Son günlerde basında sık sık haberleri çıkıyor; “Vatandaşa bol keseden konut ve otomobil kredisi veren Bankalar, ekonomik kriz nedeniyle 16 Bin konuta ve 10 Binlerce araca el koydu!.. Yediemin arsalarında boş yer kalmadı!.. 15 Bin konut için de icra takibi sürüyor!..”
Peki, vatandaşlar bu kredileri niye ödeyemediler!? Kimisi işten çıkarıldılar… Kimisinin iş yerleri kapandı… Kiminin fabrikaları özelleştirildi, eski iş yerlerine ‘asgari ücretten’ devam etmek zorunda kaldılar!.. Kimi çalışan eşlerinden boşandılar, kimi eşlerini öldürüp-yaralayıp hapislere düştüler, kimi de maaş ve ücretlerinin zamanla artacağı umuduyla bu bankalardan krediler aldılar!.. Ama evdeki ve işteki hesap, hiç de banka borçlarına uymadı!.. Sonuçta hep olan da, bunların suçsuz-günahsız çocuklarına oluyor!..
Peki, bu durumdan evini ve arabasını kaybedenlerin yanında, onlara kredi veren bankalar memnun mu? Ne gezer efendim, ‘Banka’ dediğin para alır, para satar!.. Konutları ve otomobilleri para kasalarına koyup da, müşterilerinin ATM’lerden kartlarla çekmelerini sağlayamazlar ki!? Yani, bu kredileri verenler de, alanlar da hiç memnun değiller!.. Bu evler bakımsız ve ihalede yarı fiyatına satılmayı beklerken, 10 Binlerce araç da güneş-yağmur-kar altında çürüyor, öldüm pahasına satılacakları günü bekliyorlar, yazık bu ülke ekonomisine, yazık!.. Biz ekonomiden pek çakmayız ama; yeniden uzun vadeli “borç yapılandırması” yapılarak, kira öder gibi bunların çoğu, bu rezalet durumdan kurtarılamaz mı acaba?
16 Bin konut ve takipteki 15 Bin konut toplamı, 31 Bin konut ediyor!.. Bu mağdurları 4 kişilik aileden hesaplarsak, 124 Bin insanımız çaresiz halde demektir!.. Bunların üç-dört katı sayıda otomobil kredisi mağdurları var!.. İyi de, bu mağduriyetin esas sorumluları kimler!?
Hatırlayınız; geçtiğimiz yıllarda birçok banka, personeline görev verdi; caddelerin köşelerine, pazar yerlerine seyyar tezgâhlar kurarak, gelip geçen herkese “Kredi Kartı” pazarlandı!.. Kimileri evlere ve iş yerlerine gelip durdular!.. Neredeyse almayanı döveceklerdi!.. En çok kredi kartı müşterisi toplayan personele ödüller verdiler!.. Ne kefil istediler, ne mal varlığı, ne tapu!.. Geliri olmayan insanlar, bu kredi kartlarıyla ‘OLMAYAN’ paralarını, olmadık yerlere harcadılar!.. Bir bankanın kart borcunu ödemek için, bir başka banka kredi kartlarını kullanıp, ‘Borçla, Borçlarını’ ödediler, borçlar katlandı ve sonunda tıkandılar!..
Peki, bu işte bankaların ve ülkeyi yöneten iktidarların hiç kabahatleri yok mu? Bütün suç, yeterince eğitemedikleri, bazı güncel ve çağdaş yasalarla koruyamadıkları bu vatandaşlarında mı yani!? Her devlet kuruluşunu özelleştirirken, buralarda işini kaybeden insanlarımızın durumu hiç düşünüldü mü? Birçok fabrikayı sırf değerli arsaları için alanlar, oralara daha da gelişmiş fabrikalar mı, yoksa camdan “AVM’ler, beton yığını binalar mı” diktiler!? Bizi yönetenler tarafından bunların takibi yapıldı mı? Özelleştirme paraları nerelere gitti? Yeni ne gibi yatırımlar yapıldı? Kaç işçi istihdamı sağlandı?
Bugün borç veren bankaları ve borç alan vatandaşları suçlarken, bizim yaşam standartlarımızı yükseltme sözleriyle seçim kazanan büyüklerimizin neler yaptıkları da tartışılmalıdır!.. Çünkü devletine vergi veren her vatandaşını, o devletin her türlü kötülükten ve şerlikten korumak da en asli görevidir!.. Peki, bu yeterince yapıldı mı? Yapıldı ise, vatandaşın bugünkü hali ne!?
Bazı yıllar, bu insanları Bankerler soydular!.. Bazı yıllar Sülün Osman, Selçuk Parsadan, Fadıl Akgündüz, Deniz Feneri, İnekbank kurucusu Mehmet Aydın gibi tombiş oğlanlar dolandırıp gittiler!.. Kimisi sahte altın, sahte dolarlarla, kimisi cennet tapularıyla soyup gittiler!.. Yeter ama yahu, bu milletin bir sahibi yok mu Allahaşkına!?
