Tarih boyunca insanların iyileri de, kötüleri de vardı… İnsanlar bireysel ve vahşi yaşamdan vazgeçip, topluca yaşamaya başlayınca, kendilerine göre bazı kurallar koyarak, bunlara herkesin uymasını sağladılar. Kabile, Kavim, Aşiret, Beylik yaşamından “Devlet” oldular… Yani, kendilerine göre kurdukları bu düzende bir suç işleyene, belli bir ceza uyguladılar. Zati öyle olmasaydı, biz insanların hakkından gelinir miydi?
Her devletin gelenek, görenek, iklim, inanış ve eğitim seviyelerine göre bir “Hukuk” düzenleri olur. Osmanlı dönemi hukukunda “Şeriat” hükümlerinin geçerli olduğu bir “Kadılık” uygulaması vardı: Hırsızlık yapanın eli, yalan söyleyenin dili, tecavüzcünün ‘şeyi’ kesilir, cinayet işleyenin kafası vurulur, zina eden kadın da taşlanarak (recm’le) öldürülürdü… Tek bir Kadı ve yargılama zabıtlarını tutan bir kâtip ile bu hukuk işleri yürürdü…
O dönemde bir gün, Kadı Efendinin karşısına aynı yaşta ve aynı boyda iki suçlu getirirler. Biri cinayetten, biri de komşusu olan genç çocuğa tecavüzden yargılanacaktır. Kadı önce cinayet işleyene sorar: “Nalbant Celal ustayı neden öldürdün?”
Adam yutkunarak; “Ben öldürmesem, o beni öldürecekti Kadı Efendi” der… Kadı öfkeyle sorar; “Şahidin var mı, şahidin!?” deyince, adam şahidinin olmadığını söyler. Kadı hemen hükmünü verir: “Yaz kâtip efendi; yarın sabah namazı vaktinde boynu vurularak infazına karar verildi” der…
Sıra tecavüzcüye gelir, idam edilme korkusundan titremeye müsait her yeri titremektedir. Kadı sorar; “Ne diye komşunun oğluna tecavüz ettin bre zındık herif, anlat!..” Adam kekeleyerek; “Yaptık bir cahillik Kadı Efendi, çok pişmanım” deyince, Kadı hükmünü verir: “Yaz evlâdım; tımarhanedeki Deli Memed akşamdan getirilecek, yarın sabah erkenden bu adamın çocuğa yaptığını, aynı şekilde buna yapacak, alın bunu da! ” deyip, mahkûmları hapishaneye götürmelerini ister.
Tecavüzcü adam, idamdan yırttığı için pek sevinir… Yolda giderlerken, kendilerini götüren zaptiyelere sık sık önde giden idamlık adamı gösterip; “Kellesi vurulacak öndeki adamdır, Deli Memed’e teslim edilecek de benim, sakın bizi karıştırmayın haa” diyerek yürürmüş…
Yeni yaşamımızda suç şekilleri de çağımızla birlikte değişti, gelişti… Koca koca Profesörleri bile iki dakikada aldatıp, yüz binlerce liralarını kapıveriyorlar…
Bir gün gece eve erken dönen karı-koca içeri girdiklerinde, karşılarında takım elbiseli, eli telsizli, şık bir adamla karşılaşırlar. Ev sahipleri konuşmadan, şık yabancı hemen; “Efendim, Karakolumuza bir hırsızlık ihbarı geldi, kontrol için geldiğimde siz de içeri girdiniz, ben sivil polisim, ama etrafta bir hırsızlık belirtisi görünmüyor” deyince rahatlamışlar…
Eli telsizli adam bu sefer; “Beyefendi, aşağıda ekip otomuz ve arkadaşlarımız var. Sizin ev sahibi olarak hemen gidip, ihbar zaptını imzalamanız gerekiyor” diyerek adamı gönderir. Kadına dönerek; “Hanımefendi; siz de ben hazır buradayken, ziynet ve paralarınız neredeyse bir bakınız çalınmış mı?” der. Kadın sevinçle koşup, yatak odasındaki para ve ziynetleri sakladıkları çantayı çıkardığı sırada, adam kadının kafasına telsizle vurup, bayıltır. Para ve ziynet çantasını kaparak kayıplara karışır…
Nasıl, beğendiniz mi fıkraları? İyi, çok iyi… Okuyun da, aman bu numaraları siz yemeyin bari! Zaman kötü, şimdiki suçlular acımasız ve cezaları da çok az çünkü…
Sakin KOŞAR
