Bu pazar, yeni Anayasa’yı oylayacağız.
Parlamenter düzende; parlamentonun bir egemenliği vardır ve yönetenler parlamentoya karşı sorumludurlar. Mevcut parlamenter düzende, Cumhurbaşkanlarının sembolik yetkileri vardır. Şimdi oylanmak istenen sistemde ise; parlamentonun yetkileri Cumhurbaşkanına aktarılıyor ve parlamento işlevsiz bir hale getirilirken, yetkisiz Cumhurbaşkanı ise alabildiğine geniş yetkilerle donatılıyor…
Örnek verilen ABD ve Fransa gibi başkanlık modellerinde, başkan üzerinde yasal bir denetim uygulanabiliyor, kararları mahkemeler tarafından sorgulanabiliyor. Bu ülkelerdeki Başkanların, öyle sınırsız yetkileri yok. Seçimle gelen parlamenterlerin oluşturduğu meclisin yasa yapma yetkisi korunuyor. Başkanların, her türlü uygulamaları, yasal denetime tabi... Oralarda; yasama-yürütme ve yargının bağımsızlıkları, kuvvetler ayrılığı ilkesi demokrasinin temel ilkesi olarak varlığını sürdürüyor. Demokrasinin kurumsallaştığı ülkelerdeki durum böyle…
Bizde getirilmek istenilen Cumhurbaşkanlığı sisteminde TBMM işlevsiz bir yapı haline getiriliyor. Cumhurbaşkanına tanınan KHK(Kanun Hükmünde Kararname) çıkarma yetkisiyle, TBMM yasa yapma konusunda devre dışı bırakılıyor. Yüksek yargıya(Anayasa Mahkemesi-Danıştay-Yargıtay-Sayıştay) atamalar, tamamıyla Cumhurbaşkanının atadıklarından oluşuyor. Bu şekilde mahkemeler tek tip hale geliyor. Hakim ve Savcıları atayacak olan, eski adı HSYK, yeni adı HSK olan kurumun üyeleri, tümüyle Cumhurbaşkanı tarafından atanıyor; bağımsız yargı ve doğal hakim ilkesi ortadan kalkıyor.
Cumhurbaşkanı, parlamento içinden değil dışarıdan istediklerini Bakan ve Başkan Yardımcısı yapacak. Seçimle gelmeyen, arkasında seçmen ve halk sorumluğu olmayan kişiler, halka karşı sorumlu olmayacak, onlar sadece, kendilerini atayan kişiye karşı sorumlu olacaklar.
Cumhurbaşkanı aynı zamanda parti genel başkanı da olabilecek. Böyle bir durumda, cumhurbaşkanı tarafsız davranamaz ve partizanca uygulamalarla kendisinden olmayanları dışlayabilir…
Olağanüstü Hal(OHAL) ilan etme koşulları genişletildi. Herhangi bir şey bahane edilerek, ülke sürekli OHAL ve KHK’lerle yönetilebilir. Bu, demokratik hakların hepsinin askıya alınması anlamına gelir…
Cumhurbaşkanı’nın iki sefer seçilme hakkı var. İkinci dönemin bitmesine 3-5 ay kala, Cumhurbaşkanı TBMM’yi feshederek, seçime götürebilir ve görev süresi tam dolmadığı için tekrar aday olarak, üçüncü dönem için de seçilebilir… Yeni sistemde, Cumhurbaşkanı iş ve eylemlerinden ötürü yargılanması, neredeyse imkânsız hale geliyor!
Cumhuriyetimizin kurulduğu 1923’den 1946’ya kadar ülkemizde, tek parti olarak CHP’nin iktidarı vardı. CHP’nin başkanları o zaman Atatürk ve sonra İnönü’ydü. Cumhuriyetin kuruluş ve temellerini sağlamlaştırma döneminde tek parti iktidarının olması savunulabilir. Çünkü gericiler, Cumhuriyet yönetimin yıkmak, eski düzenin devamı için fırsat kolluyorlardı.
Çağın gereği olarak 1946’da çok partili düzene geçildi. Çoğulcu bir parlamenter yapının oluşması sağlandı. Şimdi ise getirilmek ve oylanmak istenen sistem, tek parti iktidarının tekrar yaratılmasından başka bir şey değildir ve bu sistem Türkiye’nin çağdaş Dünyadan hızla uzaklaştıracak bir sistemdir. Çağdaş dünyada, tek parti iktidarlarının yeri kalmadı artık.
Bu objektif veriler ışığında, yeni sistem kabul edilemez. Toplumun her kesiminin parlamentoda temsil hakkı bulunmalıdır. Bu da, eski sistemle olanaklıdır.
Bu nedenle, bir TC vatandaşı olarak, tercihimi HAYIR’dan yana kullanıyor, oylama sonucunda, % 56,8 HAYIR çıkacağını umuyorum…
