Önce, bu “kimileri”nin kim olduklarına bakalım.
10 Kasım'ı bir bayram olarak niteleyen kesimin, Atatürk'e nasıl bir nefret beslediğini, ölümünün üzerinden 74 yıl geçmesine rağmen hâlâ aynı nefret ve kini, simsiyah kalplerinde barındırmalarından anlıyoruz.
Bu kesimin hâlâ varoluşuyla, 24 Ekim 1914 açılan Kafkasya Cephesi'nin, 30 Ekim 1918 yılında kapanmadığını, 10 Ağustos 1914 tarihinde başlayan Çanakkale Deniz Harbi'nin, 18 Mart 1915 tarihinde bitmediğini, 23 Ağustos 1921 tarihinde başlayan Sakarya Meydan Muharebesi'nin 13 Eylül 1921 tarihinde sona ermediğini ve 30 Ağustos 1922 tarihinde büyük bir zaferle sonuçlanan Başkomutanlık Meydan Muharebesi'nin aslında o gün sona ermediğini ve günümüze kadar devam ettiğini açık beyan anlıyoruz.
Ülkenin dört bir yanı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin var olmasını sağlayan Türk Milliyetçiliği düşüncesinin dört bir yanı sarılmış vaziyette…
Atatürk, en kuytu köşelere sıkıştırılmış, kimileri tarafından “katil” olarak adlandırılmakta, Türklükten bahseden zaten yok, bahsettiğin an faşistlikle suçlanıyorsun…
Televizyon programlarında Atatürk ile Humeyni aynı kefeye konarak kıyaslanıyor, karşısındaki de hiç çekinmeden Humeyni dururken Atatürk de kimmiş diyor, devletin resmi kanalına çıkan bir sanatçı, göğsünü gere gere “Ne mutlu Türküm diyene!” dedikten sonra, reklam arasında “Lütfen ne mutlu Türküm diyene demeyiniz, Başbakan'ın kesin talimatı var” şeklinde uyarılıyor, Atatürk'ün “Benim hayatta yegâne fahrim, servetim Türklükten başka bir şey değildir” diyerek yücelttiği “Türklük”, karşıtları tarafından Anayasa'da kaldırılarak “Türkiyelilik” kavramı oluşturulmaya çalışılıyor, Atatürk'ün kurduğu partideki bir vekil tarafından, Atatürk ve O'nun manevi kızı Sabiha Gökçen katillikle suçlanıyor, yine aynı vekil, Atatürk'ün de hayalini oluşturan Misak-ı Milli sınırlarını delmek ve Türkiye'yi bölmek için Türk askerine kurşun sıkan teröristler için “İyi çocuklar” diyebilecek kadar mide bulandırıyor, kısa bir süre sonra da o “İyi çocuklar”, Türkiye Cumhuriyeti'nin savcısını şehit ediyor… Ve o vekil hâlâ daha Atatürk'ün partisinde vekilliğine devam ediyor…
İnanın say say bitmez…
Atatürk'e, gerçekten sahip çıktıklarını belirtenler de, anıta çelenk sunmayı, Ata'yı yürekten anma sanar.
Artık bunlara bir son verilmelidir.
Gün, birleşme günüdür. Atatürk'ün anıldığı bir günde, yok sen az andın, ben çok andım tartışmalarına son verilmelidir ve Atatürk ile, O'nun bize emaneti olan Türklüğe sahip çıkılmalıdır.
Bu 10 Kasım'da, tıpkı değerli arkadaşım Mehmet Kocasarı'nın da dediği gibi, Atatürk, kuru kuru çelenklerin anıta sunulmasıyla değil, Fatiha'larla da anılmalıdır. Anılmalıdır ki Atamız, kabrindeyken duyabilsin…
Türk Milleti'nin Ulu Önderi Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ü, Uçmağa varışının 74. yılında saygı ve minnetle anıyor, Türk gençliği olarak, O'nun bize emaneti olan tüm değerlere de sahip çıkıyoruz.
