Güzel ve verimli Anadolu toprakları üzerinden yüzyıllar boyunca kimler geldi, kimler geçti!? Ancak, Türk halkımızın çok sevdiği ‘Mizah, Şiir, Halk Türküleri’, bence en çok 13. ve 14. Yüzyıllarda yapıldı, yazıldı ve gelişti!.. Çünkü o yıllarda Hacivat-Karagöz, Nasrettin Hoca, Hz. Mevlâna, Yunus Emre, Şeyh Edebali, İncili Çavuş... gibi unutulmaz Türk Büyükleri yetişmişti... Bana göre 20. Yüzyılın Nasrettin Hocası da “Aziz Nesin” dir!.. Hayatı, yaşadığı anıları, yazdığı 30’un üzerindeki mizah kitapları, şiirleri ve tiyatro oyunlarıyla, bunların gelirlerini ailesine değil de, kimsesiz çocukların eğitimi için kurduğu vakfa bırakıp da gitmiş, halktan aldığını halkına bırakmış, adını ‘Ölümsüzler’ listesine yazdırmış bir büyüğümüzdür!..
22 Ekim 2021 Cumhuriyet Gazetesi’nde sayın Mine G. Kırıkkanat’ın “Budaktan Göze Balâns Ayarı...” başlıklı bir Aziz Nesin anı yazısı vardı. Olay şöyle olmuş: Aziz Nesin 1980’li yıllarda bir söyleşi için Bursa’ya gelmiş... Adını duyan Bursalı gazeteciler bu söyleşiye koşmuşlar, söyleşi sonrası da O’nu bırakmayıp, tadına doyulmaz bir sohbete başlamışlar... Bir gazeteci üstada sormuş; “Aziz Bey, şu gazetelerdeki ‘Tashih’ yani ‘Düzeltme’ yanlışları için ne diyeceksiniz?” demiş...
Aziz Nesin hemen; “1948 yılında Markopaşa Dergisi yanında, bir de haftalık ‘Başdan’ adlı gazete çıkarıyordum... Tabii, hemen siyasal erkin de nefret odağı olmuştum!.. Bunlardan korkmadığımızı göstermek için, arkadaşlarla 18 Ocak 1949 günü bir manşet attık: ‘GÖZÜMÜZÜ BUDAKTAN SAKINMAYACAĞIZ!’ dedik... Lâkin, tashih (düzeltme) yapan arkadaşın bir hatasıyla, ‘GöZümüzü’ sözcüğündeki (Z) harfi yerine, (T) harfi basılmış, o sabah manşetimiz şöyle çıkmıştı: ‘GöTümüzü Budaktan Sakınmayacağız!..’ İster tashis, ister mürettip hatası olsun, bu bir tek harf hatamız, bizim ‘Başdan Gazetesi’nin sonu olmuştu” demiş, haber de aynen böyle yazılmıştı... Tabii oradaki herkes gülmekten kasıklarını tutup, yerlere yatmışlar!..
Yerel basında olsun, yaygın basında olsun, en önemli ve en dikkat edilmesi gereken şey, sözcüklerin doğru basılmasıdır!.. Gazete-kitap-dergiler bir ‘Radyo’ gibi değildir, ne yazarsan yıllar sonra da onu okursun, hatayı düzeltme şansınız olmaz!.. Hani derler ya; “Söz uçar, yazı kalır!” diye... İşte yazılı basın da aynen budur!.. Onun için muhabir de, yazar da, tashih de, mürettip de çok dikkatli olmalıdırlar!.. İnsanoğlu Tanrı değildir, tabii ki bazı küçük hatalar olabilir, dünyanın en ünlüleri bile hata yapabiliyorlar ama, bunlar en aza indirilmelidir!..
18 yıl kadar önce ben de bazı yerel gazetelere hem köşe yazıları, hem de haberler gönderiyordum... Termik Santral işçilerinin bir direnişiyle ilgili haberi biraz aceleyle yazıp, Muğla-Fethiye-Milâs gazetelerine gönderdim... Bir gazetenin bayan çalışanı hemen aradı: “Hayrola Hocam, ne oluyoruz!? Bu haberdeki isim ne böyle!?” demez mi? Vakit geçirmeden koşup, bilgisayarımı açıp baktım, ismim doğruydu da, ben ‘KOŞAR’ soyadını yazarken, yanlışlıkla (Ş) harfi yerine (Y) harfini yazmışım, benim soyadım olmuş ‘Sakin KOYAR...’ Meğer kızcağız bunu demeye çalışıyormuş... İyi de, “F Klavye” tuşlarına da, ‘Y ve Ş’ harflerini yan yana ben mi koydum yahu, tabii ki böyle yanlış parmak basmalar –özellikle biz ihtiyar yazarlarda- tabii ki olacaktır!..
Yıllar önce bir yerel gazete haberinde okumuştum, haber aynen şöyleydi: “Yeni yapılan İlköğretim Okulu açılış töreninde, okulun duvar ve merdivenlerine, tüplerdeki rengarenk boyalarla doğa resimleri çizildi... Öğrencilerin bu neşeli çalışmasına Müdür Bey de katıldı, eline aldığı boyalarla merdiven basamaklarını bir bir çıkarak sıçtı!..” Haberde, son cümledeki ‘SIKTI’ sözcüğü yanlışlıkla ‘SIÇTI’ olarak yazılmış, Müdür Bey o gazeteye dava açmıştı...
Üstad Aziz Nesin’in ısrarla işaret ettiği bu husus, bütün gazete ve gazeteciler için önemlidir, bu yüzden özellikle ‘Tashih’ çok dikkat isteyen bir iştir!.. Sakin KOŞAR...
