Bilgisayarlar insan yaşamına girdikten sonra, başımızın yeni derdi olan İNTERNET, İngilizce bir sözcüktür… Anlamı da; “Genel ağ” demektir…
Tıpkı daktilo, gramofon, telgraf, telsiz, pikap, radyo, teyp, hesap makinesi, televizyon gibi; masaüstü ve dizüstü bilgisayar ile cep telefonları da bizim ülkemize hızlı bir giriş yapmış, her altı ayda bir geliştirilen yeni cihazlar nedeniyle, ülkemiz bir “teknoloji çöplüğü” ne dönmüştür… Bunlar için yabancılara ödediğimiz paraları da ne siz söyleyin, ne de ben yazayım, çünkü dudaklarınız uçuklar!
Daktilo kullanmasını bilenler, ondaki klavye yardımıyla, bilgisayarları kullanmayı kolayca öğrenmişler, daktilo kullanamayanlar ise, bilgisayar kullanmada da sınıfta kalmışlardır… Bugün yaşları 50-60’ın üzerinde olan birçok insanımız, sırf bu yüzden bilgisayar kullanmayı bilmemekte, bunu çok büyük bir eksiklik olarak kabul etmektedirler…
Neyse, bunlar derin mevzular… İşte bu bilgisayar-internet ve cep telefonları yüzünden, adına “Sosyal Medya” denilen bir haberleşme sistemi hayatımıza girdi… Yanı başımızda ki kapı komşularımızla bile, işte bu sosyal medya aracılığıyla, birbirimize attığımız mesajlarla konuşur veya kavga eder hale geldik… Allah sonumuzu hayreyler inşallah!..
Bendeniz 67 yaşımdayım ama daktilo kullandığım için, ben de rahatça bilgisayar kullanan “yeni nesil” içinden biri oldum… İnternet bilgilerine pek itibar etmememe rağmen, bu yeni marazi hastalık, eloğlunun bu zamane icadından pek yakamı kurtaramıyor, bazen kendimi kaptırıp, zaman zaman ben de bu engin bilgi denizinde boğulup gidiyorum…
Geçenlerde birinin paylaştığı haber şöyleydi: “Vatikan’dan bir açıklama yapan Papa François aynen şöyle dedi; ‘Tevazu, vicdan ve dini bütünlük sayesinde, belirli dogmatik fikirlere ilişkin yeni anlayışlar kazandık… Cennet ve Cehennem yoktur, Âdem ve Havva da gerçek değildir!.. Kilise, artık insanların acı çektiği gerçek bir Cehenneme inanmıyor!.. Bu doktrin, Tanrı’nın affediciliğiyle uyuşmuyor, çünkü Tanrı Yargıç değildir!.. Tanrı insanların dostudur ve affedicisidir!.. Tanrı sizi dışlamaz, ancak ve ancak affeder!.. Âdem ve Havva masalında olduğu gibi, biz Cehennemi gerçek bir araç gibi görüyoruz… Oysa Cehennem, sadece yalnız kalmış bir ruhun yansımasıdır, bu ruh da diğer ruhlar gibi, sonunda Tanrı’nın affediciliğine sığınacaktır… Artık dinimizi güncellemek gerekiyor; erkek Papazlar yanında, günümüzde kadın Papazlar da olmalıdır’ dedi” diye yazıyordu…
Bu sosyal paylaşımda sözü edilen Papa’nın dedikleri doğru muydu, eksik veya fazla mıydı, bilemiyorum? Ben inanamadım, ama söyledikleri insana ilginç geliyor değil mi?
Bir başka “Genç Görüş” rumuzlu sosyal paylaşım metni şöyleydi: “Yıkık ve eski bir duvara ördüğü ağlara bir sineğin yapışmasını ve karnını doyurmayı bekleyen örümcek, Tanrı’ya el açıp; ‘Ulu Tanrım, benim ağlara bir sineğin takılmasını sağla, şu zil çalan karnımı doyur, yaşamım devam ettikçe sana dualar edeyim’ diye yalvarır…
Birkaç saat sonra ağlarına iri bir sinek takılır. Bu sinek de oradan kurtulup da, yuvasında aç bekleyen yavrularına yiyecek götürebilmek için Tanrı’ya dua eder… Şimdi bu örümcek ile anaç sinek hangi Tanrı’ya yalvarmakta ve Tanrı bunların hangisinin duasını geçerli sayacaktır? Alın size 90 puanlık uzmanlık sorusu? Herkesin Tanrısı aynı mı, yoksa ayrı mı?” diyordu… Ben işin içinden çıkamadım, bilgisayarımı kapatıp, kahveye pişpirik oynamaya koştum…
Bilgisayar kullanamayanlar üzülmesinler, biz kullanıyoruz da ne halt ediyoruz sanki! İşte çoğu zaman bu zırva iletilerle uğraşıp duruyoruz…