Farsçadan dilimize girmiş bir sözcük olan Bahar; “Kuzey Yarımküre için, 21 Mart’ta gündüz-gece eşitliğiyle başlayan, 22 Haziran’da gündönümü ile biten Kış ve Yaz arasındaki mevsim...” demektir… Bu mevsim için dilimizde; “Bahar Bayramı, Bahar Nezlesi, Bahar Dönemi, Erken Bahar, Bahar Noktası, Evvel Bahar, Gülbahar, İlkbahar, Nevbahar, Yenibahar, Baharat ve Sonbahar” terimleri çok sık kullanılır…
Bazı insanlarımız; tabiatın uyanması, insan ve hayvan içgüdülerinin harekete geçmesi, bütün canlılarda “çoğalma, üreme” dürtülerini harekete geçirmesi ve havaların da biraz ısınması nedeniyle, Kuzey Yarımküreye mahsus olan bu dört Mevsim içinde, en çok “İlkbahar Mevsimi” çok sevilir… Bütün bitkilerin çiçek açması, yapraklanması, bunların polenlerinin ve kokularının etrafa saçılması, çoğu insanımızda alerjiye neden olurken, bazılarının da duygularının tavan yapmasına sebep olur, şairlerimizin de “İlham” dedikleri tüm duyguları depreşir!.. Bu yüzden, aşk ve sevgi üzerine çoğu şiirler hep bu mevsimde yazılmıştır!..
Biri de benim büyük oğlan ve Bayırlı Mehmet Ali olmak üzere, bu bahar alerjisi yüzünden birçok insanımızın yüz hatlarında şişmeler meydana gelir… Bu mevsimde akşam yattığında halis Türk veya İngiliz ırkından olan biri, ertesi günü kalktığında bir Çin veya Japon ırkı bir suratla kalkabilir? Çaresi var mıdır? Çok uzun uğraşlar gerektirir ama, bu mevsimde özellikle orman-bağ-bahçe-fidanlık gibi yerlerden uzak durulması tavsiye edilir…
Benim için bu Bahar aylarından Mart ayı demek; ’12 Mart Milli Marşımızın kabulü’… ’16 Mart İlköğretmen Okullarının Kuruluşu’… ’18 Mart Çanakkale Zaferi’ demektir… Nevruz’muş, Nevruz Ateşi’ymiş, beni fazla ilgilendirmiyor… Nisan ayı demek; ‘1 Nisan Şakaları’… ’23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’ demektir… Mayıs ayı demek; ‘1 Mayıs Emekçiler Bayramı’… ’19 Mayıs Atatürk’ün Samsun’a çıkışı, Gençlik ve Spor Bayramı’ demektir…
Şair Orhan Veli Kanık, 15 Mayıs 1949’da yazdığı “Baharın İlk Sabahları” şiirinde şöyle diyor:
“Tüyden hafif olurum böyle sabahları/ Karşı damda bir güneş parçası/ İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar/ Bağıra çağıra düşerim yollara/ Döner döner durur başım havalarda!../ Sanırım ki günler hep güzel geçecek/ Her sabah böyle bahar/ Ne iş – güç gelir aklıma, ne yoksulluğum/ Derim ki; ‘Sıkıntılar duradursun’/ Şairliğimle yetinir, avunurum!..”
Tabii, hiç Bahar’dan bahsedilir de Şair Cahit Sıtkı Tarancı’dan bahsetmemek olur mu? 1943 yılı Baharında yazdığı “Bahar Geliyor “ şiirinde şöyle diyor:
“Damlardaki kar, saçaklardaki buz/ Kanı kaynayan suya dar geliyor/ Haberin var mı; Oluklardan sonsuz/ Akan su sesinde Bahar geliyor!../ Duy Güney’den estiğini rüzgârın/ Göreceksin neler olacak yarın/ Yuvada çırpınan yavru kuşların/ Uçmak hevesinde Bahar geliyor!../ Sabret komşu kız/ Bakarsın, ansızın belirmiş göğsün/ Cıvıl cıvıl söylediğin türkünün/ Oynak nağmesinde Bahar geliyor!..”
Aynı şairimiz Tarancı, “Memleket İsterim” şiirinde ise şöyle diyordu:
“Memleket isterim/ Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun/ Kuşların, çiçeklerin diyarı olsun!../ Memleket isterim/ Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun/ Kardeş kavgasına bir nihayet olsun!../ Memleket isterim/ Ne zengin-fakir, ne sen-ben farkı olsun/ Kış günü herkesin evi-barkı olsun!../ Memleket isterim/ Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun/ Olursa bir şikâyet, ölümden olsun!..”
Demek ki Bahar demek; çiçek demek, kuş demek, aşk demek, yeşillik, bol su, temiz hava, bereket ve bolluk demekmiş… Dışarıda yağmur yağıyor, olan akşam, şairlerimizin duygularına katılmayıp da, ya ne halt edeceksin ki? Bizim Müdür İsmet ile Kaptan Selçuk’un aklına uyup da, yine rakı mı içeceksin yani!? 