Nedendir bilmem CHP’de bir aday furyası aldı başını gidiyor. Bu hücumun nedeni ne olabilir? Elbette Kuva-i Milliye’nin içinden fışkırıp çıkan CHP’den aday olmak onuru, adayları cezbeye sokuyor. İkincisi -, CHP, bu yörede seçilme garantisine en fazla sahip bir parti. Madalyonun bir başka yüzü: Büyük şehir belediyesi yasası… Beylerin hepsinin iştahı debreşti. “Ben de varım.” Diyen fırlıyor. “Anladık beyim anladık. Sen de varsın o da var, bu da var… Seni biliyoruz. Bir süre milletvekilliği de yaptın. Sen hangi meziyetlerine güvenerek ortaya çıktın?”
- Ben üç dönem milletvekilliği yapmıştım. Önseçimi bile kazanamamıştım. Kimse selam verip almaz oldu. İnsanlar nankör, unuttular beni. Sosyal yanı güçlü bir adamım ben. Her gün yüz kişinin, önümde gerdan kırmasına çok alıştım. Yani halk için yaratılmışım. Halkımdan uzak yaşayamıyorum. Bir harmandalı oynayıp yeniden adaylığımı ilan ederim, diye düşündüm.
- Ben dört dönem il Genel Meclisi üyeliği yaptım. beşinciyi denesem ele güne karşı ayıp olacak. Büyükşehir belediye başkanlığına aday olsam diyorum. Senatörlük benzeri bir makam. Büyük Şehir dururken, küçük şehrin, kasabanın lafı mı olur. Çiftetelli de bilirim, harmandalı da… Sesim de güzeldir ha… Ötekilerden neyim eksik? Ben de varım. Ama Büyük Şehir’den başkasını istemem.
- Be kardeşim benden hiç söz etmiyorsunuz. Ben yok muyum yani. Ben az mı hizmet ettim bu ülkeye? Sünnetlerinize, düğünlerinize gitmedim mi? Cenazelerinizde sizi yalnız mı bıraktım…? Oynama işine gelince, ayıp oluyor. Oyun dedin mi, bir düşüneceksin. Benim kadar oyun bilen var mı? Benim bu konuda uzmanlığım dillere destandır. Ben “Daha Büyük Şehre” talibim. Kimse duymasın palavra konusundaki uzmanlığıma da diyecek yoktur. Bu konuda Acemler bile karşıma çıkamaz.
Dünyada en palavracı halk olan Acemler bile bizimkilerin yanında gerçekten yaya kalır. . Acemler şöyle övünürlermiş:
“Bizde öyle zenginler vardır ki en fakirin ardından kamyon taşır cüzdani”
Gerçekten bizim politikacıların verdikleri palavra örneklerini, acemlerin Nasrettin Hocası Meşhedi bile veremez. Kamyonla cüzdan taşıma konusu da yabancı olduğumuz bir konu değildir. Biz ilçemizde kamyonla olmasa da çuvalla para taşıyan kişiler görmüşüzdür. Sırtında inşaat sitelerinin kamburunu taşıyan Barış havarimizin eline kimse su dökemez. Kambur üstüne kambur.. Birini al, ötekine vur.
Dikkat ettim öteki partilerden hiç “ses- seda” çıkmıyor. Bakarsın bizimki oraya atlar…Politika bu sırtında yumurta küfesi yok ya….“Kardeşim,bir kenara çekil de, gençler de kendilerini göstersinler.” Desek horoz gibi ibiklerini kızartıp üstümüze yürürler.:
-Bana bak, kimlerle konuştuğunu biliyorum. Ayağını denk al.
Bir gün bir seçmenine sordum: “Nasıl bu sefer tutturabilecek mi?”
“Yok” dedi “15 yıl besledik. Daha fazla besleyemeyiz.”
Sustum. Bu sözler yenilir yutulur sözler mi? Değil elbet. Ama politika bu… Biliyorum her zillete katlanmaya hazırdırlar. Yeter ki bir fırsat daha kazansınlar. Ne demiş şair Nedim:
“Dövülmeye, sövülmeye, hep razıyım amma ki efendim senin olsam”
Aslında politika esnaflığı bir hastalık. Bu adaylık işi, kumar oynamayla eşdeğer bir tiryakilik galiba. Milyonları yatırırsınız çar çur olur. Sonra bulur buluşturur yeniden oynarsınız. Bana kalırsa, bu müzmin adaylar, kendilerine yeni bir iş bulsalar çok iyi olur... Hem kendilerine hem ulusa yararlı olacak bir iş… Örneğin eğitimle uğraşacak bir şirket kursalar ülkenin çocuklarını (4+4+4) rezaletinden kurtaracak özel okullar açsalar. Atatürk ilkelerine bağlı gençlik yetiştirmeye çalışsalar… Olmaz mı?