Değişen ve gelişen dünyada başımıza gelen olaylar da öyle değişiyor ki, bizim gibi “bir seksen yatıp, iki seksen kalkmaya” alışmış ülke insanları bu duruma pek ayak uyduramaz olduk… Ne oluyoruz, nereye gidiyoruz, bu gelişme ve değişimin sonu nereye varacak kimse bilemiyor, tahmin de edemiyor… Günümüzde yeni bir Nostradamus, bir Baba Vanga gibi kâhinler de çıkmıyor ki, bize gelecek hakkında şifreli de olsa bilgiler versinler…
Dünya; ne zaman ne yapacakları kestirilemeyen Başkan Donald Trump, Putin, Kim Yong-un, Netanyahu ve Sisi gibi liderlerin eline kaldı!.. Bir yandan herkese barış çağrıları yapıyorlar, bir yandan da dünyanın sonunu getirecek nükleer silahları daha da geliştirmeye çalışıyorlar!.. Her şey yalan, her şey menfaat, her şey ihanet ve düzenbazlık üzerine kurulu… Değişmeyen tek şey, siyasilerin kaypaklığı!..
Bakınız, 1789 yılında Fransız halkı Kral XVI. Lui’ye karşı bir devrim yaptı değil mi? Devirdikleri Kralın son Dışişleri Bakanı Talleyrand idi… Kendisini Krala o kadar satmış, o kadar yolsuzluk yapmıştı ki, ülkenin en zengin kişisi haline gelmişti… Fransız İhtilâli sonrasında Cumhuriyet Hükümeti kuruldu, bu hükümetin ilk Dışişleri Bakanı kim oldu biliyor musunuz; işte yine aynı o Talleyrand oldu!.. Bu iş devrimcilerin aklına pek yatmamış olacaktı ki, bazı siyasilere gidip sordular; “Yahu bu adam bunca serveti nasıl yaptı?” dediler, aldıkları cevap çok ilginçti, onlara dediler ki; “Bu servetini, kendisini satın alanları satarak yaptı!” dediler…
Zaman zaman bazı yazılarımda yazmıştım; bundan 70 yıl kadar önce fırıldak bir siyasetçi için Neyzen Tevfik bakınız ne demişti: “Kime sordumsa seni, doğru cevap vermediler/ Kimi hırsız, kimi alçak, kimi deyyus dediler/ Künyeni almak için partiye ettim telefon/ Bizdeki kayda göre, o şimdi Mebus dediler…”
1960’lı yılların taşlama ustalarından Dr. Cihat Akkan, o tarihlerdeki ünlü bir adam için şunları yazmıştı: “Çalışsa ceza vermeli, hapsetmeli derhal/ Diyecektim ki; ‘o çoktan beri mahpus’ dediler/ Bakacak hiç kimsesi, yardımcısı yok mu dedim/ ‘Kızı kerhaneci, damadı da casus’ dediler/ Hani namusu mücessemdi ve doğruydu dedim/ ‘İyi ama, paradır ondaki tek namus’ dediler!..” (Kaynak: Hasan Pulur/ 24 07 2005-Milliyet…)
Merhum Cihat Akkan üstat bugünlerde sağ olsaydı eğer, bu taşlamayı nasıl yazardı acaba? Herhalde şöyle isyan ederdi: “70’lik baba, 30’luk Reza önüne yatar/ Bir avuç dolara memleketi bile satar/ Oğlu kumarbaz, eşi ihaleci, kızı Fetöcü Abla/ Malı götürürken trafo kedisi, itiraz edene ise balta!..” diye yazardı herhalde? Bu taşlama pek bir şeye benzemedi galiba ama, ne bileyim ben; kulunuzun adı Hıdır, elinden gelen budur!..
Neyse, içinde bir miktar bizim de olduğumuz Orhan Veli üstadın “Sabaha Kadar” adlı güzel şiiriyle moralinizi biraz düzeltelim ve yazımıza öyle son verelim:
“Şu şairler sevgililerden beter/ Nedir bu adamlardan çektiğim/ Olur mu böyle, bütün bir geceyi/ Bir mısraın mahremiyetinde geçirmek…/ Dinle bakalım işitebilir misin/ Türküsünü damların, bacaların/ Yahut da karıncaların buğday taşıdıklarını/ Yuvalarına…/ Beklemesem olmaz mı güneşin doğmasını/ Kullanılmış kafiyeleri yollamak için/ Kapıma gelecek çöpçülerle/ Deniz kenarına…/ Şeytan diyor ki; aç pencereyi/ Bağır, bağır, bağır; sabaha kadar!..” 