Gün geçmiyor ki ülkenin dört bir yanından terör, kadına şiddet, saldırı, yangın, baskın ve trafik canavarlığı haberleri gelmesin!.. Ne oldu bu ülkeye!? Bu öfke, bu anlayışsızlık, bu vahşet, bunca cahillik ve ilkellik niye!? Havamıza, suyumuza, toprağımıza bir çeşit ‘kuduz mikrobu’ zerk ettiler de, bizim mi haberimiz yok!?
Dallamanın biri, “şortla halk otobüsüne bindi” diye, hiç tanımadığı genç bir kızımızı tekme-tokat orada dövüp kaçıyor!.. Büyük bir markette gezen kıskanç sevgili, yanındaki kıza bakan genci kalbinden bıçaklayarak öldürüyor!.. Gürültü yaptıkları içkili lokantadan kovulan üç kişi, beş dakika sonra çifte tabancalarıyla lokanta önüne gelip, etrafa yüzlerce mermi sıkarak kaçıyor!.. Bir taksi şoförü, kendisine yol vermeyen otobüs şoförünü kurşunluyor!.. Magandalar yine bildiğiniz gibi; maçlarda ve düğünlerde etrafa ölüm saçmaya devam ediyor, evlerinin balkonundaki çocuk ve kadınları vurmaya devam ediyorlar, bununla ilgili hâlâ hiçbir yasa çıkarılıp, önlem de alınmıyor!.. Ne o öyle havaya kurşun sıkıp, bebeler gibi “pat-küt” sesinden zevk almak? Geleneğiniz batsın, e mi!?
Boşanmak isteyen kadınlar, kocaları tarafından sokak ortasında her gün öldürülüyor!.. Bu ülkede “ÖLÜM” çok fena ucuzladı ve her problemin kesin çözümü haline geldi!.. Ne oluyoruz!? Sonra çok pişman olacağımız, hayatımızı kaydıran bu pis işleri niçin yapıyoruz!?
Cezalar mı caydırıcı değil? Eğitim sorunu mu var? İnsanlar maddi-manevi bir çıkmaz içinde de, bu ruh hali içinde kendisi ve karşısındakileri bir sinek kadar önemsiz gibi mi görür oldular, ne!? Asıl şiddet ailede, okulda, iş yerinde, tarlada, caddede, hastanede, devlet dairesinde, karakolda, gazetede ve TV’de de, bizler mi bunun farkında değiliz!?
Daha bacak kadar olan oğlan çocuklarımıza ilk alıverdiğimiz ‘oyuncak’ tabanca ile tüfek olursa? Ailede çıkan her sorunda; “Kızını dövmeyen, dizini döver… Kızı boş bırakırsan ya davulcuya, ya zurnacıya kaçar… Kadının saçı uzun, aklı kısadır… Kadın kısmı gülmez, güleni kıyıda severler… Karı dediğin, dizde bir yamalıktır” demeye devam edersek, bu sorunlar devam eder gider tabii…
Bunların tek çözümü, adam gibi ve çağdaş ‘EĞİTİM’dir!.. Günlük yaşamımızın her anında “Önce İnsan” demedikçe, trafikte “Önce Kurallara, Yayalara ve Hayvanlara Saygı” duymadıkça, Sosyal Aktivite-TV-Gazete yardımlarıyla bu eğitimlere katkı sağlamadıkça, ülkemiz daha ne olaylara gebe kalacaktır kim bilir!?
Zaman zaman bazı TV kanallarında şaka programları yapılıyor… Hiç dikkatinizi çekti mi bilmiyorum; eğitimi yüksek ülkelerin insanları, en kaba şakalara bile gülüp geçerken, bizim gibi sinirleri tepesinde ülke insanlarının, bu şaka yapanlara çok kızdıklarını, hatta saldırdıklarını gözlüyoruz… Hoşgörüden uzağız, sinirliyiz, saldırganız…
Bu ülke Mevlânaları, Yunus Emreleri, Nasrettin Hocaları, İncili Çavuşları, Hacivat ve Karagözleri, hatta Münasebetsiz Memed Efendileri yetiştirmiş; Anadolu toprakları mizah ve hoşgörünün merkezi olmuştur!.. Bugünlerde bunun zerresini göremiyoruz!.. Neden!? “Gülünen yerde güller açar!.. Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır” atasözleri bizim değil mi? Ne oldu bu milletin altın gibi kalbine, hoşgörüsüne ve misafirperverliğine!?
Bu böyle gitmez, gidemez!.. Siyasilerimiz, Meclis’te akşama kadar olmadık konularda kavgalar yapıp, havanda su döveceklerine, biraz da bu konuları tartışsalar nasıl olur acaba? Bu sinirli halimizin sebeplerini, ciddi komisyonlar kurarak bir araştırsalar, sonuçları kamuoyuyla paylaşsalar iyi olmaz mı? Daha kaç insanımızın ölmesi, kaçının sakat kalması, kaç çocuğumuzun öksüz büyümesi gerekiyor!?
Durum gerçekten ciddidir, vahimdir ve hemen bazı çözümler üretilmesi gerekmektedir!.. Bu işin iktidarı-muhalefeti kalmadı, hepimiz bu sinirleri gergin geminin içindeyiz, hepimiz de tehdit altındayız, bari bunu bilesiniz!.. 