Hasankaleli Âşık Reyhanî?

Yaklaşık 18 yaşından sonra da kendisi yazmaya ve söylemeye başladı. Bu dönemlerde rüyasında gördüğü, yöresinden bir kıza aşık oldu. Kısa bir süre sonra da kızı kaçırdı. Birkaç ay geçmeden evliliği geçimsizliğe ve huzursuzluğa dönüştü. Bunun üzerine karısının ailesi kızlarını alarak başka biriyle evlendirdiler. Âşık Reyhani, bu dönemden sonra Dertli mahlasıyla şiirler yazmaya, türkü söylemeye başladı. Ancak çok geçmeden, Bayburtlu Hicrani tarafından “Reyhani” mahlası verildi.

Aşık Reyhani eski âşıkların dışında, bazı değişik âşıklardan gelenek ve usul öğrendi. İran'dan Avrupa'ya birçok ülkede türkü söyleyen Aşık Reyhani, katıldığı yarışmalarda da birçoğu birincilik olmak üzere çeşitli ödüller aldı. 1980'li yılların başında Erzurum'da bulunan 'Doğu Ozanları Derneği'nin Başkanlığına getirildi.

Aşık Reyhani birçok ülkeye konser ve konferanslara katılmak üzere çağrıldı. Ayrıca ABD'nin Michigan Üniversitesinde katıldığı bir konferanstan sonra kendisine fahri öğretmenlik unvanı verildi. Şiirleri birçok gazete, dergi ve araştırmalarda yer alan, çeşitli radyo ve televizyon programlarına katılan Aşık Reyhani'nin, şiirlerinin bir bölümünü kitaplarda topladı.                                                                                                     Aşık Reyhani 2006 yılında 74 yaşında Bursa'da öldü ve orada toprağa verildi…   (Kaynak: Bekir Karadeniz-Türküler Külliyat…)

Son yıllarda taraflı basından çok şikâyet eden bir millet olduğumuzdan dolayı, Aşık Reyhani'nin gazetecilere sitem eden bir türküsünü bugün köşeme koymayı uygun buldum. Siz de uygun bulur da okursanız, biraz bilgilenmiş olursunuz diye düşünüyorum? İşte o “Bunları Da Yaz Gazeteci” türküsünün sözleri:

“Aman gazeteci gel bizim köye,

Bizde olan türlü halleri de yaz,

Yalnız saçlıyı - başlıyı değil,

Uyuzu, koturu, kelleri de yaz!..

Tütmez oldu köyümüzün bacası,

Ne gündüzü belli, ne de gecesi,

Dokuz yıldır Almanya'da kocası,

Çoluklu - çocuklu dulları da yaz!..

Zannetme ki bütün millet bütündür,

Bilmez misin bir tarafı yetimdir?

Senin için Şark hizmeti çetindir,

Uzaktan görünen İlleri de yaz!..

Vallahi Doğu'da yaşamak hata,

Bir köyde, bir tek Ağa biniyor ata,

Bir baş kırar, on bin verir avukata,

İfadeden aciz dilleri de yaz!..

Benim neme lâzım koskoca ırmak?

Çünkü taksımımda var susuz durmak,

Senin bahsettiğin ojeli parmak,

İçi nasırlanmış elleri de yaz!..

Bir de tenezzül et, bizim köyde yat,

Gel sor - soruştur, derdimiz kat kat,

Taş koyulmamış Kars'a bir göz at,

Ardahan'a gitmez yolları da yaz!..

Reyhani'yim, ne karalı yazım var,

Ben insanım, bir çok yerde arzum var,

Ne yazık ki, bir kırılmış sazım var,

Üstünde paslanmış telleri de yaz!..”