Bizler, bazı insanları gözümüzde çok büyütürüz, birçoğunu tanımadan onlara haddinden fazla güveniriz, saygı duyarız, bazen de bu saflığımızdan ötürü böylelerine yem oluruz… Halbuki, Yüce Allah insanları yaratırken hep eşit yaratmıştır. Zaman içinde bazı imkân ve mekânlar nedeniyle, kimimiz ast, kimimiz üst olmuşuzdur! Görev dışında, yine hepimizin vicdan ve yasalar önünde eşit olduğunu, bu dünyadan giderken, herkesin sadece iki metre kaputla gideceğini unutmuşuzdur. Yoksa bunca yalaka, yanaşma ve kendini Padişah sanan insanımız türer miydi? İşte bu konuyla ilgili birkaç fıkra:
--CIA, Rusya'daki çok gizli bir görev için seçmece adaylarını bir imtihana tabi tutmuş. Başarılı olan adayları son bir sınav olarak “sır tutma sınavı”na almış. Her birine bir sır vermişler ve bunu söyleyip - söylemeyecekleri konusunda işkenceye başlamışlar. Ajanların çoğu hemen çözülmüş, sırlarını vermişler, fakat Temel ne yaparlarsa yapsınlar, o sırrı asla vermemiş. En ağır işkenceleri geçtikten sonra, çok saygı duydukları ve hayran kaldıkları Temel için; “yeter, tamam artık, Temel bu işe uygun. Yalnız uykusunda konuşup konuşmadığını da öğrenmek için bir de odasına kamera koyalım onu izleyelim” demişler. Hemen Temel'in odasına gizlice kamera koymuşlar. Temel odaya döner dönmez, kafasını duvarlara vurmaya başlamış ve bir taraftan da şöyle söyleniyormuş;
-Hatırla o sırri be Temal!… Allah kahretsin seni aptal herif, hatirla o sırrı daa!.. Yoksa boşu boşuna yine işkence göreceksun salak, hatırla be Temal !..” diye dövünüyormuş… CIA yetkilileri ağızları açık görüntüleri izleyip, Temel’i de hemen kovmuşlar…
--“Karım Da Öğrensin…”
Adamın biri bir gün yolda giderken bir dilenciye rastlar. Dilenciye biraz para verir ve; “Bununla bir sigara alırsın” der.
Dilenci “Beyim ben hiç sigara içmem” diye cevap verir…
Bunun üzerine adam; ” O zaman bir bira içersin” der.
Dilenci; “Ben ağzıma hiç içki koymadım, koymam da” deyince, adam; “Sen de o zaman bir altılı ganyan oynarsın, der.
Dilenci yine itiraz eder; “Beyim ben hiç kumar da oynamam” deyince, adam o zaman; “Al bu parayı da, hemen bizim eve gel “der.
Dilenci neden olduğunu sorar? Adam da; “Karım seni bir görsün; içki ve sigara içmeyen, kumar oynamayan bir adamın hali ne oluyormuş, o da öğrensin de, bana karışıp durmasın yahu, hadi yürü ardımdan, eve gidiyoruz” der…
--“Ben Buna Kızımı Vermem!..”
Bir devlet dairesinde yeni memur olan genç adam için, oldukça sofu olan ailesi, kız istemeye giderler. Kız istemeye gittikleri aile oldukça sosyal, okuyan, sorgulayan, kazanmasını da, eğlenmesini de bilen bir ailedir… Akşam vakti komşularıyla konuklarını kapıda karşılayan aile, ağızlarından “Allah, Peygamber, Kur’an” sözlerini hiç düşürmeden konuşuyor, “ahlâk, namus, edep” örnekleriyle ders verir gibi sohbet ediyorlar, teker teker de hediyeleri sunuyorlardı. Biraz sıkılmışlardı ama, saygılarında ses çıkarmıyorlardı… En son sözü oğlanın babası aldı ve şöyle dedi: “Aziz ve muhterem zevat; bugün buraya Yüce Allah’ın izni, Peygamber Efendimizin kavli, kutsal kitabımız Kuran-ı Kerim hükümlerine göre, mahdumeniz Kiraz kızımızı, mahdumumuz Mahmut oğlumuza istemeye geldik… Şimdiye kadar oğlumuz bizi hiç utandırmadı! Yüce Allah bundan sonra da utandırmaz inşallah” deyince, (biraz daha büzülüp, kıpkırmızı olan oğlan ve annesi de) “İnşallah, inşallah!..” dediler… Baba devam etti: “Efendim, benim oğlum cigara içmez, içki içmez, haşa ve maazallah oyun, at yarışı, kumar oynamaz, TV bakmaz, kahvelerin önünden geçerken bile yere bakarak geçer, hovardalık nedir bilmez, yalan söylemez, internetteki malûm sitelere girmez…” deyince, kız babasının artık sabrı taşmıştı. Adama; “Beyefendi, bu devirde bu oğlunuz, şu dediklerinizin bir tanesini bile yapmıyor mu!?” diye sordu… Adam böbürlenerek cevap verdi: “Haşaaa, sümme haşaaa!.. Birini yapsa, onu evlâtlıktan reddedeceğimi bilir beyefendi!..” deyince, kız babası kesin cevabını verdi ve şöyle dedi: “Eğer bu devirde, bu oğlan, şu dediklerinizin bir tanesini bile yapmıyorsa eğer, bu oğlunuzda bir rahatsızlık var demektir! Vermiyorum kızımı, hadi güle gale hacı efendi!..” deyip, son noktayı koydu… Oğlan; çikolata, çiçek, bisküvilerden oluşan bütün hediyeleri geri alıp kucaklayarak, ardına bile bakmadan evden ayrıldı…
