Değerli okuyucularım, sevgili dostlarım; ülke olarak çok ilginç, çok sürpriz, çok endişeli günler yaşıyoruz… Her yerden ihbarlar yağıyor, havada kasetler uçuşuyor, internet sayfaları espriden ve küfürden kırılıyor, açıklama ve yalanlamalar gırla giderken, görevden alınmadık Emniyet Müdürü ve Maliyeci kalmıyor… Göbeğini kaşıyan bir sürü insan da hâlâ soruyor; “Yahu ne oluyor, bu çocuklar bu işleri yapmazlar, bunlar inançlı insanların çocuklarıdır, bu işte bir yanlışlık, bir tezgâh var yahu” diyorlar…
Ya, son yıllarda türeyen, ‘gazeteci’ geçinen bir sürü yanaşmaya ne diyelim!? Her şey apaçık ortada iken; görüntüler, ses kayıtları, tomar tomar dolarlar, eurolar, TL’ler ayakkabı kutularından, yatak odalarındaki kasalardan dışarı taşarken; bunlar bizim gözümüzü perdeleyerek, adeta bir rüya gördüğümüzü sanmamızı istiyorlar…
Oturup çok düşündüm; bunların en önde gelenlerinden, yüzlük ampul gibi parlak kafalı Koçyiğit Bulutlu, Memet Barsak, Salihî Memekan, Nebihan Salcı, Nazlıhan Ilıkça, Ahmet - Mehmet Tantan, Abdülsaman Diliyak gibilere, müsaade ederseniz eğer, biraz yardımcı olmak, “Yeter Ama, Hayır!” diyerek, ben de biraz katkı vermek istiyorum…
Biliyorsunuz başımızdaki iktidar, bugüne kadar bize hep ters gelen, asla kabul edemeyeceğimiz; yasa ve yönetmeliklere, gelenek ve göreneklerimize uymayan birçok karar alıp, dayattılar!.. Yukarıda adı geçen arkadaşlar da, canhıraş bir şekilde bu ters uygulamaları bize yutturmak için çeşitli kılıflar uydurma yarışına girip, bizi koyun sürüsü yerine koyarak, iktidarın hep arkasında durdular ve ülke de bugünlere böyle geldi…
Şimdi görüyorum ki, bu arkadaşlar bile zorlanmaya başladılar… Memet Barsak ne demişti; “Kusura bakmayın ama, bu kadar zırvaya artık ben bile bir kılıf uyduramam” demedi mi? Neyse, ben kendilerine yardımcı olacağım, söz!.. İşte size bazı naturel reçetelerim:
Biriniz şöyle yazsın: “Efendim; Bakanlarımızın küçük mahdumlarının evlerinde çıkan yeşil ABD dolarları var ya; bunlar taa Okyanus ötesi bir ülkeden gemilerle geldikleri için, biraz yorgun düşmüşler. Limanda bunları dinlendirecek güvenli yerler olmadığından, bu dolarlar, en güvendiğimiz Bakan çocuklarımızın evlerinde bir süre misafir edilmişler, tam o sırada da, işgüzar bazı savcı ve polisler, Bakan beylere bile haber vermeden evlere baskın düzenlemişler!.. Hadise budur, paralar da zati devletin karakollarına götürüldüler! Hani, çocuklar bunu harcarken yakalansalar, biz de onlara “Suçlu” diyeceğiz ama, böyle bir durum söz konusu değil ki, salıverin bu suçsuz çocukları!..”
Biriniz, paradan asla bahsetmeden şunu desin: “Neymiş efendim, Bakan Beyin oğlunun evinde 6 kasa ile bir de para sayma makinesi çıkmış da, çocukcağızı bununla suçluyorlar… El insaf yahu; bu çocuklar harama el sürmezler, makine kullanırlar, bilirim! Bu ülkede para sayma makinesi almak, evde kasa bulundurmak ne zamandan beri suç oldu!? Benim de kasam var, ben de mi suçluyum yani!?”
Bir diğeriniz de; “Bu iş de bir Ergenekoncu işidir! Gezi Parkı olaylarından beri tezgâhlandığı ortada. Bakan çocuklarının dışarıda oldukları bir sırada bunları evlerine koydular, sonra da Cemaatçi polislerle baskın düzenlediler! Benim adım Hıdır, bütün Ebru Gündeş budur… (çok afedersiniz, elimden kaçtı…) Benim adım Hıdır, bütün Hadise budur” desin…
Bir başka diğeriniz de çıkıp, ünlü bir şarkıyı aranje ediniz, bu iş tamamdır! Meselâ;
Artık çalmayacağım,
Bütün kabahat senin,
Ne kadar ağlasam boş,
Ne kadar yalvarsan hoş,
Artık çalmayacağım!..
Ne kadar ağlasam boş
Ne kadar yalvarsan hoş
Senin olmayacağım!..
Bitsin artık bu çile,
Çalamam bile bile!..
Bitsin artık bu hile,
Yiyemem bile bile!..
Sen ne söylersen söyle,
Cemaat sürmez böyle,
Geri dönmeyeceğim!..
Ümitlerimi kırdın,
Hayallerimi yıkt
ın,Benim jetimi aldın, benim atımı aldın,
Şimdi sen de yalnızsın!..
Benim kasamı aldın, benim yatımı aldın,
Şimdi sen de yalnızsın!..
Bak gidiyorum işte,
Beni çok ararsın enişte!..” şeklindeki bir şarkının sözleri de olabilir?
Ha gayret maşallah, bu olaydan da yırtarsınız inşallah!.. 