Tam 53 yıl önce, Muğla’nın en meşhur giyim mağazalarından biri olan “Ulalı Ali” mağazasında, bakımlı bir bayan kazak çalarken yakalandı. Polise haber verildi, karakola götürüp sorguladılar. Kadın ısrarla, Muğla’da rütbeli bir komutanın eşi olduğunu söylüyor, polisler ise dalgalarını geçiyorlardı: “Doğrudur hanımefendi, ben de aslen İngiltere Kraliçesi Elizabeth’in damadıyım!” filân diyorlardı…
Bir saat sonra Emniyet Amiri geldi. Kadını görünce şok oldu!.. Gerçekten de, çok iyi tanıdığı bir komutanın eşiydi… Kadını hemen odasına aldırttı, kimse görmeden götürmesi için komutana haber verildi. Amir, hayretler içinde kadına sordu; “Nasıl böyle bir işi yaptınız hanımefendi, komutanın şerefini, haysiyetini hiç düşünmediniz mi? Yoksa paranız mı yoktu?” dedi. Kadın gayet sakin şekilde; “Yoo, çok param var! Ama hırsızlık yapmanın nasıl bir şey olduğunu merak ettim, bu heyecanı yaşadım, kazağı onun için çaldım” demez mi..?
Bir gün, köyün zenginlerinden Hacı Musa, o günlerde çok meşhur Hayvan Pazarı’na bir dana satmaya geldi. 4 Bin liraya danayı sattı. Geri dönerken, Hayvan Pazarı kapısı kenarında, Yatağanlı Tekkol Süreyya’nın kumar tezgâhını gördü. Üç tane iskambil kâğıdı içinden, sadece “Karo” olanını bulacaktı: Tezgâh başındaki kiralık adamlarından 10 lira basan 20 lira alıyor, 50 lira basan da 100 lira alıyordu. Hacı dayı birkaç dakika izledi, kenarı kıvrık kâğıt karo’ydu ve çok da belliydi, para kazanmak ise çocuk oyuncağı idi (!..)
Hemen iştahla tezgâha yanaştı. Bir yüzlük çıkarıp koydu, kâğıdı çekti, bulamadı… Kaybını kurtarmak için 200 lira bastı, gözü kâğıtlardaydı. Kenarı kıvrık kâğıdı kaldırdı, yine bulamadı… 300 lirası gitmişti. Kazık çıkarmak için 300 lira basıp, yine çekti, kâğıt maça idi, kaybetmişti. Bu sefer 600 lira bastı, yine kaybetti… Hacı dayıya terler basmıştı. Gözlerini silip, geri kalan tüm parasını bastı, Süreyya’nın yavaşça karıştırdığı kâğıtlardan, kenarı kıvrık olanını hemen kaptı, baktı sinek’ti, karo’yu yine bulamamış, 4000 TL dana parası uçmuştu…
Beyninden vurulmuşa döndü… Adam yavaşça kâğıtları karıştırıyordu, karo’nun kenarı kıvrıktı, ama bulamamıştı… Koca mendilini çıkarıp, elini yüzünü silerek köyün yolunu tuttu… Nereden bilsindi ki; zati kendisi tahtayla kaşınan Tekkol Süreyya’nın oraya hayır yapmaya gelmediğini!? Bir hilesi olmadan oraya tezgâhı kurar mıydı hiç? Köylü Hacı dayı bunu nereden bilsindi? Hilesi şuydu: Kâğıtları gösterirken, karo’nun bir kenarı kıvrıktı. Kâğıtları tezgâha koyarken de, sinek veya maça kâğıtlarının birinin kenarını kıvırıyor, karo’nun kenarını düzeltiyor, millet de o kıvrık sinek veya maça kâğıdını karo sanıp kapıyor, 5 dakikada ayvayı yiyordu…
İşin bundan sonrası daha vahimdi: Hacı Dayı köye varmadan, pazarda kumar oynadığı haberi jet hızıyla köyüne gelmişti. Öğle namazını kılmaya camiye gidince, yaşıtı olan köylüleri Hacı’ya; “Yazıklar olsun Hacı, pazarda kumar oynarken, şu ağarmış sakalından bile utanmadın mı!?” demişler, Hacı da onlara; “Ben utanılacak bir şey yapmadım, sorun bakalım niye kumar oynadım?” demiş. Köylüleri sormuşlar, o da; “Bir kazansaydım, haram parayı cebime atmayacaktım ki! Ben o parayla bu caminin minaresini yaptıracaktım!” demez mi?
Üçüz çocuğa hamile eşini öldüren katile de, bu cinayeti neden işlediğini sordular? Adam ne dedi biliyor musunuz; “Ülkemdeki nüfus planlamasına katkıda bulunmak için” dedi, iyi mi?
Siz, siz olun; adam hırsız da olsa, kumarbaz da olsa, suçüstü de yakalansa da, lütfen; “Bunu neden yaptın kardeşim?” diye bir soruverin yahu…
