Aslında iş öncesi bir seyahatti bizimki.
Hem işe gittiğim zaman yalnız kalan eşime bir moral, hem de Çanakkale de okuyan çocuğuma moral diye düşünmüştüm. Bu arada aramızda kalsın, bende Çanakkale’yi görmemiştim ve merak ediyordum.
Anadolu medeniyetlerin beşiği, yüzlerce kavim ve medeniyet’e ev sahipliği yapan bir coğrafya, kutsal mekanlar dahil binlerce kalıntıların bu topraklarda olması bir insan ömrünün yetmeyeceği seyahat, gezi rehberini önümüze serse de, bu topraklarda yaşayan insanların yakınlarındaki tarihi yerlere bile gidememesinin bizlerin utancı olmasa gerek.
11 Saat süren bir yolculuk sonunda Çanakkale’nin Çan ilçesine vardık.
İzmir den sonrasını o kadar çok merak ediyordum ki, sormayın.
İzmir’i geçtikten sonra otobüs’ün içinden, her tarafı ezberlemeye çalışıyordum.
Çiğli, Menemen, Aliağa uzaktan Foça ve yine Dikili’yi geçtikten sonra, Altınova ve Ayvalık.
Burhaniye, Edremit, Ayvacık derken yavaş yavaş Kaz dağlarına doğru ilerledikçe, doğanın serdiği o muhteşem dağların içinden geçmeye başladık.
Uzaktan gördüğüm muhteşem manzara, göklere tırmanan çam ağaçları, yol kenarlarında bulunan çeşmeler, zeytin ağırlıklı yöresel seyyar satıcılar. Kaz dağlarının tepelerindeki yaşam izlerini ortaya koyan köyler, otobüste duymaya başladığım o muhteşem temiz hava, ( Belki bana öyle geldi ama ) duyduğum tam da buydu.
Neden insanlar Anadolu’yu mesken tutmuşlar, neden Atina 3-4 yıl Troya şehrini kuşatmış, neden insanlar kent ve şehir yaşamlarını Anadolu da kurmuş anlıyorsunuz değil mi?
1400’lü yıllarda bir Fransız şöyle yazmış;
‘’Van’da ağaca çıkan bir sincap, ağaçtan hiç inmeden İzmir körfezinde denize iner.’’
Ve bir Babil atasözü de şöyle der;
‘’Ağaçların bir ülkenin zenginliği olduğunu bilmiyor musun?’’
Tam burada bizim Göktepe’yi düşünmeye başladım.
’’ Büyük oğlum 3 yaşında idi, ve arkadışn da aynı yaşlarda oğlu, ve babası ile Göktepe eteklerine mantar toplamaya gitmiştik. Yanımıza 3 ekmek ve yemek olarak’ta domates, peynir gibi şeyler almıştık. Akan sulardan içtikçe saldırdılar ekmeğe iki küçük çocuk, akan sular, temiz hava ve doğal yaşam.’’ İyi gelmişti onlara.
Doğa her yerde aynı şeyle mücadele etmek zorunda kalıyor.
Bağrına hançer vuran insanoğluyla da.
Bizim Göktepe’nin tam böğründe bir hançer gibi saplanmış olan o mermer ocakları, karşıdan o kadar çirkin görünüyor ki. Kaz dağlarında nasıl binlerce endemik bitki var ise, bizim Göktepemizde de var binlerce endemik bitki. Nasıl oluyorda yağmalanıyor doğa, insanlar nasıl imza atıyorlar, hiç düşünmeden. İnsanlığı, yalnız yer altında yatan servet mi kurtaracak? Ya yer üstündeki o muhteşem doğa, içinde yaşayan doğal yaşam ve bitki örtüsü, bu kadar kolay mı yağmalanacak? O güzelim Stratinokiea, Dünyanın en büyük mermer antik tiyatro alanı ve antik tapınak Lagina. Günümüzden 3500 yıl önce, Yatağan ovasının nasıl göründüğü geldi gözlerimin önüne. Sahi nereye gitmişti 200 bin nüfuslu Stratinokiea halkı. Binlerce lahit, surlarla çevrili şehirleri bırakıp.
Ezine Kaz dağlarının ortasında muhtşem bir görüntü ile belirdi birden. Ne kadar şanslılar diye düşündüm, ama birden Kaz dağlarının delik deşik edilen görüntüsü belirdi gözlerimin önünde. O sarı maden yokmu, sarı maden. İnsanların yerlerinden edecek bir kirlilik ile ortaya çıkartılan, kirliliği yöre insanlarının içme sularına karışma tehlikesi olan sarı maden.
Birden düşünmeye başladım, kesilen ağaçlar için dağlarda tutulan yasları. İnsanların, evlerinden olan karıncaların, tavşanların, kekliklerin ve diğer canlıların yaslarını.
Zehirlenen ve ortadan kaldırılan bunca yaşamı kim geriye döndürebilecek, yine maliyet hesapları yapacaklar, yine karlarını düşünecekler. Nede olsa onların yaşamı parayla örtülü. Giden canlı yaşam mı? Onlara göre bıraksınlar toprak altında mı yatsın onca servet.!!!
Alaca karanlıkta Çanakkale'ye doğru geçti otobüs Ezine'den.
Troya diye iç geçirdim birden.
Troya sen ne güzel bir yerdesin, nasıl sakladın bunca güzelliği içinde.
Nasıl geçti Haçlı kervanları içinden. Neden izin verdin.?
Kırılan insan değilmiydi, sönen ocak değilmiydi, yanan ağaç değilmiydi??
Neden izin verdin, binlerce masum insanların ölmesine?
Neden, neden, neden???
Troya, Troya !!!
Yenildiğin için mi karadı Dünya?
Düştüğün için mi soldu yaşam?
Yandığın için mi, ağaçların yanmasına izin verdin?
Neden, neden, neden????
