Geçmişte yaşanan Pamukova, Çorlu, Ereğli, Soma… gibi kazaların üzerinden kaç yıl geçti, kaç insanımızı ihmal ve yeteneksiz kişiler yüzünden kaybetmiştik acaba!? Bunların kaçının sebepleri araştırıldı da, gerçek suçlular ne zaman kamuoyu ve adalet önünde hesaplarını verdiler, bileniniz var mı?
13 Aralık 2018 günü de Başkent Ankara’dan Konya’ya gidecek olan güya Yüksek Hızlı Tren, sinyalizasyon sistemi olmadığı için, klavuz lokomatife çarparak, 9 kişinin ölmesine, ikisi ağır 43 kişinin de yaralanmasına sebep oldu, üç TCDD görevlisi gözaltına alındı…
Sayın Ulaştırma Bakanı dedi ki; “Böyle yerlerde sinyalizasyon sistemine pek de gerek yoktur!” dedi, iyi mi? Peki, böyle yerlerde bu sinyalizasyon sistemi gerekmiyorsa, niye bütün Avrupa ve dünyanın en ileri teknolojilerine sahip ülkelerde bu sistem kullanılıyor ve niye oralarda böyle “ucuz kazalar-beleş ölümler” hiç olmuyor sayın Bakan!?
Köşesinden yöneticileri eleştirip iki satır yazı yazmış, bir tweet atmış insanları sabahın köründe evlerinden kaldırıp da gözaltına alan bu devlet görevlileri, yüzlerce insanın ölümüne sebep olan bu tür kazaların faillerini ne diye araştırıp da tepelerine binmiyor!? Herkesin canını korumak gibi Anayasal bir görevi olan o devlet nerede!? Bu insanlar, bu devlete ne sebeple vergilerini veriyorlar, bunu dahi bilmiyorlar mı acaba?
Yukarıda saydığım kazaları bir düşünün, kim ve kaç kişi bu sorumsuzca hatalarından dolayı cezalarını gördüler!? İnsanlarımız öldükleriyle, çocuk ve aileleri boşuna yaslar ettiler, yıllarca adaleti aradılar, öksüz ve çaresiz bakakaldılar!.. Göreceksiniz, bu Anakara Yüksek Hızlı Kazası da birkaç gün sonra, özellikle yerel seçim nedeniyle partiler arası ittifakların ve aday kavgalarının kızıştığı şu sıralarda, bu olay da çabucak unutulacak, yine ölenlerimiz öldükleriyle, yaralananlarımız da canlarının yandığıyla kalacaklardır!.. İhtimal ki; muhalefet partilerinden biri bu kaza ile ilgili Meclis’e bir araştırma önergesi verecek, yine iktidar partisi ve yandaşı küçük muhalefet partisi oylarıyla bu önerge reddedilecek, sorumlular bu kazadan da yırtacaklardır!?
Başlıkta da dedik ya; bizdeki kazaların hepsi ‘Unutulmak’ için olan kazalardır!.. Adam gibi hesap sormak, adam gibi hesap vermek, bizim defterimizde yazmıyor, bu bize yabancı unsurlar, ancak eğitimli ve çağdaş toplumlara mahsus davranışlardır: Böyle bir olay olduğunda ya hemen istifa ederler, ya da Japonya’daki gibi ‘Harakiri’ yaparlar!.. Onurlu davranış bizim neyimize ki!?
Neyse, şurada yerel seçimlere ne kaldı ki? Belki bu sefer insanlarımızın sağduyuları galip gelir, bu sefer tercihlerini doğru yaparlar belki? İyisi mi, ben yazımı bitirirken bu can sıkıcı olayları bir kenara bırakıp, size iki Orhan Veli şiiri aktarayım, biraz moraliniz düzelsin: ‘Giderayak!’
“Handan hamamdan geçtik/ Gün ışığındaki hissemize razıydık/ Saadetinden geçtik/ Ümidine razıydık/ Hiç birini bulamadık/ Kendimize hüzünler icat ettik/ Avunamadık/ Yoksa biz/ Biz bu dünyadan değil miydik!?” ‘Pazar Akşamları!?’ şiiri:
“Şimdi kılıksızım, fakat/ Borçlarımı ödedikten sonra/ İhtimal bir kat da yeni esvabım olacak/ Ve ihtimal ki sen/ Yine beni sevmeyeceksin!..// Bununla beraber Pazar akşamları/ Sizin mahalleden geçerken/ Süslenmiş olarak/ Zannediyor musun ki ben de sana/ Şimdiki kadar kıymet vereceğim!?”
