Bu yazının yazıldığı gün 23 Kasım 2013 idi… TV’lerden akşam 19.00 ana haberlerini izliyorum… Yarın “24 Kasım Öğretmenler Günü” kutlanacak… Ben de öğretmenim, emekli olalı 18 yıl oldu. Bu Ay gibi günümüzün tüyleri yoluna yoluna, tıpkı Nasrettin Hoca’nın Kuşu’na döndü, ortada kutlanacak nesi kaldı, onu da pek bilmiyorum ama, kutlayacağız işte…
Bir gurup öğretmen Ankara’da toplanmış, isteklerini duyurmak için de Milli Eğitim Bakanlığı önüne gitmek istemişler. O Bakanlık kendilerinin, tabii ki oraya gidecekler! Milli Savunma Bakanlığı, Ulaştırma veya Dışişleri Bakanlığı önüne gidecek değillerdi ya!?
Ben hiç birinin elinde yemin olsun kazma-kürek, dinamit - C/4 - mayın-bazoka-havan topu veya Molotof kokteyli filân görmedim!.. Ama ülkeyi yönetmeye talip olanlar bir sakınca, bir tehlike görmüş olacaklardı ki; polise emir verip, yine yolları kestirdiler, direnen öğretmenleri coplayıp, gözlerine gaz sıkıp, TOMA’larla üzerlerine tazyikli su serperek, bu isteklerine yine mani oldular… Ankara sokakları savaş alanından beter hale geldi… Zorunuz neydi!?
Başımızda bir iktidar var. İş lâfa geldi mi, maşallah her biri “İleri Demokrasi” uygulanan bir ülkede olduğumuzu söylüyorlar. Yapılanlara bakıyoruz; yasal olarak hakkını arayan herkes coplanıyor, gazlanıyor, TOMA’lanıyor, tekme-tokat gözaltına alınıyor, konuşturulmuyor… Meydan dışında konuşan, iktidarın hoşuna gitmeyen sözler sarf edenler ise; ya çeşitli baskılarla işinden atılıyor, ya partisinden ihraç ediliyor, ya da uyduruk yayın yasağı cezalarını yiyor!.. Demokrasi ve özgürlükler bunun neresinde!?
Daha birkaç gün önce, iktidar partisinden bir Milletvekili, Dershanelerin kapatılması kararına karşı çıktığını, Meclis’te oylanırken bu karara “Hayır” oyu vereceğini açıkladı, kendi Milletvekillerini hemen “İhraç İstemiyle Disiplin Kuruluna Sevk” kararı aldılar… Hani siz konuşan, düşünen, özgür ve demokratik bir Türkiye yaratmıştınız!? Kendi Milletvekiline bile tahammül edemeyip susturanlar, rakip parti Vekillerine neler yapmazlar ki!?
İş yerlerini sattıkları TEKEL işçileri aylarca haklarını savundular, yemedikleri dayak kalmadı… Hakları kısıtlanan sağlık çalışanları direndiler, coplanmadık, gazlanmadık personel kalmadı… Öğrenciler YÖK’e karşı çıktı diye, eşek sudan gelene kadar dövüldüler, tutuklandılar, yargılanıyorlar… Gezi Parkı ve Taksim olaylarında genç-yaşlı demeden tekmelendiler, gözleri kör oldu, saçlarından yerlerde süründürüldüler, yargılanıyorlar… Liman, enerji, tekstil, maden, belediye işçileri, çiftçiler, doktorlar, mühendis ve mimarlar, öğretmenler, maliyeciler, gazeteciler, velhasıl kelâm tüm hakkını arayanlar bu iktidardan baskı ve şiddet gördüler!..
İnsan da düşünmeden edemiyor; yahu bu insanların hepsi haksız ve suçlu da, sadece onları dövdüren iktidar mı haklı!? Hasbelkader birkaç seçim kazanmışlarsa, başımıza bu memleketin mutlak efendisi mi kesildiler!? Bu ülkede hep onlar mı doğru düşünüyor, doğru ve yasal işleri hep bunlar mı yapıyorlar!? Bunlar hiç hata yapmaz mı!? Hep aşağılanan muhalefet partileri, bu ülkenin üvey evlâtları veya işgalci düşman kuvvetleri mi, niye hiç danışılmıyorlar!?
Gerçek demokrasi, mutlak çoğunluğu kazanmış partinin “Tek Adam” hükümranlığı değildir! Demokrasi, esasen “azınlığın haklarına sahip çıkmak, onları korumak” sanatıdır!..
Hiç kusura bakmayın ama; bugüne kadar vaziyetin bu kadar kötü olduğunu pek düşünmemiştim! Ama dershanelerin kapatılması kararı, Termik Santrallerimizin özelleştirilmesi, Meclis Başkanı’nın Anayasa Komisyonu Başkanlığı’ndan ayrıldığını duyurması, Anayasa Mahkemesi Başkanı sayın Haşim Kılıç’ın bile iktidarı sert eleştiriler yöneltmesi, hele saygıda kusur etmedikleri Fethullah Hocalarının bunlara ‘aba altından sopa göstermesi’ sonucu, vaziyetin gerçekten çok vahim hale geldiğini düşünerek bunları yazdım!..
Galiba ufukta bir DP, AP ve ANAP tek parti iktidarlarının sonu gibi, ‘puslu’ bir durum ortalığı kapladı, hayırlısı Allah’tan artık…
