Hayattaki en zor şeyler şunlardır: Uzaktan bir hayırlı haber beklemek… Memur olunca tayin beklemek… Sofrada yemek beklemek… Durakta sevgili beklemek… Dükkânda alacak beklemek… Hastanede ve Bankada sıra beklemek… İki – üç Kız çocuktan sonra ‘Oğlan’ çocuk beklemek… Yatakta şeyi beklemek… neyse, şimdilik bu kadarı yeter…
Muğla Merkez’de ve İlçemiz Yatağan civarındaki İlçelerde, hemen hemen tüm partiler 30 Mart 2014 Yerel Seçiminde kimi Belediye Başkanı adayı yapacaklarını belirlediler… Sadece Yatağan ve Datça’da CHP adayları belli olmadı, neden?
1980 darbesi öncesi, TBMM de bir isim üzerinde anlaşıp da, Cumhurbaşkanı seçmeyi becerememiş, 150 seçim turu atılmış, bu seçimden herkese gına gelmişti. Meclis’te en çok milletvekili olan Adalet Partisi’nden bir milletvekilinin canına tak etmiş olmalıydı ki, şöyle bir açıklama yapıp, sözleri günlerce basında tartışılmıştı; “Biz burada Süpermen mi seçiyoruz, alt tarafı bir Cumhurbaşkanı seçeceğiz, bir isim üzerinde anlaşın artık yahu!?” demişti…
Tabii ki biz, o Milletvekili gibi harımı yarıp da; “Alt tarafı bir Belediye Başkanı adayı atayacaksınız” demeyeceğiz de; bunca gecikme herkesin sabrını taşırdı artık, bilesiniz!..
08 Ocak 2014 Çarşamba günü, Demeç Gazetemiz karikatürlü bir manşet hazırlayıp; 8 adet CHP aday adayının resimlerini kaynayan kazan içinde gösteren, Cavit Yıldırım arkadaşımız “Kazan Taşmak Üzere!” başlıklı bir haber yapmış, bu çalışma halkımız tarafından çok yerinde bulunmuş ve beğenilmişti…
İlk başlarda, CHP’de bütün adaylar “Önseçim” ile belirleneceği fikri benimsenmişti. Sonra Genel Merkeze çok sayıda şikâyet mektubu gitmiş olacaktı ve araştırmalar sonucunda bazı tespitler yapılmış olacaktı ki; sayın Genel Başkan Kılıçdaroğlu birkaç kez; “Biz bu sağlıksız üye yapısı ve sağlıksız delege yapısıyla her yerde önseçim yapamayız! Bazı yerlerde temayül yoklaması, bazı yerlerde de anket yaparak adayların belirlenmesini istiyoruz” dedi… Yatağan’da üye bazında bir önseçim kararı alındı; sonra bu karar da, 7 aday adayının itirazı ile tedavülden kaldırıldı… Aradan günler geçti, kaç defa MYK ve PM toplantıları yapıldı, hâlâ bir aday ismi oradan da çıkmadı; bu endişeli bekleyiş, sinirler gerili halde sürüyor…
Bu arada dedikodular da ayyuka çıktı. Zati olacağı da buydu… Kimisi Ankara’dan işi bağladığını söyledi… Kimileri ankette kendilerinin birinci olduğunu anlattı… Kimisi birlikte hareket etme kararı aldı… Ama hepsi de Ankara’yı adeta “komşu evi” yapıp, defalarca Başkent’e seyr-ü sefere çıktılar… Günah değil mi bunca masrafa ve zaman kaybına!?
Bir başka sıkıntı da şu: Ortalık rüşvet ve yolsuzluk tartışmalarından geçilmiyor… Yalan söyleyenlerin foyaları bir bir ortaya dökülüyor… İktidar sarsıldı, büyük oy kaybetti, millet artık bir alternatif iktidar beklerken, muhalefetten beklenen hamleler bir türlü gelmiyor!.. Bu iktidar daha ne yapsın da, size daha nasıl yardımcı olsun beyler!? Somut bir hareket, bir öneri, bir çözüm yolu henüz bulmuş değilsiniz!.. Günlük bildik lâf salataları ile vaziyet idare ediliyor, olmadık kişilerden hâlâ medet umuluyor, kendi yapacakları hamleler onlardan bekleniyor!.. Bu yetersiz ve pasif muhalefet görüntüsü de, yaralı iktidarın ekmeğine yağ sürüyor!.. Sonuçta da bakıyoruz ki; füze gibi oylarının artması gereken muhalefet partileri, birkaç puanlık oy artışlarıyla övünüyor, yetiniyorlar!..
Bu böyle olmaz!.. Meydanlar bomboş… İktidarı hemen erken seçime zorlamak, karşılarına çıkıp alternatif iktidar modelleri sunmak, seçime gitmezlerse sine-i millete dönmek, her gün Başbakan ve Bakanları TV’lerde açıkoturumlara davet etmek gibi, birçok çaba gösterilmiyor!.. Hal böyle olunca da, insanın aklına şunlar geliyor: Muhalefet partileri iktidara gelmekten mi çekiniyorlar? Erken seçime giderlerse, kazanamamaktan mı korkuyorlar? Yoksa, kendi yapmadıkları veya yapamadıkları bu işi, başkalarının yapmasını filân mı bekliyorlar, ne!? Gerçek şu ki; bu sefer de sınıfta kalmak üzeresiniz, haberiniz ola efendiler!..
