Demeç Gazetemizin 09 Haziran 2014 tarihli ve Burak Alper Kuş imzalı haberi şöyleydi: “Bozüyük Çim Hokeyi Takımı Zonguldak’ta Şampiyon Oldu!..”
2013 yılında da Muğla birincisi olan bu takım, maddi imkânsızlıklar nedeniyle Bölge Maçları’na gidememişti. Bu yıl gene Muğla Şampiyonu olup, öğrenci velilerinin destekleriyle Zonguldak’ta şampiyon olmayı başarmışlar, kendilerini yürekten kutluyorum!..
89 öğrencisi bulunan “Bozüyük Ayser-Kâzım Eren Ortaokulu” Müdürü Mehmet Gereme ve Takım Antrenörü Mahmut İmren; bir mahalle ortaokulu olan Bozüyüklü öğrencilerin, nüfusu bir milyonu aşkın şehir ortaokulu takımlarını bu turnuvada yenmeyi başararak, bir mucizeyi gerçekleştirdiklerini söyleyerek, kendilerine destek olan öğrenci velilerine teşekkür etmişler.
Zonguldak’ta gerçekleşen “Okul Sporları Yıldız Erkekler Çim Hokeyi Turnuvası”nda şampiyon olan Bozüyüklü sporcuları; Yatağan Belediye Başkanı Hasan Haşmet Işık ve Bozüyük Mahallesi Muhtarı Vahdettin Beçin, mahalle girişinde davul-zurnalarla karşılayıp, şampiyonlara çiçekler sunmuşlar, ne güzel...
Yazı başlığında da söylediğim gibi; Bozüyük, tarihi boyunca hiç gündemden düşmedi… Osmanlı döneminde nahiye idi, Ahiköy (Yatağan) dahil, çevresindeki her yerleşim yeri Bozüyük’e bağlıydı. Milâs-Muğla kervan ticaret yolu Bozüyük’ten geçer; hanlar, hamamlar, değirmenler, fırınlar ve lokantalarla, tüm yolculara burada hizmet verilirdi.
1522’de Rodos Seferi yapan Padişah Kanunî Sultan Süleyman burada konaklamış; köprü ve cami inşa ettirmiş, sivrisinek ve sıtma hastalığından şikâyetçi olan Bozüyük Nahiyesi halkına, Güney tarafında bulunan dağın eteklerindeki “Bozyer-Kırtaş Mevkii”nde ikamet etmelerini tavsiye etmiştir…
1909 yılında, Çine-Gökbel mevkiinde Muğla Postası’nı soyan Çakırcalı Mehmet Efe; bir gün önce Bozüyük’te, 40 kızanıyla birlikte, üç obanlı su değirmeni olan zengin Rum ailenin misafiri olmuş, ertesi günü de bu olayı gerçekleştirmişti…
1919’dan sonraki işgal yıllarında, sıtma-veba-kolera salgınları nedeniyle nüfusu 570’lere kadar düşen Bozüyük; Kurtuluş Savaşı yıllarında, Atatürk’ün arkadaşı olan Bozüyüklü Hacı Süleyman Efendi sayesinde kendini toparlamış, dağılması önlenmişti… Lâkin, azalan nüfusu yüzünden nahiyeliği Ahiköy’e kaptırmış, daha sonra 1944’te Belediye olan Yatağan İlçesi’ne “Köy” olarak bağlanmıştı…
Tütüncülüğün gelişmesiyle, sulak ve zengin tarım arazileri sayesinde nüfusu tekrar artan, eğitime önem veren insanları, Pınarbaşı ve Ilıcası, devasa Hayvan Pazarı ile dillere destan olan Bozüyük; çıkardığı futbol takımları ve sosyal faaliyetlerin sürdürüldüğü “Gençlik Geceleri” ile yeniden ünlenmiş, buranın gelirleriyle 1988’de kendi Ortaokulunu yapmış, 1994 yılında “Belde” olmuştu… Burada çevrilen dizi filmler, sinema filmleri ve belgesellelerle, Beldemizin ünü ülke sınırlarını aşmaya başlamıştı…
Başına gelen bunca tarihi olay sonrasında bile, adeta “Anka Kuşu” gibi küllerinden doğan Bozüyük; ayakta kalmayı, her zaman gündem yaratmayı başarmış bir Beldemizdi… 30 Mart 2014 tarihinde, iktidarın seçim kararıyla bir Mahalle Muhtarlığı haline getirildi, yazık oldu…
Demek istediğim şudur: Bozüyük insanına her türlü imkân ve mekân verildiğinde, mutlaka başarılı olurlar!.. İşte bu çocuklarımızın son “Şampiyonluğu” da, bu düşüncenin ne kadar doğru olduğunun bir neticesidir!.. Emeği geçen herkesi tekrar kutluyorum!..
