1994 yılında “Belde” statüsünü kazanıp da “Belediyelik” olan Bozüyük nüfusu 2064 idi… Osmanlı döneminin son yıllarında Nahiyeydi ve Yatağan (Ahiköy) dahil, bütün yerleşim yerleri Bozüyük’e bağlıydı…
O zamanın bitmez tükenmez savaşları ve sonraki yıllardaki Kurtuluş Savaşları, Nahiye’deki erkek nüfusunu azalttı. Öyle zamanlar yaşandı ki; cenazeleri bile kadınlarımız kaldırır oldular… Daha sonraki “Sıtma, Tifüs, Veba ve Kolera” gibi salgın hastalıklar, göçler, yeterli tedavi imkânları olmadığından, 2.000’nin üzerindeki koca Bozüyük Nahiye nüfusunu 540’lara kadar düşürdü…
Cumhuriyet’ten sonra köy statüsüne geçen Bozüyük; geçen yıllar içinde yeniden toparlandı, gelişen tütüncülük, bol suları, verimli toprakları, tuğla ocakları ve Pazarı sayesinde, köye tersine göçler yeniden başladı…
1960’lı yıllarda bile köyde 3 fırın, 4 içkili lokanta, 6 ayakkabıcı, 7 berber, 6 terzi, 9 bakkal, 1 tamirhane (Cengiz Usta), 3 demirci, 6 kahvehane, 1 dişçi, iki kalaycı, 4 kasap ve Cumartesi-Pazar günleri gelen 6 dondurmacı ile onlarca manav vardı… Hepsi de iyi para kazanıyorlardı ki, yıllarca eksiksiz Bozüyük Pazarı’na geldiler… Yörenin en büyük Hayvan Pazarı’na sahipti; Bencik, Pisi, Yerkesik, Fethiye, Çine, Denizli ve Sivas’tan bile celepler pazara gelirdi de; her ne hikmettense, yıllarca Bozüyük yerli halkından bir tane bile celeplik yapanına rastlanmamıştı?
Neyse; 2009 seçimleri sırasında bir de baktık ki, 1994 yılında 2064 nüfusu ile Belde olan Bozüyük nüfusu, Sağlık Ocağı kayıtlarına göre 1071’e düşmüş, hepimiz hayretler içindeydik… Zati sonrasını biliyorsunuz; Nahiyeyken köy, köy iken Belde, Belde iken de İlçeye bağlı “Mahalle Muhtarlığı” haline geliverdik!..
Bozüyük tarihinde böyle talihsizlikler, böyle yol kazaları hep olagelmiştir. Ama bu tarihi yerimiz, her defasında da tıpkı “Anka Kuşu” gibi küllerinden vücut bulup, yine var olmasını hep bilmiştir… Çok göçler verip, Belde statümüzü de kaybedince aynı endişe içine düşmüştük; “Bu sefer mahvolduk, köyümüz tarihten silinecek” diye düşünürken, şu yeni gelişmeler yeniden bizleri umutlandırdı. Yeni yeni açılan esnaf dükkânları, caddelerimizdeki meraklı kalabalık, ziyaretçi sayısındaki müthiş artış, umutlarımızı yeniden yeşertti…
Peki, Bozüyüklüler olarak şimdi neler yapmalıyız?
İşte en önemli sorun da budur!.. Yapacağımız ilk işler bence şunlardır:
-Geri dönme imkânı olan, ister dışarıda, isterse burada yaşamasında bir fark olmayan Bozüyüklüler, artık köylerine geri dönmeye başlamalıdır…
-Yeni bir iş yeri açacak insanlar ikna edilip Bozüyük’e yönlendirilmeli ve yerleşmeleri sağlanmalıdır…
-Yerel Basın olarak bizler zati elimizden geleni yapıyoruz da; film yapımcısı arkadaşlarımız da Ulusal Basın’daki tanıdıkları vasıtasıyla köy tanıtımına katkıda bulunmalı, gerekirse bazı sanatsal yarışmaların burada yapılmasını sağlamalıdırlar… Örneğin; “Yılın En İyi Dizi Filmi Festivali, Müzik Yarışmaları, Tiyatro, Reklâm Filmi Çekimleri, Sergiler, Konferanslar” gibi…
-Köylülerimiz bundan önce olduğu gibi, bundan sonra da; gelen tüm konuklara karşı saygılı, güler yüzlü, temiz, mütevazı hallerini esirgememeli, esnaflar da fiyatlarını her zaman insaflı ve düzeyli tutmalı, kiracılara karşı uyumlu olmalıdırlar…
Hadi göreyim Bozüyüklüler; siz bunu başarırsınız, az kaldı!.. Yeniden ayaklarımız üzerinde dik duracağız!.. Sakın birliğinizi ve bütünlüğünüzü bozmayınız, saygısızca davrananlar olursa, sakın bunları aranızda barındırmayınız, derhal dışlayınız!.. Böylesi güzel bir ortamı yaratmak çok zordur, dağıtıvermek ise çok kolaydır çünkü…
Sakin KOŞAR…
