Merhum Nasrettin Hoca bir gün damdan düşer… Başına yığılan kalabalık; “Kırıkçı –Çıkıkçı kadına götürelim… Yok yerinden kımıldatmayalım… Eşeğini getirin, bindirip evine götürelim… Gülsuyu getirin, burnuna çektirip rahat nefes aldıralım…” diye telaşlanırlarken, Hoca zorlukla başını kaldırarak; “Hiçbir şey yapmayın, bana damdan düşen birini bulup getirin, benim halimden en iyi o anlar!..” demiş ya?
Ali İsmail Korkmaz (19) Eskişehir’de, Abdullah Cömert (22) Antakya’da, Ethem Sarısülük (26) Ankara-Kızılay’da, Medeni Yıldırım (18) Diyarbakır’da, Mehmet Ayvalıtaş (20) Ankara’da ve son olarak Ahmet Atakan (22) de Hatay’daki “Gezi Eylemleri”nin devamı niteliğindeki eylemlerde öldürüldüler…
Daha önce Eskişehir’de üç polis ve fırın işçilerinin döverek öldürdükleri görüntüler ortaya çıkan Ali İsmail Korkmaz için, Eskişehir Valisi çıkıp; “Onu arkadaşları döverek öldürdü, bu işte polisin bir dahli olmamıştır” şeklinde açıklamalar yapıp da, görüntüler ortaya çıkınca hidrojen gibi kendisi açığa çıktı, bu asılsız açıklamaları yüzünden ülke gündemine boş çuval gibi düşüvermişti… Sayın Vali hâlâ o görevde mi, yoksa bu olanlara rağmen rahatça koltuğunda oturuyor mu bilmiyorum, bilmek de istemiyorum...
Bu hafta başında da, Hataylı Ahmet Atakan (22) başına aldığı biber gazı fişeği ile ağır yaralandı ve kısa süre sonra öldü… Polis ve otopsi raporlarında “7. Kattan, 22 metreden düştü, ölüm sebebi budur” dediler… Çok yakından çekilmiş görüntüler hemen yayımlandı, hiç de 7. Kattan, 22 metreden düşmüş bir ceset hali yoktu, başındaki fişek yarası dışında pek bir şey görünmüyor, yüzünde bir eziklik, çizik bile yoktu… Öyle yükseklikten düşen birinin pestili çıkardı, pestili…
Bizlerin artık kimselere güveni kalmadığı için, merhum Ahmet Atakan’ın cesedi hemen tarafsız bir uluslararası tıp heyeti tarafından incelenmeli, gerçek ortaya çıkarılmalıydı…
İyi de, artık halkını düşünen bir sahibimiz mi var, kim yapacaktı ki bunları!?
12 Eylül tarihli Cumhuriyetteki yazısında sayın Bekir Coşkun şöyle yazıyordu: “Bütün çocuklar koşmak, gülmek, büyümek için doğdular...
Biz onlara yaşamayı öğrettik...
Sevinci, umudu, başarmayı, gülmeyi...
Ölmeyi değil..
Çocukları öldürtüyorsun...
Demokrasi tartışmalarımıza ilk kez “Kanlı mı olacak, kansız mı olacak” diyerek kanı sokan senin hocandı...
Evet...
Kanlı oluyor...
“Emri” sen verdiysen...
Öldüreni kutladıysan...
“Allah Allah” diye çocuklara saldıran polis birliklerini, daha dün gece kanı donarak izledi Türkiye, televizyonlarda...
Plevne Harbi mi burası?..
” diyordu…Haksız mıydı yani? Gerçekten neydi o görüntüler öyle!? Polis öyle yoğun biber gazı kullanıyordu ki; kilometrelerce ilerideki Kasımpaşa Stadı’nda “Türkiye-İsveç Milli Maçı”na saatlerce ara vermek zorunda kalındı… Siz artık o caddelerde oturanların hallerini bir düşününüz!?
Zorunuz neydi de, bu kadar şiddetle saldırıyordunuz ki? TOMA’lar sizde, Akrep’ler sizde, korunaklı giysiler sizde, cop-kelepçe-kalkan-tabanca sizde, biber gazı fişeği atan tüfekler sizde!..Eee, karşınızdaki gençlerin neleri var; pankart, limon, su şişesi, karanfil ve ağızlarından çıkardıkları “özgürlük ve demokrasi istiyoruz, hükümet istifa” sözleri…
Hadi söyleyiniz bakayım; o kadar dengesiz bu güçler arasında esas şiddeti kim gösteriyor ve kimlere yazık oluyor??? Bu gidişle, damdan düşecekler yakında çoğalacak, işte o zaman halden anlayacak ve kendilerine ‘damdan düşen birini’ arayacaklar ama, yardım edecek birini bulabileceklerini hiç sanmıyorum!..
Sakin KOŞAR…
