Toplumda siyasetin bu kadar güven duyulmamasını düşünüyorum da.
Yalnız bizim toplumda mı diye kendimi sormaktan vazgeçemiyorum.
‘’1789 Fransız aydınlanmasından sonra bile, monarşinin geri geldiğini, Napolyonun Prusya’ya savaş açtığını, Prusya savaşının yöneten-yönetilen ilişkisinin burjuva demokrasi tarihinin başından günümüze yaşanılan sorun olarak önümüzde olduğunu’’ görüyoruz.
İktidar mücadelesinin yalnız sanayileşme sonrası ortaya çıkmadığının göstergesi olsa gerek.
Haziran’da yapılacak olan, seçim güvenliği tartışmalarını yaşadığımız bugünlerde, meclis ve meclis dışında süren siyasi mücadele, demokrasi kavramının toplumsal tartışmalarını önümüze atıyor.
İktidarı elinde tutan sermaye, mecliste bulunan temsilcileri ile, halkın seçimlere katılma güvenliğini de ortadan kaldırmaya başladığını görüyoruz.
‘’En küçükdemokrasi taleplerinin bile polis şiddeti ile bastırılması, polisiye tedbirlerinin faşizan yönetim biçimine yönelmesi, mecliste toplumsal taleplerinin bastırılması yönündeki uygulamalar gözümüzün önünde oluyor.’’
Toplum için mi siyaset? diye sormadan geçemiyor insan.
1789 Fransız aydınlanması sonrasında monarşi örneğinde olduğu gibi, yaşadığımız benzeri sorunların da başımıza geçirilemek istendiğini görüyoruz.
Yeni Osmanlıcılık.
Osmanlıcılığın üzerimizdeki etkisi, yalnız siyasi anlamda değil, ‘’ eğitim sisteminin gericileştirilmesi ve paralı eğitim sisteminin dayatılması, sağlık sisteminin çökertilmesi ile sağlığın paralı hale getirilmesi, ekonominin özelleştirmeler ile yabancı sermayeye devredilerek yerli sanayinin çökertilmesi, ülkenin şantiye alanına çevrilmesine rağmen, mimar ve mühendislerin çalışma alanlarına müdahale edilmesi ve yabancı mimar, mühendislerin çalışmaları yönünde yasal hazırlıkların meclis gündemine getirilmesi, tarım sahalarının yapılaşmaya açılması ve tarımımızın çökertilmesi, hayvancılıktaki açığın ithal girdiler ile kapatılmaya çalışılması, su ve enerjinin özelleştirmeler sonucu pahalı hale getirilmesi,’’ insanların önüne çözümlerin değil, sorunların atıldığı, insanların ekonomik sorunlarla başbaşa bırakıldığı dönemi yaşıyoruz.
‘’Meclisin görevi, insanların önüne sorunları değil, çözümleri atmak zorundadır.
Meclisin görevi, Osmanlıcılığın tartışılmasını değil, ekonomik sorunları çözmek zorundadır.
Meclisin görevi, halk ile polisi karşı karşıya getirerek bir iç sorun yaratmak değildir.
Meclisin görevi, sunni gündemler yaratarak ekonomik, siyasi sorunların devamını sağlamak değildir.
Meclisin görevi, Cumhurbaşkanını siyasi bir malzeme haline geldiği günüzmüzde, monarşiyi tartışmak hiç değildir.’’
Toplumun beklentisi;
‘’Eğitim sisteminin, parasız bilimsel akedemik çalışmaların yapıldığı bir alana çevrilmesinin sağlanması,
İşsizliğin ortadan kaldırılarak, iş ve çalışma güvencesinin yasal hale getirilmesinin sağlanması,
Tarım politikalarının, çiftçimizin yerli tohum, parsız gübre, enerji ve yalıt ihtiyaçlarının sağlanarak ekonomik sorunlarının ortadan kaldırılmasının sağlanması,
Üreticilerin koopertaiflerde örgütlenerek, tüketicilerin de ucuz gıdaya ulaşmasının sağlanması,
Sağlığın parasız hale getirilmesinin sağlanması,
Çalışan ve emekli olarak yaşayan insanların ekonomik sorunlarının ortadan kaldırılmasının sağlanması,
Çalışma alanında örgütlenmenin önündeki sorunların ortadan kaldırılmasının sağlanması,
İş barışının yasal hale getirilmesinin sğlanması,
Polisye tedbirlein azaltılarak toplumsal barışın önünün açılmasının sağlanması,’’
Meclisin asri görevi yazılanlar değil midir?
Yazılanların sağlanması çokmu zordur?
Bu amaçla;
Dünya’da toplumların yaşadığı sorunlardan ders alınarak demokrasi kültürünü geliştirme şansımız önümüzde durmaktadır.
‘’ Bireyi ayrıştırma, inançları görmeme, farklı düşüncelerin baskı altına alınması, ekonomik baskının şiddete dönmesi,’’ siyasi barışın ortadan kalkaması için bir neden.
Yeni kurulacak meclisin görevi;
‘’Ekonomik özelleştirmelerin ortadan kaldırılması, herkesin güvenceli bir iş sağlanması, Parasız eğitim, sağlık, barınma, su, enerji, hakkına kavuşmasının sağlanması,’’ yeni kurulacak meclisin görevidir.
Ülkenin güvenliği;
‘’Toplumsal barış sağlandıktan sonra, ülke güvenliği bir sorun olmaktan kendiliğinden ortadan kalkar zaten.
Herşeye rağmen iyimserliğimiz korumak zorundayız.
Toplumsal barış sağlaması, çokmu zor??
