10 Ekim 2019 tarihli ulusal gazetelerimizde puntoları küçük, ama sonuçları çok büyük bir haber vardı. Haber aynen şöyleydi: “İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü’nün bir Şube Müdürü, daha 13 yıl önce yapılmış İlkokuldaki deprem sonrası duvarındaki çatlak ve çizikleri, araba boyasındaki çiziklere benzetip, öğrencilere ve onların velilerine korkacak bir şey olmadığını, tamir edilir okul kullanılır, hiç bir sakıncalı durum yok” dedi…
Daha sonra uzmanlar gelip inceleme yapmışlar; inşaatın deniz kumuyla yapıldığını, bina demirlerinin çürüyüp, betonun da tuz gibi dağılır vaziyette olduğunu tespit edip, bu acı olaydan iki gün sonra okul binasını boşaltmışlar, iyi mi?
Şimdi bu İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü’nün Şube Müdürü arkadaş hâlâ görevine devam ediyor mu? Bu söylediklerinden en ufak bir rahatsızlık duyuyor mu? Eğitim ve öğretimden nasibini almamış, liyakat sahibi olmadığı, zati söylediklerinden anlaşılan bu arkadaş hakkında bir soruşturma açıldı mı? Bunun yüzünden, maazallah o iki gün içinde de bir deprem daha olup da, birçok çocuğumuz ve öğretmenleri enkaz altında kalsalardı ne olacaktı, bunun hesabını kim verecekti!?
Öğrencilere ve öğrenci velilerine söylediği lâfa ve bir de verdiği örneğe bakınız: “Binadaki birkaç çatlaktan ve sıva dökülmesinden bir şey çıkmaz!.. Bunlar depreme dayanıklı olarak inşa edildiler!.. Araba boyanızda bir çizik, bir çürük olsa arabanızı çöpe mi atıyorsunuz!? Tamir edip kullanıyorsunuz değil mi? İşte biz de tamiratını yaptırıp binamızı kullanacağız, korkacak bir şey yok yahu!” diyordu…
Oradaki yüzlerce öğrenci ile onlarca öğretmenin sağlıklarını ve hayatlarını hiç düşünmüyor da; o tür kafalardaki ortak özellik olan “Araba” üzerinden örnekler veriyordu!.. Birçok emekli öğretmen arkadaşım, şimdiki bazı yeni nesil öğretmenler için; “Bunlar ATM öğretmeni… Bunlar cep telefonu ve lüks araba düşkünü nesiller… Okullarda gözlüyorum, zilin ‘zırtt’ demesiyle sınıfından kaçar gibi çıktıklarını görüyor, çok üzülüyorum!.. Yahu ders sözlerin ne zaman bitti de, hemen ‘hartt’ diye dışarı çıkıyorsunuz ki?” diyorlardı, meğer haklılarmış…
Başarılı öğretmenlerimizi tenzih ederim ama, bu kafalardan da “kitap, dergi, ansiklopedi” gibi kaynaklar üzerinden örnek verecek değillerdi ya? O kafalar ya araba, ya cep telefonu veya yeni tip TV’ler üzerinden örnekler vereceklerdi tabii… Düşündükleri ve hayal ettikleri başka bir şey yok ki kafalarında!..
İşin bir başka ciddi tarafı da şu: Bu İlkokul binası daha ‘13 yıl önce’ yapılmış!.. İyi de kardeşim, 1999 Marmara Depremi sonrasında, yani tam 20 yıl önce ‘Yeni Deprem Yönetmeliği’ çıkmadı mı? Yani, 20 yıldan beri inşa edilen bütün binalar bu yönetmeliğe uygun inşa edilmiyor mu? Nerede o binaları yapan mühendisler, mimarlar, müteahhitler, nerede bunları kontrol edip de teslim alan devlet görevlileri!? Bunların hepsinin isimleri ve imzaları, tuttukları o tutanaklarda vardır!.. Bunlar hakkında soruşturmalar ve tazminat davaları açıldı mı? Depremlerde ölen genç-yaşlı-çocukların, bütün insanlarımızın veballeri bu imza ve inşaat sahibi kişilerin boyunlarındadır!.. Her deprem sonrasında önce bu suçluların yakalarına yapışmalıdır!.. 13 yılda ve “5,8” gibi küçük bir depremde devletin okulu mu yıkılır yahu!?
Böyle konular gündeme her geldiğinde, artık kimsenin arpacık kumrusu gibi düşünmemesi, ‘Bana Ne?’ miskinliğinden sıyrılması gerekiyor!.. Bu insanlar, bu devlet, bu okullar, bu işlerin yapıldığı Vergileri verenler biziz çünkü!.. Artık her konuyu sorgulamasını, hesap sormasını bilme zamanımız gelmiştir diye düşünüyorum…