Zaman zaman yazar ve şairler bir durgunluk yaşarlar… Şaire “ilham” denilen ve benim de pek tanımadığım o şey gelmez… Yazar kısmı, aklının sarmadığı hiçbir konu üzerinde canını sıkıp da, üç-beş yüz sözcükten oluşan bir köşe yazısı yazmak istemez…
Başkaları ne der bilmem ama, ben böylesi durumlara “Yazar ve Şairin Kuluçka Dönemi” derim… Üretken insanlar, belki civciv çıkartan tavuklar kadar 21 gün beklemezler, belki de filler gibi 660 gün (iki yıl) gebelik çekerler? Bu durum adamına göre değişir tabii, ama sonuçta mutlaka iyi şeyler üretirler ve okuyucularıyla yeniden bütünleşirler…
Ünlü şair Orhan Veli Kanık, 1945 yılının Haziran’ında “Misafir” adlı bir şiir yazmış:
“Dün fena sıkıldım; akşama kadar,
İki paket sigara ‘bana mısın’ demedi;
Yazı yazacak oldum, sarmadı;
Keman çaldım ömrümde ilk defa;
Dolaştım,
Tavla oynayanları seyrettim,
Bir şarkıyı başka makamdan söyledim;
Sinek tuttum, bir kibrit kutusu;
Allah kahretsin, en sonunda,
Kaktım buraya geldim!..”
Yani; canı bir şeye sıkılan, kafası bir yere takılan her insan böyle olur, üretkenliğini yitirir, ne yapacağını şaşırır!.. Bu durumu en iyi Üstat Orhan Veli’den başkası anlatacak değildi ya?
Efendim, 1997 yılından beri, yılın tam 365 günü, yani her Allah’ın günü “Siyasî – Mizah” köşe yazıları yazan bendenizin durumuna gelince: Böyle durumlar bazen bende de oldu. Benim durumum, tıpkı atalarımızın bir türlü yenileşemeyip, eski sistem, kara şanzımanla yola devam etmekteki ısrarları yüzünden, 624 yıllık koca Osmanlı İmparatorluğunu yıkmayı başaran büyüklerimizin durumuna benziyor: Osmanlıda önce ‘Duraklama Devri’, sonra ‘Gerileme Devri’, en sonra da ‘Çöküş Devri’ yaşandı ya?
Benim heyheylerim geldiğinde, Osmanlının ilk iki devrini çok yaşadım da, “Çöküş Devri”ni yaşamak, Allah’ıma hamdolsun ki, daha hiç nasip olmadı. Ya saygıdeğer okuyucularım, ya dostlarım, ya da gazete patronlarım hep imdadıma yetiştiler; her defasında tıpkı “Anka Kuşu” gibi küllerimden dimdik ayağa kalkıp, eskisinden daha nitelikli yazılar yazmayı başardım elhamdülillâh!..
Ben üstadım Orhan Veli gibi çabuk pes edip; “Allah kahretsin, en sonunda/ Kaktım buraya geldim!” demek yerine, oturup da daha değişik konulara yöneldim! Mizah yerine, milletimizin pek okumak istemediği ciddi konular üzerinde bile kalem oynattım! Hiç sevmediğim şairlerin şiirlerini okuyup, --İbrahim Ergin ile Yükselecek Demirel dahil, kimseler duymasın ama-- hani pek okunası şeyler olmasa da, birçok şiir de yazıp, krizlerden böyle yırttım!.. Yani benim; “bugün ne yazsam acaba?” diye hiç derdim olmadı, zati gazetemiz Genel Yayın Koordinatörü elindeki arşivde, benim her zaman 10 – 15 yedek yazım da mevcuttur, sıkıldım mı onlar devreye girer, çöküşten yırtarım.… Daha nice 365 gün yazmalara ve nice yıllara inşallah… Sakin KOŞAR…
