Medeniyeti ve diğer insanlar gibi yaşamayı reddettiği için, yoksul halde, büyük bir fıçı içinde yaşamaya başladı. Şahsî eşyası olarak bir çanağı, bir feneri ve bir de köpeği vardı…
Ünlü filozof Aristotateles’in öğrencisi olan Makedonya Kralı Büyük İskender, filozoflara çok değer veren bir kraldı. Diyojen’in son yaşadığı Corint kentine gelen Büyük İskender, onu fıçısının önünde ziyaret etti ve kendisinden bir isteği olup – olmadığını sordu? Diyojen ona eliyle “git” dercesine; “Gölge etme, başka ihsan istemez!” diye cevap verdi.
Oradaki herkes, Büyük İskender’in kılıcını çekip, Diyojen’in kellesini vuracağını beklerken, Büyük İskender şöyle dedi: “Eğer ben Kral Büyük İskender olmasaydım, mutlaka Diyojen olmak isterdim” deyip, oradan saygıyla ayrılmıştır…
Bu Filozof Diyojen ismi; sık sık 1071 yılında Malazgirt Savaşı’nda Alparslan’a yenilen Bizans İmparatoru Romen Diyojen (IV. Romanos Diagones) ile karıştırılmaktadır. Halbuki bunların biri M.Ö. 323’te, biri de M.S. 1071’de yaşamışlardır, birbirleriyle hiç alâkaları yoktur…
Neyse; biz bugüne dönelim… 81 İlimizin en mutlu insanları Sinoplularmış… 2006 yılında Sinop şehir girişine, hâlâ çok sevdikleri bu ünlü Filozof Diyojen’in bir heykelini diktiler… Demek ki, büyük şairimiz Mehmet Akif Ersoy’un da; “Medeniyet dediğin, tek dişi kalmış canavar!” demesi gibi; Sinoplular da bunu reddediyor, insanlara bağımlılığı kabul etmiyor, özgür ve bağımsız yaşamı tercih ettikleri için mutlu olabiliyorlar!?
Kabul edersiniz veya etmezsiniz, ama bir yaşam şekli olana ve dinimizin de yıllardır benimsediği “Bir lokma, bir hırka yeter!” düşüncesi, Sinop’ta M.Ö. 323’ten beri pek değişmemiş olmalı ki; her halde ve şartta mutlu olmasını bilebiliyorlar! Bu da onları gözü tok, insanlara saygılı, aşırı hırs ve isteklere boyun eğmeyen kişiler yapıyor! E, ne de olsa kefenin cebi yok tabii, böyle düşünebilmek, böyle mutlu olabilmek ne güzel…
