Bütün gelişmiş ve demokratik ülkelerde, bir toplumun eğitimli, gelişmiş ve üretken olduğunun kabulünün vazgeçilmez unsurlarından bazıları; o insanların ayda-yılda kaç kitap-gazete-dergi okudukları, kaç defa sinemaya-tiyatroya-operaya gittikleri, kaç konferansa katılıp, kaç Sivil Toplum Örgütü faaliyetlerine katılma rakamlarıdır!..
Uzun zamandır dünya sıralamasında Japonya, Fransa, Belçika, İsviçre ve Finlandiya bu konularda hep önde görünen ülkelerdir!.. Bu ülkelerde bir yılda “Kişi Başına Okunan Kitap Ortalaması” denildiğinde, karşımıza hep “30 ile 74 Kitap” rakamları çıkarken, bizim gibi ülkelerde bu ortalamalar “01 ile 03 arasında” ortaya çıkıyor ve bizler çok üzülüyoruz!..
Bizler 1963 – 1969 yıllarında Öğretmen Okulları’nda okurken, sekiz aylık eğitim-öğretim döneminde Türkçe ve Edebiyat Öğretmenlerimiz, her öğrencinin en az 6 kitap okumamızı ve özetlerini çıkarmamızı şart koşmuşlardı!.. Aksi halde, bu derslerden asla sınıfı geçemezdik!.. Şimdiki Ortaokul ve Liselerimizde böyle uygulamaları öğretmen arkadaşlarımız uyguluyorlar mı, bilmiyorum? Eğer yapmıyorlarsa, çocuklarımıza yazık ediyorlar!.. Biz orada bu sayede birer Kitap ve Kütüphane kurdu olmuş, alışkanlıklarımız da şu 70’li yaşlarımızda, emekli dönemimizde bile devam etmektedir; öyle değil mi Nail Oral, Hamdi Topçuoğlu, Fuat Badem, Ali Şimşek ağabeylerim; öyle değil mi okul devre arkadaşlarım Prof. Dr. Ali Kocabaş, Enver Karaöz, Muammer Kâhya, İsmail Başoğlu; o ne güzel alışkanlıktı değil mi?
Yurt dışından birçok turist ülkemize geliyor… En çok turist çeken İllerin başında bizim Muğla geliyor… Hepinizin dikkatini çekti değil mi; genciyle-yaşlısıyla, bütün bu turistlerin elinde muhakkak birer kitap vardır!.. Aynı caddede bizim insanlarımıza baktığımızda, genciyle-yaşlısıyla, hatta çocuklarımızın elinde bile “Cep Telefonu” dışında bir şey göremiyoruz!.. Bir insanımızın elinde kazayla bir kitap gördüğümde, inanın ki, tıpkı Ekrem İmamoğlu gibi onlara koşup da, eli kitaplılara samimiyetle ve saygıyla sarılasım geliyor!..
Kurtarıcımız ve Kurucumuz Mustafa Kemal Atatürk de bir kitap kurdu idi!.. O’nun kitaplarına baktıysanız eğer, hepsinin de önemli bölümlerinin çizilmiş, kenarlarına bazı notlar yazılmış olduğunu görürsünüz!.. Bu da bize, kitaplığındaki bütün kitapları tek tek ve dikkatlice okuduğunu gösterir!.. Benim de birçok tanıdığım dostlarım var; kitaplıkları dolu da, çoğu kitabının kapağını bile kaldırmadığını, dürüsünün bile bozulmadan, geldiği gündeki gibi durduklarını hemen anlıyorsunuz… Olmaz!.. Ya bunları okuyunuz, ya da verin kütüphanelere, okullara, kıraathanelere, başkalarının okumalarını sağlayınız!..
“Kitap” sözcüğü de bizim dilimize Arapçadan girmiş bir sözcüktür… Tarifi de şudur: “Ciltli ve ciltsiz olarak bir araya getirilmiş, basılı veya yazılı kâğıt yaprakların bütünü… Herhangi bir konuda yazılmış eser…” demektir… Biz her bilgiyi bu kitaplardan öğrenir, bilgileri ve duyguları orada muhafaza eder, unuttuklarımızı da bu kitaplara bakarak öğreniriz!.. Eğitimin, öğrenimin ve okulların birinci vazgeçilmezi, hep bu kitaplardır!..
Ayrıca romanlar, hikâyeler, fıkralar, şiirler, resimler, çizimler, haritalar, formüller de hep bu kitaplarda yer alır… Kitap, bir derya-denizdir!.. Bilginin, buluşun ve duygunun sonu olmadığı gibi, bu kitapların da sonu yoktur!.. Onun için, insanların ve ülkelerin zenginlik ölçüsü olarak, hazinelerindeki altın ve paradan çok, en çok kitabı olan ülkeler ‘En Zengin Ülke’ olarak kabul edilirler!..
Şu kavanoz dipli dünyada bugün varız, yarın yokuz!.. Hayatımızdan geriye bir kitap, bir eser bırakabildiysek eğer; adımızı ve namımızı dünya malımız ve mülkümüz değil, işte bu eserler bizleri ‘Ölümsüz’ kılar ve sonsuza kadar yaşatırlar!.. Bunları düşünerek her gün kitap okuyalım, geriye de bazı kitaplar-eserler bırakalım, ne dersiniz ha?
