Çiftliğin minik faresi, duvardaki çatlaktan bakarken çiftçi ve eşinin mutfakta bir paketi açtıklarını görür. Kendi kendine: “İçinde hangi yiyecek var acaba?” diye düşünür. Bir süre sonra gördüğü paketin bir fare kapanı olduğunu anladığında yıkılır. “Evde bir fare kapanı var! Evde bir fare kapanı var!” diye bağırarak telaşla bahçeye fırlar.
Minik fareyi telaş içinde gören tavuk, umursamaz ve bilgiç bir tavırla başını kaldırdı ve gıdaklar: “Zavallı farecik… Bu senin sorunun benim değil. Bana bir zararı olamaz küçücük kapanın,” der.
Tavuktan destek bulamayan farecik bu sefer telaşla koyunun yanına koşar ve ”Evde bir fare kapanı var! Evde bir fare kapanı var!” diye adeta çırpınır. Koyun anlayışla karşılar ama ”Çok üzgünüm fare kardeş ama dua etmekten başka yapacağım bir şey yok. Dualarımda olacağından emin ol,” demekle yetinir.
Farecik bir kez daha yıkılır. Sonunda farecik, başı önde umutsuz şekilde eve döner. Çiftçinin fare tuzağı ile bir gün tek başına karşılaşmak zorunda olduğunu anlamıştır.
Fare tüm bu olanları büyük üzüntü ile duvardaki deliğinden izler.
