Günlerdir bu işten anlayan herkes uyarıyor; “Beklenen ‘7 Şiddetindeki’ deprem, bütün uyarılarıyla kapımıza gelmek üzere!..” diyorlar… “17 Ağustos 1999 Marmara (Gölcük) Depremi sonrası da ciddiyetle uyarmıştık; depreme dayanıklı olmayan yapılar kaldırılıp, yerlerine sağlam binalar yapılsın demiştik!.. Aradan 23 yıl geçti, bu sürenin 21 yılında AKP iktidarı vardı, uyarılarımız dikkate pek alınmadı, bilimsel gerçeklere değil ‘RANT’a önem verildi, şehirlerin ‘Deprem Toplanma Alanlarına’ bile imar afları çıkarılıp, imar izinleri verilerek, oralara bile ‘AVM’ler diktiler!” diyorlardı…
Sahi, o depremde kaç kişi ölmüştü? Resmi verilere göre o depremde 17.480 insanımız ölmüş, 285 Bin ev ile 43 Bin iş yeri yıkılmıştı, hatırladınız mı? Koca koca apartmanlar denizin içinde kaybolup gitmiş, limanlara bağlı kaç Bot, Deniz Motoru, Kayık ve Yat’ın tahrip olduğunun sayısını ise hâlâ bilen yoktu!.. Gelecek depremin ise en az ‘7 ile 7,5 Şiddetinde’ olacağını, denizde oluşacak tsunaminin boyutunun da 9 ile 10 metre yüksekliğinde olacağını, en az 300 Bin kişinin ölebileceğini söylüyorlar!.. Bunu biz değil, başta Deprem Uzmanı Prof. Dr. Naci Görür ve AFAD uzmanları söylüyorlar!..
Deprem; “Yer kabuğunun derin katmanlarının kırılıp, sert şekilde yer değiştirmesi veya yanardağların faaliyete geçmesiyle sebep oldukları sarsıntılara deprem (zelzele) denir!..” Dünyada her yıl en az ‘500 Bin’ deprem olur!.. Bunların sadece 100 kadarı ölümcül ve yıkıcıdır!.. Büyük depremlerin % 80 kadarı “Pasifik Deprem Kuşağı” dediğimiz ‘I. Deprem Kuşağı’ ülkeleri olan Amerika, Meksika, Şili, Japonya, Yeni Gine, Filipinler ve Yeni Zelanda’da meydana gelir… En az veya hiç deprem olmayan yerler; “Sibirya, Kanada, İngiltere, Almanya, Polonya ve Brezilya’dır!..
Bizim Türkiye ‘2. Deprem Kuşağı’ ülkesidir!.. En tehlikeli fay hatlarımız; Kuzey Anadolu ve Batı Anadolu fay hatlarıdır!.. En çok deprem olan İllerimiz; İstanbul, Şırnak, Bitlis, Van, Erzurum, Erzincan, Adana, Uşak, Diyarbakır ve Elazığ’dır!.. En az deprem riski olan İllerimiz ise; Sinop, Giresun, Trabzon, Rize, Artvin, Ankara, Konya, Aksaray ve Niğde’dir!..
Bunca haberleri yapıldı, 23 yıldır sık sık yazılıp-çizildi, yeni yasalarla halka ‘Deprem Vergileri’ ödetildi, ama sonuçta neler yapıldı!? Sıfıra sıfır, elde var sıfır!.. Peki, yıkılması olası Yüz Binlerce bina ile insanların ceremesini kimler ödeyecek!? Suçlu yine Muhalefet Partileri mi, en başta da ‘Bay Kemal’ mi!? İyi de, hangi hakla ve neyle suçlayacağız onları!?
Bu konuda Japonların yaptıklarına sadece hayranlıkla izleyip duruyoruz!.. Birkaç ayda mutlaka ‘7 Şiddetinde’ bir deprem oluyor, birkaç binada biraz hasar ve birkaç da hafif yaralı insan haberleri geliyor!.. Neden? Yıllardır bilim ve teknoloji ne diyorsa, onlar da gereğini yapıyorlar da, ondan!.. Hatırlayanlarınız vardır: Düzce Depremi olduğunda, otellerde bulunan Japon turistler, hızla merdivenlerden yukarılara çıkarken, bizim Türkler ise aynı merdivenlerden aşağı katlara kaçıyorlarmış, Japonlar bizimkilerin hallerine pek gülmüşlerdi!.. Yahu bırakın binaların sağlam ve depreme dayanıklı yapma çabalarını da, biz daha insanlarımızı bile yeterince deprem eğitimi verememişiz!.. Depremin olduğu günlerde atıp-tutar, her tedbiri alacağımıza herkese söz verir, üç gün sonra da hepsini unutur gideriz!.. İşte biz, bunun için her depremde bunca acı zayiatları bundan ötürü veriyoruz!..
Neyse, bugün de size Cahit Sıtkı Tarancı’nın 1940’ta Varlık Dergisi’nde yazdığı ‘Anarşi’ şiiriyle veda edelim:
“Ne başın haberi vardır ayaktan/ Ne elin gözden, ne burnun kulaktan/ Her biri yabancı bir dil konuşur/ Hepsi kendi âleminde sarhoştur/ En olmayacak şeyleri istiyorlar/ Bu çocuklara lâf anlatmak ne zor/ Okyanus’ta her zaman fırtına var/ Güneş dalga dalga parçalanıyor!..”
