19. yüzyıl halk şairlerinden Ruhsati şöyle diyordu:
“Bir vakte erdi ki bizim günümüz/ Yiğit belli değil, mert belli değil/ Herkes yarasına derman arıyor/ Dava belli değil, dert belli değil…// Fark eyledik ahir vaktin yettiğin/ Merhamet çekilip, göğe gittiğin/ Gücü yeten soyar, gücü yettiğin/ Koyun Belli değil, kurt belli değil…//
1953 yılında kaybettiğimiz Neyzen Tevfik’ten tasavvufî bir şiir:
“Yamansın, her zaman aldattın beni/ Hem düşürdün, hem de kaldırdın felek/ ‘Mecnunsun’ diyerek, Leyla peşinden/ Issız vadilere saldırdın felek…// ‘Rehberimsin’ dedin, ben ise kördüm/ Elimle başıma çok çorap ördüm/ Kendimi unuttum, âlemi gördüm/ Hesapsız günahlar aldırdın felek…// ‘Bir devadır’ dedin, zehir attırdın/ Gençliğin okunu boşa attırdın/ Körlerin yurdunda ayna sattırdın/ Çıkmaz sokaklara daldırdın felek…// Uyuşmadı gönlüm merd ile zenle/ Ne bir iş bilenle, ne boş gezenle/ Hicran köşesinde bozuk düzenle/ Neyzen’e her telden çaldırdın felek…”
Namdar Rahmi Karatay’ın “Kabahat Bizde” şiiri şöyledir;
“Pehpehler, pohpohlarla çok itleri at yaptık/ Uçurduk da göklere, alkıştan kanat yaptık/ Hiç yoktan başımıza koca saltanat yaptık/ Üstüne çul vursanız, it onu kanat sanır/ Eşeğe gem vurmayın, kendini at sanır!..”
65 yıl kadar önce Abdullah Çağlayan şöyle diyordu:
“Bir soğan soyulurken yaşarıyor da gözler/ Hazine soyulurken aldırmıyor öküzler/ Hayadan eser yoktur, nafile bütün sözler/ Beyhude inat etme, salla hemen başını/ Gerdan kır, belini bük, al gitsin maaşını…”
17. yüzyıl halk ozanımız Karacaoğlan ise şöyle diyordu:
“Nuh’un gemisine ‘yalan’ diyenler/ Yelken açıp, yel kadrini ne bilir/ O Süleyman kuşdilini bilirdi/ Her Süleyman dil kadrini ne bilir…// Arap atlarında olur fırkalar/ Kimi sarhoş yürür, kimi ırgalar/ Gübreliğe inip kalkan kargalar/ Has bahçede gül kadrini ne bilir…// Karacaoğlan der ki; belim büküldü/ Ağzımın içinde dişim söküldü/ Nuh Nebi’nin haddesinden çekildi/ Saz çalmayan, tel kadrini ne bilir?”
Şu Karacaoğlan’ın dediklerini bir daha okuyunuz, biz birbirimizin kadrini-kıymetini biliyor muyuz acaba? Evlât ana-babanın, ana-baba evlâdın; millet devletin, devlet milletin kadrini-kıymetini biliyor mu? Partiler üyelerine, üyeler partilerine; yazarlar okurlarına, okurlar yazarlarına ne kadar saygılı ve sahip çıkıyorlar, bir düşünün…
