Bu ülkede gazetecilik yapmak gerçekten çok zorlaştı… Neyi, nasıl, hangi kaynaktan doğrulatıp da yazacağımıza ve okuyucularımıza nasıl yetiştireceğimize karar veremez olduk…
Öğleden sonra bir olay oluyor, örneğin bir şehrimizde bomba patlıyor, hemen “Yayın Yasağı” konuluyor… Gazeteciler olay yerine koşuyorlar, polis engeliyle karşılaşıyorlar; “Yasak hemşerim, giremezsiniz” deniliyor… Saat 16.00…
Gazeteci ısrar ediyor; “Ne oldu, kim yaptı, kaç ölü ve yaralı var!?” diye soruyorlar, polis hemen; “Amirlerimizin kesin talimatı var, açıklama yapamayız, görüntü alamazsınız zati yayın yasağı var, derhal buradan uzaklaşın!” diyorlar… Saat 16.30…
Gazeteciler ambulansların arkasından hastanelere koşuyorlar, hastane kapısını tutmuş polis ve jandarmaları aşamıyorlar… Uzaktan bir sağlık görevlisine sesleniyorlar; “Kaç ölü ve yaralı geldi!?” diyorlar, “Biz açıklama yapamayız, kesin talimat var, Vali Beyin açıklamasını bekleyiniz” diyorlar… Saat 17.00…
Gazeteciler Valiliğe koşuyorlar, bir açıklama alıp gazeteye yetiştirmek için, görevliler; “Vali Bey olay yerine gitti, bekleyiniz” diyorlar… Saat 17.30
Gazeteciler hemen yine olay yerine gidiyorlar, Vali Beyi görüp, bir bilgi alacaklar, görevliler; “Vali Bey Vilayet Konağı’na gitti, Bakan Bey gelecekmiş” diyorlar… Saat 18.00…
Gazeteciler hemen Başkent’te tanıdık siyasilere telefonlar ediyorlar, Bakanlardan birinden bir resmi bilgi almak için, bazıları ulaşıyorlar, onlara; “Vali Bey henüz resmi bir açıklama yapmadı, bizim de bilgimiz yok, size yanlış bilgi vermeyelim” diyorlar… Bu arada gazeteden arıyorlar, “haberi niye geciktirdin?” diye fırçalıyorlar… Saat 18.30…
Oradan yine Vali Konağı’na koşuyorlar, Vali Bey çıkıp, “Ben Bakan Beye gerekli bilgileri verdim, açıklamayı o yapacak” diyor, gazeteden yine arayıp fırçalıyorlar… Saat 19.00…
Bakan bey açıklamasını yapıyor; “Hain terör örgütü PKK tarafından yapıldığını sandığımız bir bombalı eylem oldu, maalesef 20 vatandaşımız yaralı, kendileri hemen hastanelere kaldırıldılar…” diyor, yazma fırsatı olmadığından telefonla gazeteye bilgi veriyor, saat 19.30…
Gazeteden arıyorlar; “Yahu oradaki görüntülerde 150’den fazla ambulans vardı, sadece 20 yaralı olduğundan emin misin? 120 filân da, biz mi yanlış anladık yoksa?” diyorlar, gazeteci Bakan Beyin dediği gibi 20 yaralı olduğunu söylüyor, haber böyle yazılıyor, saat 20.00…
Gazete baskıya girerken, son kez bir daha arıyorlar; “Başka yeni gelişmeler var mı?” diyorlar, gazeteci yeni bir gelişme olmadığını iletiyor, gazeteler basılıp, ülke çapında dağıtıma hazırlanıyor, saat 21.00…
Dağıtım araçları geliyor, gazeteler yükleniyor, ülke yollarına çıkıyor, bir başka Bakan Bey açıklıyor; “Menfur saldırıda 44 vatandaşımız öldü, 156 vatandaşımız da yaralandı!.. Bunların hesabını mutlaka soracağız, kanları yerde kalmayacak” diyor, iyi mi? Ertesi günü sabaha karşı, saat 04.30…
Saat 08.00’de eline gazeteyi alan vatandaş bu haberleri yapanlara kızıyor, gazetecilere “Yalancılar!” diyor, elindeki gazeteyi atıp, TV haberlerini izlemeye koşuyor…
Şimdi bu kabahat kimin? Gazetecilerin mi, devlet görevlilerinin mi, siyasilerin mi? Her olayda “Yayın Yasağı” koyanlar kimler? Kimden, neyi saklıyorlar? Tabii böyle olunca da, bu ülkede haberler akşamdan sabaha eskiyor, bayatlıyor, değersizleşiyor…