Yıllar önceki darbe dönemlerinde öğrenci, yazar, gazeteci, sendikacı evleri aranmaktadır. Beş öğrencinin birlikte kaldığı eve ani baskın düzenleyen kolluk kuvvetleri, evin altını üstüne getirerek başlarlar arama yapmaya. Kayda değer hiçbir şey bulamayınca, beşinci öğrencinin çalışma masasının üst duvarında bulunan Rus komünist lideri Viladimir Lenin'in sakallı posterine komiserin gözü takılır, şüpheli bakışlarla öğrenciye sorar:
”Kim ulan bu!?”
İzinsiz arama yapıldığına bozulan öğrenci cevap verir;
”Rahmetli dedem Hacı Vahdettin!..”
Komiser ellerini havaya açıp, yanındaki görevlilere bağırır;
“Görüyor musunuz arkadaşlar vaziyeti!? Ey yüce Rabbim, böyle nur yüzlü bir adamdan, böyle komünist ruhlu bir torun nasıl peydah olur? Olacak iş değil!” deyip, çıkar giderler…
Bugün hepimizi güldüren, gülerken de düşündüren fıkralaşmış gerçek olaylar yaşamımıza yeniden mi geri geliyor, ne!?
Baksanıza, uzun yıllardır tanık olmadığımız banka ve sarraf soygunları, parti binaları ve devlet dairesi bombalamaları, faili meçhul cinayetler, kundaklamalar, mekânları taramalar, tehditle para sızdırmalarla anarşik ortamlar yaratma çabaları yeniden nüksetmeye başladı…
En son, 19 Mart 2013 Salı akşamı iktidar partisinin genel merkezi ve Adalet Bakanlığı binası aynı anda bombalandı. Mobese kameralarının, birinin görüntüsünü tespit ettiği açıklandı, inşallah bunu yapan-ların gerçek failleri kısa sürede yakalanır da, meramlarının ne olduğu anlaşılır?
Bizler 1970'li yılların o kâbus dolu, o bitip tükenmez anarşik olaylarını bire/ bir yaşamış nesiliz. Ne sürülmedik memurlar, ne taranmadık oturduğumuz evler, köy kahveleri ve dernekler kaldı, ne gece gündüz kesilmedik yollar kaldı, ne de dağıtılmadık toplantılar, düğünler ve cenazeler kaldı!..
Bu durum 11 Eylül 1980 gece yarısına kadar böyle devam ederken, 12 Eylül 1980 darbesi geldi. Asker yönetime el koydu, bütün bu kargaşa o gün bıçakla kesilir gibi kesildi!.. Yönetime el koyanların “Bir Numarası” Kenan Evren; “Biz daha önce yönetime el koyacaktık, ama olayların olgunlaşmasını bekledik” dedi… Artık nasıl değerlendirirseniz değerlendirin…
TBMM, bütün partiler, dernekler, sendikalar kapatıldı, darbe öncesi liderlere ve milletvekillerine yasak konuldu, parti kurmaları ve aday olmaları engellendi, 7 Kasım 2003'te güya demokrasiye dönülerek Genel Seçimler yapıldı ve merhum Turgut Özal tek başına iktidar oldu…
Şimdi yine durduk yerde iktidar partisi genel merkezi ile Adalet Bakanlığı bombalanıyor, bankalar ve sarraflar soyulmaya başlanıyor, üniversitelerde öğrenci olayları hareketleniyor, faili meçhuller artmaya başlıyor, 1970'li yılların ucunu gösteren emareler yine ufukta belirmeye başladı… Biz bu filmleri daha önce 27 Mayıs 1960'ta, 12 Mart 1971'de, 12 Eylül 1980'lerde çok gördük!..
Hani; “tarih tekerrür eder, hatalar tekerrür etmez” derler ya? Merak ettiğimiz konu şu: Kargaşa tekerrür etmeye başladı da, bu filmi gören insanlarımızın hataları da tekerrür eder mi acaba? Bunların hepsinin Okyanus ötelerinden tezgâhlandığını hatırlarlar mı acaba?
Bilerek ve isteyerek, bir kalleş amaç uğruna durduk yerde iktidar partisi genel merkezi ile Bakanlık binasının bombalanması sonucunda, acaba kimler suçlanacak? Kimler tutuklanacak, kimlerle yeni kavgalar çıkarılacak, ortam nasıl ve ne kadar gerilecek!?
Soyulan banka ve sarraflardan elde edilen paralarla, anarşide kullanılacak pisliklere silâh ve mühimmatları alıyorlar, halk olarak da bizleri bu işin içine tekrar sokmaya çabalıyorlar!..
Yine çok dikkatli olmamız gereken günlere geldik gibi görünüyor? Durduk yerde birbirimizi suçlamamızı, eski siyasî kavgaları alevlendirmemizi bekliyorlar, durduk yerde etnik ve dinî kökenli tartışmaların içine girmemizi istiyorlar, ama maymun gözünü açtı! Yağma yok, dükkânlarımız bu zihniyettekilere kapalı artık, boşuna uğraşmasınlar!..
