Ülke içinde yaşanılan ve bir tarafı PKK olan iç savaşta, 1984’den bu yana 30 binin üzerinde insan hayatını kaybetti. 30 yıllık süreçte hem Türk tarafından hem Kürt tarafından binlerce insanımız yaşamını yitirdi, sakat kaldı, yaşamlar karardı. Ülke olarak yaşadığımız terör, nice ocakları söndürdü, çocuklar öksüz-yetim, eşler dul kaldı, analar-babalar gözyaşı döktü, evlat acısı çekti. Terörün ülkemize çıkardığı fatura hem can kaybı, hem maddi açıdan çok büyüktür. En büyük kayıp ise, insan kaybı. Bu kayıpların, parayla pulla ölçülmesi mümkün değildir. Terörle mücadelenin, ülkeye yüklediği faturanın ise 1 milyar dolar olduğu söyleniyor. Ülke ekonomisinin önemli bir kısmı; okul, sağlık, sanayi yatırımlarından kesilerek terörle mücadelenin finansmanına ayrılıyordu. Askeri yöntemlerle, bu iç savaşı bitirmek mümkün olmadı, olamadı…
30 yıldır ülke içinde süren bu iç savaşın bir şekilde bitirilmesi, bunun için adımların atılması gerekiyordu. Çünkü insanlarımız, terörün yarattığı kayıplardan, psikolojik travmalardan bıkmış, usanmıştı. Halkımız, bu iç savaş halinden yorgun düştü. Hükümet tarafından, bu sorunun çözümü için çalışmalar başlatıldı. Belli yerlerle görüşmeler yapılıyor, Türkiye’nin yedi bölgesinde görüşmeler yapmak, kamuoyu oluşturmak için “Akil İnsanlar” grupları oluşturuldu. “Akil İnsanlar”ın tespiti eleştirilebilir, eksiklikleri ortaya konulabilir. Daha objektif ve dengeli bir “Akil İnsanlar” listesi oluşturulabilirdi...
Ülkemizde yaşanılan bu terör sorunu çözülerek, Türk ve Kürt kardeşliği ve birlikte yaşama anlayışı yeniden gerçekleştirilebilir. Bu konuda, siyasi kanatlardan, sivil toplum yaşamına kadar herkes elele vermek zorundadır. Terörün önlenilmesi, siyasetler(partiler) üstü bir yaklaşımla ele alınarak, genel anlamda bir uzlaşma ortamının yaratılması gerekiyordu. Hükümet kanadı, bu konuda daha açık ve şeffaf davranarak, CHP ve MHP’yi de sürecin için katmak için diyalog görüşmeleri yapmalıydı… Bu sürece, parlamento dışında bulunan partiler de dâhil edilmeliydi…
CHP, ülke için önemli bir sorun olan bu konuda, sürecin dışında kalmamalı, barış ortamının yaratılmasında ve kalıcı hale gelmesinde bir işlev sahibi olmalıdır. Sol anlayış, her zaman sorun çözücüdür ve bu sorunların çözümünde risk almasını da bilir… Risk almadan, siyaset yapmak ve çözüm üretmek mümkün değildir. CHP geleneksel muhalefet anlayışı yerine Türkiye’nin içinde bulunduğu somut sorunların çözümü konusunda düşünce ve projeler üretmelidir…
Kürt Sorunun çözümü konusunda CHP’nin elinde, SHP döneminden kalma, çözüm dosyaları bulunmaktadır. Bu dosyalar raflardan indirilerek ve güncellenerek, savunulmalıdır. CHP, ‘Kürt Sorunu’nun çözümü ve işleyen ‘barış süreci’in dışında değil içinde yer almalı, bu konuda geç kalmamalıdır. Daha önce ‘Demokratik Açılım’ adı altında hükümet tarafından bir girişim yapılmış, bunun için Habur’dan girişler olmuştu. Daha sonra bu açılımın içi doldurulamadı. Baykal döneminde, bu açılım, CHP’nin elindeki çözüm dosyaları doğrultusunda doldurulabilir, CHP bundan hem ülke için hem kendisi için bir yarar sağlayabilirdi. Bu yapıl(a)madı. Şimdi ise, aynı durum yaşanmamalı, CHP bu sürecin önünü açan ve aydınlatan bir tutum ve söylem içinde olmalı, CHP tabanının bu konuda ufku açılmalıdır.
