Osmanlının çöküşü ve iş bilmez yöneticilerinin yanlış tercihleri sonucu, 1919’da ülkemiz işgale uğradı… İstanbul ve çevresi İngilizler, İzmir ve civarı Yunanlılar, Güney Ege İtalyanlar, Güneydoğu Fransızlar ve Kuzeydoğu da Ruslar tarafından işgal edildi… Anadolu’da sadece Ankara ve çevresi işgal altında değildi…
Mustafa Kemal gibi bir atamız çıktı da, bu işgale silâh arkadaşlarıyla beraber direndiler ve 09 Eylül 1922’de son düşman askerini denize dökerek, 29 Ekim 1923’te Cumhuriyeti ilân ederek, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni kurdular ve bizim bugünlere gelmemizi sağladılar…
Aradan geçen 91 yılda neler yaşadık neler!? Osmanlının borçlarını ödedik, demiryollarını geliştirdik, fabrikalar kurduk, her konuda devrimler yaptık, bu devrimleri yaparken, malûm ve müzmin örümcekli kafaların çıkardıkları isyanları bastırdık, II. Dünya Savaşı’na bulaşmadık, tarafsızlığımızı koruduk, dünyada saygın ülkeler arasında yerimizi aldık…
Batıdan gelen baskılara dayanamayarak, daha bu işe hazır değilken, 1946’da “Demokrasi”ye geçerek, “Çok Partili Hayatı” benimsedik… 27 Mayıs 1960 ve 12 Eylül 1980’de iki askerî darbeyi, 12 Mart ve 28 Şubat muhtıralarını yaşadık… Sağa attıkları yumruklar, ne hikmettense hep sol yanımıza denk geldi… Fişlenmeyen, işkence görmeyen solcu kalmadı!.. Tek parti iktidarları bu işin kaderini ve kıymetini bilemediler, birçok koalisyon hükümetleri gördük: Bunların kimisi devletçi, kimisi de liberal ekonomi ve özelleştirmelerden yana hükümetlerdi… ANAP İktidarıyla başlayan özelleştirme, yandaşları güzelleştirme furyası, bugün hâlâ devam ediyor, devletin satılmadık malı-mülkü kalmadı…
Kimi hükümet eğitimde “Tümevarım Metodu”nu, yani harften heceye, heceden kelimeye, kelimeden cümleye gidilmesi iyidir dedi; kimisi de “Tümdengelim Metodu” iyidir deyip, yani cümleden kelimeye, kelimeden heceye, heceden harfe geçerek çocuklarımıza okuma-yazma öğrettiler…
Kimisi Köy Enstitülerini açıp, bilimsel ve üretime dayalı eğitimi savunurken, kimisi de iman gücüne önem verip, Köy Enstitülerini kapatıp, her mahalleye Kur’an Kursları ve İmam-Hatip Okulları açtılar… Bazıları bol bol üniversite açtılar ama, buralara gönderecek profesör ve gerçek bilimadamları bulamadılar… Okullar bol bol mezun verdi, ama bu gençleri çalıştıracak iş yerleri bulamadılar, kahveler işsiz üniversitelilerle doldu… Bir plansızlık, bir programsızlık aldı başını gitti!..
Kimisi tütüne, şeker pancarına, mısıra, pamuğa “kota” koydu, bunları dışarıdan ithal ederek elin dış ülke üreticilerine çalıştı, kimisi de eloğlunun sıcak parasını getirip, hepimizi bunlara borçlandırarak kalkınmamızı bekledi…
Son 10 yıla gelene kadar 877 Km.’lik Suriye sınırı, 331 Km.’lik Irak sınırı askerlerimiz tarafından sıkıca korunurken, son yıllarda buralardan gelen-geçen bilinmez oldu… 40 bin kişinin katili Teröristbaşı büyük saygı görürken, kendi elleriyle atadıkları, emekli olmuş Genelkurmay Başkanı “Terör Elebaşısı” ilân edilip hapislere atıldı…
Bu ülke kolay kazanılmadı!.. Bu ülke asla kimsenin yaz-boz tahtası değildir!.. Şu son şaibe kokan seçimlerde öyle şeyler yaşadık ve gördük ki, şimdilerde artık sözün bittiği yerdeyiz dostlar!.. Ayakların baş olmasını istemiyorsanız eğer, önünüzdeki her seçimde hepiniz gereğini yapınız artık, çünkü bu böyle gitmez, gitmemesi gerekir!..
Sakin KOŞAR…
