Şubat Ayı başında TÜİK açıkladı: “Son bir ay içinde Domates fiyatı = % 38,75… Hıyar = % 44,31… Sivri Biber = % 63,84… Ispanak = % 67,63… Patlıcan = % 80,94… Çarliston Biber = % 87 zamlandı” dediler…
Tam da seçime giderken şu münasebetsiz sebzelerin yaptığına bir bakınız!.. Sanki altısı birden onlar da ittifak kurup, durduk yerde devletimizi bir beka sorunu ile baş başa bırakmaya çalışıyor gibiler!? Hadi diğerleri neyse de, şu patlıcan ile hıyara ne oluyordu acaba? Ulan herkes biliyor ki; zati sizin hiçbir besin değeriniz yok, hani hiç kırk yıl yenmeseniz dahi arayıp-soranınız bile olmaz, size ne oluyor da kendinizi bu kadar yüksekten satıyorsunuz!?
Dedik ya, tam da seçim dönemi ama, bu füze gibi yükselen sebze fiyatları nedeniyle, her ne hikmettense ilk defa CHP Lideri sayın Kemal Kılıçdaroğlu suçlanmıyor, farkında mısınız? Akıllarına mı gelmedi, yoksa bu defa gerçekten bir alâkası mı yoktu!? Halbuki kaç haftadır ortalarda gözükmüyor, Salı Grup Toplantıları yapmıyor, ülkede adaletin olmadığı yolundaki açıklamaları basında yer almıyor!.. Aday atama ayaklarıyla kendisini unutturdu mu, ne!?
Biliyorsunuz, tıpkı milletvekili seçimlerinde olduğu gibi, şimdi yapılacak yerel seçimlerde de iki “İttifak” yapıldı: Biri “Cumhur İttifakı”, diğeri de “Millet İttifakı…” Yeni adaylar pür neşe seçim çalışmalarını yaparken, bir de başımıza “Sebze İttifakı” çıkageldi; aşırı fiyat artışlarıyla iktidar partisi ve küçük ortağının keyfini kaçırdı!.. Pazarlarda elleri ve cepleri yanan vatandaşlar, evlerine yarım veya boş filelerle döner oldular!.. Bazıları, seçim öncesinde yangın yeri olan pazarların, seçim sonrasında cehennem ateşine döneceğini düşünmeye başladı… Tabii bu durum, Cumhur İttifakı adaylarının telaşlanmasına sebep oldu…
Ekonominin başındaki Damat Bey açıkladı; “Devlet olarak aracıları kaldırıp, sebze satışlarını kendimiz yapacağız; ilk etapta İstanbul’da 50, Ankara’da 30 sebze satış yeri açacak, halka ucuz sebze yedireceğiz” dedi…
Hemen bu açıklamasına karşı bazı art niyetli muhalif yazarlar; “Türk Telekom’u sat, TEKEL’i, Petkim’i, Tüpraş’ı, Askerin Tank-Palet Fabrikasını ‘Babalar Gibi’ sat, sonra da git manavlık yap!..” diye yazsalar da, ben onlara katılmıyorum!.. Eğer halka ucuz sebze yedireceklerse, bırakın yapsınlar yahu!.. Zati başımızdaki iktidar “Halka Hizmet İçin Geldik” demiyor mu? Bundan iyi hizmet mi olur?
Sahi; biz daha önce buğdayı, mısırı, eti, fasulyeyi, nohudu, mercimeği, hatta samanı da dışarıdan almaya başlamıştık değil mi? İyi de, bu bizim verimli Anadolu topraklarına ne oldu dostlar!? Üretici köylüler Suriye’ye mi kaçtılar? Çiftçiler çok para kazandılar da, Miami’ye, Paris’e, Roma’ya filân ebedi tatile mi gittiler, ne!? Atalarımız “Hazıra dağlar dayanmaz” demişler; her şeyi dışarıdan satın al, al, al… Nereye kadar sürecek bu!? Girdiğimiz bunca borcun, biten tarım üretimimizin suçluları kimler!?
Neyse, bugün de lâfı nereden alıp, nerelere getirdik yine… İyisi mi, ben sizi eski göz ağrımız bir yöresel ürünü anlatan ünlü şairimiz İbrahim Ergin’in “Tütün Acısı” adlı şiiriyle baş başa bırakayım:
“Ellerimiz bir çift güvercin/ Konar karasabanın sapına/ Sür Allah sür/ Bir çocuktur ki tütün/ Kolay büyümez…/ Uykularımız vardır uyunmadık/ Gözbebeğimiz, yarı canımız tütün/ Geceyi gündüz ederiz/ Alın terimiz yetmez olur/ Yağmuru bundan severiz…/ Yoksulluk ayıp değil/ Benzimiz tütün sarısı/ Biz ekeriz, el biçer/ Birikir yerden göğe öfkemiz/ Namluya şiir süreriz!..”
