Yıllardır bu konuda tek bir satır yazmadım… Kimseleri suçlamadım… Ama yeter artık, sabrın da bir sınırı olduğunu, herkes gibi ben de biliyorum!..
1997 yılından beri Muğla merkez, İlçem Yatağan ve diğer birçok İlçemizdeki Yerel Bası’nda, Ulusal Basın’dan da “Milliyet Blog”da yazılarım yayımlanıyor, iyi okunduğumu da, bilgisayarların kaydettiği reyting rakamlarından biliyorum…
1985’te ANAP Hükümeti dönemiydi. Ben Yatağan-Gökpınar İlkokulu Müdürü iken, Bozüyük Köy Muhtarımız merhum Hacı Ömer Öztürk’ün isteğiyle, ANAP İlçe Yöneticilerinden bazıları, illâ Bozüyük’e tayin olmamı istediler. Siyasi yapımı bildikleri halde, köyde yapılacak sosyal etkinliklerin başında bulunmamı, Ortaokul Müdürümüz olan İsmail Altuntaş ile birlikte köyümde görev yapmam yönündeki ısrarlarını sürdürdüler.
Gökpınar’da Okul Müdürü iken, bendeniz bu ısrarlara dayanamayıp, sırf köyüme yararlı olabilmek adına, bir sınıf öğretmeni olarak Bozüyük’e geldim, iyi mi?
Geldiğim günün akşamı Muhtar Ömer Amca, Ortaokul Müdürü İsmail Bey ve Köy Azalarıyla toplanıp, ilk olarak yeni bir Ortaokul Binası yapmaya karar verdik. Bunun için “Gençlik Geceleri” düzenleyip, Valimizden Kaymakamımıza, Milli Eğitim Müdürlerimizden iş adamlarımıza, eğitim gönüllülerinden hayırseverlerimize kadar herkesi davet edip, bu işi bitirmeyi planladık…
Ben hemen ertesi günü daktilomun başına geçip, gecede gençlerimizin oynayacağı “Skeçleri” yazmaya başladım. Piyes konularını, hep yöremizde yaşanmış mizahî olaylardan, birkaç tane de o günün modası TV’lerden esinlendiğim oyun ve yarışmalardan seçtim… Senaryoları bitirdiğimde, Kaymakamımız Nevzat Turan ve İlçe Milli Eğitim Müdürümüz Nuri Durusoy’un; 17 Haziran 1985 tarih ve 050/1855 sayılı onaylarıyla sahneye koydum…
Tam iki ay boyunca, 52 gencimizle geceleri okulda çalıştık. Bu arada gençlerin kostümlerini, bir Halk Türküleri Korosu, taklitler, solo şarkılar ve eğlenceli yarışmaları da hazırladık… 19 Ağustos 1985 tarihinde ilk Gençlik Gecesi’ni yaptık.
Saat 21.30’da başladığımız etkinlik, gecenin 02.00’sine kadar sürdü, tek bir kişi sahne önünden ayrılmadı. Başta sayın Valimiz Yücel Bölgen, Kaymakamımız Nevzat Turan, daire amirleri, okul müdürü arkadaşlarımız; iş adamlarımızdan Hamdi Yücel Gürsoy; TURMAK’tan Oktay, İsmail ve Necmettin Turgut, Ömer Tekin; Cavit, Alâattin ve Şükrü Şahbudak, Turgut Avcı, TOKAR A.Ş., İlyas Uysal, Hasan Avcı, yardımsever vatandaşlarımız, o gece Ortaokul binamızın yapım parasını temin ettiler…
Gecede rol alan gençlerimizden Mustafa Gök, Mehmet Kızıldere, Arif Bahçıvan, Süleyman Soylu, Hüseyin Güneş, Asım Demirel ve Mehmet Yüksel; ünlü tiyatro oyuncularına taş çıkartırcasına bir oyun sergilediler. Sunucumuz Okan Beçin, şarkılarıyla Mustafa Uslu ile konuklara ikramlarda bulunan öğrenci kızlarımız, konuklardan tam not aldılar… O gün ben, Hacı Ömer Amca ve İsmail Altuntaş, sevincimizden ve gururumuzdan uyku uyuyamadık…
Mart 2007 yılında, çoğu Bozüyük gecelerinde oynadığımız serlerden oluşan “Gülelim Düşünelim/ SKEÇLER” adlı bir piyes kitabı bastırdım. Bu kitaplardan Yatağan Belediye Kütüphanesi’ne, Yatağan Müftülük Kütüphanesi’ne ve merkez okullarımız kitaplıklarına hediye ettim…
Benim bu kitaptaki eserlerim Konya’da, Bursa’da, Ordu’da, İstanbul Astsubay Okullarında, Manisa Hemşirelik Okullarında oynandı; ama ne hikmettense, ne kendi İlçemiz okullarında ve ne de Belediyemiz Festivalleri’nde hiç birisi oynanmadı…
Geçen yılki festivalde yabancılar kendi kitaplarını satarken, benim Yatağanlı yazar ve şairlerimin kitaplarını yine göremedim, neden!? Biz Yatağan insanları yetersiz miyiz, yeteneksiz miyiz, yoksa hiç kimsenin aklına filan mı gelmiyoruz, ne!?
Sakin KOŞAR…
