Zafer Karadağ, Muğla aşkıyla dolu bir hemşerimizdir. Çin'de bizi bilgiyle ve duyarlıkla temsil etmek için gece gündüz çalışır. Dün kendisinden bir mektup aldım. Yıllar önce kendim de bu toprakları temsil ederken yaşadıklarımı anımsadım. Sevgili hemşerimizin mektubunu okurlarımla paylaşmak istedim…
Muğla'ya daha çok Çinli getirmenin yollarını aramakla kalmadım, buldum da. Bunun için projeler geliştirdim, 12.000 km. yol kat edip oraya kadar geldim ve Valimize, Turizm İl Müdürüne, Otelciler Birliğine, Ticaret Odasına, gazetecilere, vs... pek çok ilgili ve yetkililere anlattım.
Çin'de görevim (Dünya Türk İş Konseyi Asya-Pasifik Bölge Komitesi Başkan Yardımcısı) gereği katıldığım resmi toplantılarda Ekonomi ve Turizm Bakanlarımız bu projeme destek vereceklerini beyan ettiler, Büyükelçimizden, Başkonsolosumuzdan ve buradaki Çin Turizm Bakanlığı yetkililerden ve Ankara'daki Çin Büyükelçiliği'nden de destek sağladım.
Ama gel gör ki, canım Muğla'mın üzerine serpildiğine 56 yıldır defalarca tanık olduğum o, kahrolası ölü toprağını kaldırmaya gücüm yine yetmedi!
2012 Türkiye'de Çin Kültür Yılı olarak kutlandı, 2013 ise Çin'de Türkiye Kültür Yılı olarak kutlanıyor. Benim hazırladığım ilk proje; 2012'de Muğla'da düzenlenecek olan "Uluslararası Çin Festivali ve Fuarı" idi. Sonrasında 2013'te de bu etkinliği Şanghay'da yapacaktık. Fuarlarda; turizmin yanısıra, mermer, bal, su ürünleri, mantar, narenciye, vs... gibi Muğla'mızın ihraç ürünleri tanıtılacaktı.
Böylece bir yıl Muğla'da, bir yıl Çin'de olacak şekilde her yıl düzenlenecek bu etkinlikler sayesinde, kısa sürede tanınır hale gelecek Muğla'mıza çok daha fazla sayıda Çinli turist gelecek ve ihracatımız da artacaktı.
Peki ne oldu dersin? kocaman bir hiç! Kendim söyledim, kendim dinledim! İnan bu projeye Çinliler bile daha sıcak yaklaşmıştı.
Tabii ki memleketimin o makus kaderine bir kez daha yenik düştüğüm için çok üzüldüm, kırıldım, incindim ama pes etmedim.
Geçen yıl galasına davetli olduğum; "Türkiye'ye aşık oldum" isimli bir turizm belgeseli, 8 hafta boyunca Çin televizyonlarında müthiş bir Türkiye sempatisi yarattı.
Ancak her ne hikmetse, o belgeselin içinde Türkiye'nin pek çok turistik bölgesi yer aldığı halde, çekim yapanlar Muğla il sınırlarından içeri dahi girmemişlerdi. Bu da benim gibi fanatik bir Muğlalı için kabul edilemezdi.
Hemen kolları sıvadım ve Şanghay Yerel Yönetimi'nde üst düzey görevi olan Çinli dostumu davet ederek Muğla hakkında beynini yıkamaya başladım (Çinlilerin Muğla'dan etkilenmesini sağlayacak kadar elimde yeterince fotoğraf ve video her zaman vardır).
Zaten bir Türkiye hayranı olan Çinli dostum, benim bu heyecanımı saygıyla karşıladı ve sadece Muğla ve ilçelerinde çekilecek yeni bir turizm belgeseli hazırlaması için eşini ikna etti. Eşi kim mi? Hani o muhteşem "Türkiye'ye aşık oldum" belgeseli var ya, işte onun yapımcısı olan, Şanghay TV'deki yönetici hanımefendi. Bunun beni mutluluktan nasıl havalara zıplattığını tahmin bile edemezsin Hocam.
Çin'de işlerin nasıl yürüdüğünü bildiğim için, bu projeyi kişisel bir girişim olarak gerçekleştirmek yerine, Muğla'daki yerel makamların resmi daveti ile başlatmamın çok daha doğru olacağını biliyordum, ne de olsa Mr. Lee önemli bir Devlet adamıydı.
Bu projeyi yine Valimize mi, Belediye Başkanımıza mı, yoksa Ticaret Odasına mı anlatayım? diye düşünürken, Muğla Ticaret ve Sanayi Odası Meclis Başkanı Hilmi Giresun'un, Şanghay'a geleceğini öğrendim.
Hem bir arkadaşımı görecek olmam, hem de Muğla'nın kanaat önderlerinden biri sayılacak seviyedeki bir yerel yöneticimize bu projeyi bizzat anlatma şansı yakalamam nedeniyle çok sevinmiştim. Bu düşüncemi Mr. Lee'ye ilettiğimde ve ona "Muğla Ticaret ve Sanayi Odası Meclis Başkanı" titrinin ağırlığını hissettirdiğimde, doğal olarak etkilendi ve Hilmi Bey'le tanışmaktan onur duyacağını söyledi.
Hilmi gelince, bu gelişmelerle birlikte projeyi anlattım, tabii o da çok heyecanlandı ve ben aynı günün akşamında ikisini bir araya getirerek tanışmalarını sağladım. Hilmi Giresun, MUTSO adına Mr. Lee ve eşini, kameramanlarıyla birlikte Muğla'ya "RESMİ" olarak davet etti.
Mr. Lee de bu daveti memnuniyetle kabul ettiğini, Devlet adamı olması nedeniyle izin almasını teminen resmi bir davet yazısı göndermelerini istedi, tabii Hilmi Bey de Muğla'ya döner dönmez göndereceğini söyledi.
Ancak gelişmelerin bu aşamadan sonrası hazin, çünkü Hilmi Giresun'a, Bülent Karakuş'a ve MUTSO Genel Sekreteri'ne o kadar telefon etmeme ve emailler göndermeme rağmen, aylarca oyalandım ve maalesef o davet yazısı gelmedi.
Bu projeyi üst makamlarına anlatarak gerekli izni de almış bulunan Mr. Lee, hiç hak etmediği halde zor durumda kaldı, daha görmeden Muğla hakkında olumsuz bir intibaaya kapıldı ve tabii ki ben kahrımdan ve hırsımdan defalarca göz yaşı döktüm.
Çin'de bu düzeyde devlet adamlarıyla dostluk tesis etmek çok zordur, ben bunu başardığım gibi, canım Muğla'ma çok önemli bir destek vermesini de sağlayacak bir fırsat yaratmıştım, ama maalesef hüsranla sonuçlandı, şimdi Mr. Lee'yi arayamıyorum bile.
Durum böyle Hocam, size sadece son iki çabamı anlattım, burada geçirdiğim 9 yıl boyunca yaptığım diğer çalışmaları ve yaşadığım hayal kırıklıklarını da siz Şanghay' geldiğinizde anlatırım, zaten bunlardan bazıları yerel basına da yansıdığı için haberiniz olmuştur.
Hele, Muğla Valiliği, Ankara'daki Çin Büyükelçiliği, Pekin'deki Türkiye Büyükelçiliği ve sadece Çin'in değil, Dünyanın en kalabalık şehri olan Chongqing Valiliği arasında, "Muğla ile Chonqing'in Kardeş Şehir" olmaları için 6 ay koşuşturduktan sonra, nasıl ortada bırakıldığımı anlatırsam, sanırım göz yaşınızı tutmanız zor olur.
Muğla Valisi, Belediye Başkanı, Ticaret Odası Başkanı ve Üniversitemizin Rektörü o çabalarımın canlı şahitleriydi. Kendileri o yıl Chongqing'de yapılacak olan önemli bir Dünya zirvesine onur konuğu olarak, hem de isim isim davet edildiler.
Hemen akabinde de, resmi bir Chongqing Heyeti Muğla'ya gelecekti ama bizimkiler lütfedip cevap bile yazmadılar!
Ben size daha ne yazayım?
Dün İstanbul DEİK Plaza'da Şanghay'dan gelen resmi bir Çin heyeti ağırlandı. Onların Türkiye'ye davet edilmesine ve programlarına benim de naçizane katkılarım oldu, içlerinden bazıları da arkadaşım.
Toplantıdan sonra telefonla konuştuğum herkesten, verimli bir toplantı ve seminer olduğunu duydum ve çok mutlu oldum.
Gönül isterdi ki, onları Muğla'mıza da davet edeyim, ancak "sütten ağzı yanan, yoğurdu üfler de yer" misali, Muğla Ticaret ve Sanayi Odası'nın açtığı yara henüz taze iken, yeni bir yarayı göze alamadım.
Uzun sözün kısası değerli Hemşehrim; ben hala umutluyum; çünkü teknoloji hızla gelişiyor. İnşallah bir gün "VİZYON" da bakkalarda satılır hale gelir de, hasbelkader yönetici olan insanlarımız, bastırırlar parayı ve aslında onlar için olmazsa olmaz bir özellik olması gereken bu önemli eksikliklerini giderebilirler.
Yoksa onların, canım Muğ-lam'ın üzerindeki ölü toprağını bırakın kaldırmalarını, farketme-lerini beklemek bile abesle iştigal olmaya devam edecek!
Kusura bakmayın, bana "bir dokundunuz, bin ah işittiniz", ama inanın geride daha milyonlarca ah! var.
Şanghay'dan selam ve sevgilerimle. 