Kavanoz dipli Dünyamız; tıpkı Mars, Jüpiter, Satürn gezegenleri gibi, milyarlarca yıl önce “Güneş” denen büyük yıldızdan koptuktan sonra, bir eksen etrafında döne döne soğumuş, her dönen cisim gibi ‘yuvarlak’ bir hal almıştır!.. Siz hiç dört köşeli, yamuk, piramit veya üçgen prizma gibi bir gezegen gördünüz mü? Göremezsiniz, çünkü hızla dönen her cisim araziye uyarak yuvarlaklaşır da, ondan göremezsiniz!..
Neyse, bunlar uzun varoluş hikâyeleridir… Biz esas konumuza gelelim: Milyarlarca döne döne soğuyan dünyamızda, milyonlarca yıl sonra, önce çözülen buzullardan sular, yani okyanuslar oluştu… Sonra bu suların içinde tek hücreli mikroorganizmalar (canlılar) meydana geldi… Gene milyonlarca yıl sonra, bölünen hücrelerden ‘çok hücreli’ canlılar vücuda geldi… İşte yengeçlerin, kurbağaların, balıkların oluşumu bu döneme rastlar… Yavaş yavaş ısınan dünyamızdaki sular buharlaştı, azalan sulardan sonra, bugün bile dünyamızın sadece % 25’i, yani dörtte/biri kadar ‘Karalar’ ortaya çıktı… Aşırı ısınma ve soğuma sonucunda parçalanan ve ufalanan kayalardan oluşan topraklar, yağmur ve kar sularıyla aşağılara indi, ‘Ovalar ve Yaylalar’ meydana geldi… Dağların arasından dereler ve nehirler akmaya başladı… Buralarda yaşayan canlıların değişime uğrayan fosillerinden, toprakta yeşeren çeşitli bitkiler ve ormanlar oluştu… Yıllarca süren toprakta ve suda yaşayan canlıların birbirleriyle etkileşimi sonucunda da, karada birçok hayvan çeşidi türedi… Bunların en küçükleri Bit, Pire, Çekirge, Fare; en büyükleri ‘Dinozor’ denilen devasa hayvanlar, sonra da büyüklüklerine göre sırasıyla suda Balinalar, Köpekbalıkları, Su Aygırı ve Timsahlar; karada Fil, Zürafa, Deve, Gergedan, Goril, At, Sığır gibi ‘otoburlar’ ile Aslan, Kaplan, Kurt, Tilki, Çakal cinsi etobur yırtıcılar meydana geldi… Tabii, havada uçan binbir çeşit kuş cinsleri de oluştu…
İnsanların meydana gelişi ise; kimine göre 10 Bin yıl, kimine göre de 30 Bin yıllık bir mesele!.. Çünkü, kazılardaki bulguların çoğu bu tarihlerden öteye gidemiyor!.. Bazen buzullar altında 150 Bin yıllık insan fosili bulgularına rastladıklarını iddia edenler varsa da, bu iddia tam olarak ispat edilememiştir!..
Demek ki, dünyaya gelen en son ve en akıllı canlı türü ‘İnsan’ idi… Dini kaynaklar bunu; “İnsanlık âlemi Âdem Babamız ve Havva Anamız ile başlar, ilk çocukları da Habil ve Kabil idi” diye yazar… Aksini ispat etme imkânımız olmadığından, bu da herkesçe kabul gören yaygın bir inanıştır…
İlk canlı türlerinin varoluşundan beri, dünyadaki yaşamın devamı, bu canlıların birbirlerini yiyip-tüketmesi üzerine kurulmuştur!.. Dikkat ederseniz eğer, en çok tüketilen canlıların hepsi, en hızlı ve en çok çoğalan canlılardır; balık, çekirge, sinek, arı, fare, tavuk, keçi, koyun gibi… Bu besin halkalarından biri eksildiği ve koptuğu zaman, canlı nesli yok olmaya doğru gider!.. Bu da öncelikle, en son varolan ‘insan neslinin’ yok olmasıyla başlayacaktır!.. Bu sebeple tüm insanlar, hiçbir canlının tamamen yok olmasına asla seyirci kalmamalıdır!..
İkinci tehlike şudur: Örneğin, fareleri tüketerek beslenen kedi, kuş, yılan, tilki türleri tamamen yok olduğunda, fareler aşırı üremeye başlayacak ve yiyecek bulamayınca da, gelip insanları yiyecek, bu da bizim sonumuzu hazırlayacaktır!.. Tabii ki aynı durum çekirgeler, karıncalar, sinekler için de geçerlidir!.. Zati bu gidişle dünyanın sonunu bir tufan filân değil, bu besin dengesini bozmamız yüzünden biz kendimiz hazırlayacağız gibi görünüyor!?
Kendi ellerimizle yaptığımız Atom, Nötron ve Hidrojen Bombaları hariç; “Zararlılarla mücadele ediyoruz” diye; tilkiyi, çakalı, kediyi köpeği, kuşları yılanları zehirleyip, gördüğümüz yerde vurursak eğer, gelecek nesillere yaşayacakları bir dünya bırakamayabiliriz, göreceksiniz!.. Yarın kalkıp da uyarmadı filân demeyin; benim adım Hıdır, bu konuda söyleyeceklerim budur!...
