Beklenen oldu ve Türkiye’nin en çok okunan yazarı, Hürriyet Gazetesi’nin köşe yazarı sayın Yılmaz Özdil de, okurlarına ağız tadıyla bir veda bile edemeden köşesinden koparıldı!.. Söyler misiniz, bu yazarlar sizlerin ihale diyetleriniz veya kurbanlarınız mı, ne!?
Artık göbeğinizi kaşıyarak gülün, sevinin ve size yakışanı yaparak; bu olayı da, tıpkı “AB’ye Girdik!..” yalanlarını söylediğinizde yaptığınız gibi havai fişeklerle, denize nazır yalılarınızda wiskilerinizi yudumlayarak kutlayınız, e mi?
Şimdiye kadar Bekir Coşkun, Oktay Ekşi, Emin Çölaşan, Uğur Dündar, Hasan Cemal, Enis Berberoğlu, Can Dündar, Soner Yalçın… gibi birçok ünlü gazetecinin başına gelen “yukarıdan talimatla işten atma” olayı, bu sefer de saygıdeğer Yılmaz Özdil kardeşimizin başına geldi! Bu olumsuz şartlarda bile basın içinde hâlâ kamu görevi yapmaya çalışan bizlere büyük geçmiş olsun arkadaşlar…
Sizleri bilemem, ama ben bundan sonra yazarını-muhabirini, bir yerlerden gelen talimatla işten atan adamların gazetelerine para verip de, satın almayacağım!.. Günde vereceğim 50 kuruş - 75 kuruşluk katkımı bile bunlardan sakınacağım!.. Bu gazeteleri her gördüğüm yerde yüzüne bile bakmayacağım gibi, bunlara yapacağım bir kör kuruşluk katkımı veya tavsiyemi bile, bundan sonra işten atılabilecek gazete emekçilerine karşı bir “ihanet” sayacağım!..
Yeter ama yahu!.. Köpeksiz köy bulmuşlar gibi, kendilerinden olmayanlara saldırmadıkları bir kişi, bir kurum ve kuruluş kalmaz oldu!.. Muhalefetin acizliği ve beceriksizliği, görevlilerin sessizliği, iş sahiplerinin ihale ve gelecek korkusu, gücü elinde bulunduranları tepemize iyice teşdiman ettiler!.. Bu sünepelik, bu tepkisizlik daha ne kadar sürecek!? Her gün ölmektense, bu gibilerle bir defa ölümüne mücadele etmek daha ehven değil midir?
Daha on yıl önce, Dünyadaki 180 ülke içinde “Basın Özgürlüğü” şerefini İsviçre, Danimarka, Lüksemburg ilk sıraları paylaşırken, sadece on yıl önceki sıramız 117’lerdeydi. Maşallah, başımızdaki iktidarımızın “İleri Demokrasisi” sayesinde bugün 37 ülkeyi birden geride bırakarak, 154’üncü sıraya yükseldik!.. Ha gayret, bu konuda sonuncu olmamıza; Suudi Arabiyya, Kuzey Kore ve Uganda gibi ülkeleri yakalamamıza sadece 26 ülke kalmış, bravo bize!.. Kurtarıcımız ve kurucumuz Atatürk’ün bizden beklediği çağdaş, demokratik, bağımsız ve laik hukuk devleti bu muydu?
Hürriyet’in imtiyaz sahiplerinin, Yılmaz Özdil’in yayınlamadıkları son yazını ben de okudum. Harika ve yerinde tespitlerle, mizahî bir dille yazılmış bu yazının nesini beğenmediniz de yayımlamadınız? Kimseye hakaret yok, küfür yok, mahremlerine girmişliği yok, hatta “Milletin A..’na Koyacağız Abi” filân bile dememiş… Ya ne demiş sayın Özdil; “… Vakıfçı oğul başbakan olsun! Olmadı, hayırsever Rezza veya Müteahhit Cengiz olsun! Daha da olmadı, Apo eşbaşbakan olsun… Yasin el Kadı, dışişleri bakanı olsun. Recep İvedik, kültür bakanı olsun. Orhan Gencebay, Bülent Ersoy, Hande Yener, Mustafa Sandal, Alişan, Cengiz Kurtoğlu, Berdan Mardini, Ece Erken, Şafak Sezer kabineye girsin, Burhan Kuzu gene bi şey yapılmasın, düz milletvekili kalsın, delirsin. Acun, hükümet sözcüsü olsun…” demiş…
E, ne var bunda? Zati bu insanlar hep sizin yanınızda ve size destekçi değiller mi? Adam kötü bir şey yazmamış ki, yandaşları onurlandırmış, o kadar!.. Niye bu yazısını yayınlamadınız!? Bak şimdi daha da acıdım bu yazara! İnsan bundan ötürü bir gazeteciyi işinden eder mi yahu? Yemin olsun ayıp, çok ayıp!..
