Bir insan; ortalama 3 gün su içmezse, 30 gün yemek yemezse ölür!..
Yine biz insanlar; içtiğimiz bu su ve sıvıları idrar olarak, yediklerimizi de posa olarak bağırsaklarımızdan birkaç gün içinde atamazsak, bunlar da bizi öldürür…
Arada bazı zaman istisnaları olsa da, bilim adamlarının sık sık söyledikleri “istisnalar kaideyi bozmaz” kuralı, burada da geçerlidir…
Sadece bizde değil; artık bütün dünyada yaşam zorlaşıyor, birbirine çok benziyor ve “tekdüze” bir hal alıyor, “PARA” denilen ve biz çokbilmiş faniler olarak kendi bulduğumuz ve artık iyice esiri haline de geldiğimiz o kâğıttan veya metalden yapılan şey; en önemli güç, en ihtiyaç duyulan unsur haline geliyor…
Biliyorsunuz ki, dünya yaşamı eskisi gibi değil! “Bir lokma, bir hırka bana yeter” düşüncesi, “kuru ekmek – kuru soğan neyimize yetmez?” fikri, günümüzde tedavülden kalkmış durumdadır… İhtiyaçlarımız ve “olmazsa olmaz” denilen harcama kalemlerimiz çoğaldı ve bunlar çok eskiden yoktu: Elektrik, memba suyu, telefon, bilgisayar, eğitim, ulaşım aracı, güvenli konut, televizyon, doğal üretilmiş sağlıklı yiyecekler ve giysiler… gibi…
E bunları yapabilmemiz için de “Yeteri Kadar Para” gerekiyor!..
Hal böyle olunca; maaş karşılığı çalışan memur, işçi ve emekliler için, hatta dul, yetim, şehit, gazi ile yaşlılık maaşı alanlar için en önemli gün de, “Maaş Günü” oluyor değil mi?
Eğer öyle olmasa idi; hasta çocuğunu bile evde bırakan, kendisi hasta veya engelli haliyle yola çıkıp da, dargın olduğu anne – babası – kocası veya karısı ile bile, sabah erkenden gelip de, bankaların önünde kuyruğa girerler miydi? Demek ki, en önemli konu, artık maaşlardır…
Olmaz ama, şöyle bir düşünün bakalım; aramızdaki “Bal Arılarının Balları, Karıncaların Yaz Boyunca Taşıdıkları Yiyecek Stokları” gibi, önceden para stokları yapabilmiş insanlarımız hariç; iki – üç ay maaşınızı alamazsanız, ya da işinize son verirlerse; çiftçiyseniz, ürün karşılığını alamazsanız, haliniz nice olur hiç düşündünüz mü?
Elektriğinizi, suyunuzu keserler mi? Telefon ve internet şirketleri iletişimi kesip, icraya verirler mi? Sizi bedava şekilde yollarda taşırlar mı? Eczaneler ilâcınızı, marketçi ekmeğinizi – suyunuzu – tuzunuzu, manifaturacı bezinizi verir mi? Eviniz kira ise, ev sahibiniz sizi evde rahat ve huzur içinde oturtur mu?
Bu devirde bazıları gaza gelip de; “Gerekirse beş – keçi alır, dağda çobanlık ederim, çadırda yaşar ve bu yeni düzenin masraflarından böylece yırtarım!? Üstelik her gün keçi sütü ile keçi peyniri yer, sağlıklı ve uzun yaşarım!?” filân diyebilirler?
Eğer bu dedikleriniz çok geçerli düşünceler olsa idi, dağlar yörüklerden, çobanlardan geçilmezdi!.. Ama bakın görün ki; artık dağda Yörüklere de, Çobanlara da pek rastlanmaz oldu, hepsi düze inmeye başladılar. Korkarız ki, bu gidişle 5 -10 sene sonra bir tanesini bile dağlarda göremeyeceğiz!.. Ülkede hayvancılığın artık tükendiğini, geçen yılki kutsal Kurban Bayramımızda olmadık yerlerden, topuğumuza çıkmayacak dış ülkelerden hayvan ithal edişimizden, dondurulmuş Angut etlerini yedirilişimizden belli değil mi? Bırakın hayvanı, onlara yedirecek samanımız bile yok da, tarihimizde ilk defa saman ithal ettik saman, yoksa duymadınız mı!?
Demem o ki; artık ne dünya eski dünya, ne ülkemiz eski ülke, ne de yaşam alışkanlıklarımız eski alışkanlıklardır!.. Hayatımızı bugüne göre düzene koymamız gerekmektedir!.. Atatürk'ün çocukları olarak doğruları söylemekten çekinmeden, çok çalışarak, tasarrufu asla elden bırakmayarak, hiçbir konuda kendimizi “algın seller gibi ileri atan, zıpkını yiyince iki seksen yerlere yatan, en doğru işlere bile hiyle ve yalan katan” insanlar olmadan, çağa uygun yaşamayı öğrenmeliyiz artık!..
Ben diyeceğimi dedim… Ne demek istediğimi anlayan anlar, anlamayan da yaşam merdivenini düz duvara dayar!.. Halinizi görenler de arkanızdan gülerek; “Ha gayreettt, ha gayrettt; nah muzafferiyat!” diye dalgalarını geçerler, haberiniz ola!..
sekabet - sultanbet - süperbahis - supertotobet - tempobet
