Sakın kimse makamından ve mevkisinden ötürü havalara girmesin!.. Aman hiç biriniz, yaptığınız iyiliklere güvenip de, insanlardan bunun karşılığını beklemesin!.. Asla ve kat’a, yaptığınız yardımlara güvenerek, tıpkı “Geri Dönüşüm Kutusu Malzemeleri” gibi, size de o yardımların bir şekilde geri döneceğini filân düşünmesin!.. Şimdi size, bazı yaşanmış insan ilişkileri örnekleri sunacağım. Kahvede bir diyalog:
--Kolay gelsin Nihat abi; ücretsiz verdiği kurslarla, seni Ziraat Okulu sınavını kazandıran Süha öğretmenin vardı ya, bu sabah felç geçirmiş, hastanede yatıyor!..
--Yaaa, çok üzüldüm ya!.. Sen bana mavi onluyu mu attın lan Fahri? Ben de siyah dokuzluyu atıyorum, oynasana be oğlum Şükrü!..
Bankada işlem yapan birine yaklaşan adam;
--Merhaba Hulusi Bey; sen ev alırken 60 bin liralık banka kredi borcuna kefil olan komşun Niyazi var ya; iki bin lira kredi kartı borcundan dolayı bugün evine icra geldi!..
--Yapma yahu, iyi insandır, üzüldüm yani!.. Keşke elimizden bir şey gelseydi… Haa memur bey, benim fondaki 75 bin liramı, vadesi dolan 150 bin liralık bir yıl vadeli hesabımın üzerine ekleyiverin!.. Ne diyordum ben yahu? He valla, çok üzüldüm icralık Niyazi’ye be…
Dükkânında oturan esnafın yanına koşarak gelen kişi;
--Ahmet usta hayırlı işler; sen ameliyat olduğunda, hani sana zor bulunan kanı veren Şoför Enver var ya, kaza geçirdi abi!.. Durumu biraz ağır diyorlar, hastaneye gidelim mi abi?
--Ben de gitmek isterdim, ama biraz sonra şirket müşterileri gelecek! Sen git de bir bak bakalım, fırsat bulursam belki sonra gelirim…
Seçimler boyunca arkasında koşup, her yere arabasını süren Tamirci Hidayet, Başkan seçilen dostunun makamına gitmişti:
--Selâm Başkanım, şükür bugünleri de gördük! Sabahlara kadar kuru ekmek bölüşerek çalıştık! Bir sürü aday arasından, seni bu mevkie getirene kadar göbeğimiz çatladı yahu, ne mutlu bugünlerimize be Başkanım!..
--Hop dedik Hidayet usta, burası resmî bir makamdır! Hani ‘kapımız herkese açık’ dediysek de; öyle başında şapka, ceket düğmeleri açık, eller yağlı halde, sekreterimden randevu filân almadan, sap gibi buraya giremezsin!.. Bunu kendim için istiyorsam namerdim! ‘Makama Saygı’ diye bir şey var, değil mi!?
Yukarıdaki yaşananları okuyunca, öyle SAP gibi kaldınız değil mi? Bu diyalogların hiç biri hayal ürünü değil, yaşanmış gerçeklerdir bunlar!.. İnsanoğlu çiğ süt emmiştir! Dünyadaki ilk ailesi, Adem babamız ile Havva anamızın çocukları olan Kabil, kardeşi Habil’i öldürüp de, dünyanın ilk ‘kardeş katili’ olmadı mı? “Olmaz, bu kadar da olmaz yahu” falan demeyin sakın! Aramızdaki kırgınlıkların, ihanetlerin, vefasızlıkların çoğunun, bu hayat gerçeklerinden kaynaklandığını bilmiyor musunuz!?
Onun için diyoruz ki; kendiniz dışında kimselere güvenmeyin, inanmayın ve vakit varken ayağınızı denk alarak, kendi aşınızı hep kendiniz pişirip, kimselere muhtaç olmayınız!.. Koca Kurt’a sormuşlar; “Ensen niye bu kadar kalın?” diye, Koca Kurt da; “Kendi işimi hep kendim görürüm de, onun için ensem kalındır” diye boşuna mı demiş… 