Rüyasında çiğ çiğ terliyordu Ankara'nın Seymeni,
Arınç'a suikastı (!) becerememişti çavuşu-teğmeni,
Can havliyle uyandı, sıkı bir peşrev çekti,
“İş başa düştü” diyerek cenk yemini etti…
Nevruz sabahı Gökçek, çok erken uyandı,
Daha yataktayken kâğıt-kalem arandı,
Bulamadı, öfkeyle hemen leptopu açtı,
Bir ileti salladı, anında ortalık karıştı…
“Seni istemiyoruz, istifa et!” dedi Arınç'a,
Bir de “paralelci” dedi makamına varınca!
Arınç köpürdü, kazan kaldırdı iletiyi alınca;
Kendini dev görüyordu, Melih'i ise karınca!..
Arınç; çelik yay gibidir, onu germeye gelmez,
Gürleyen bir nehir olur, kimselere başeğmez!
“Haysiyetsiz, haddini bil!” diye patladı Gökçek'e,
Gayrı testi çatladı, kimse suyunu tutamaz!..
Alıcı kuşlar az yaşarlar, Şahin'in ömrü kısa,
Bu kavgayla, yandaşları boğdunuz yasa,
Her inançlı yürekte bir aslan yatar ama,
Herkes endişeli, ortalığa yayıldı bir tasa…
Açtı ağzını, yumdu gözünü, gürledi yine;
“Ankara'yı parsel parsel satmıştın ya sen?
Unutma, bunlar kara kaplıda yazılı efem,
Ben, olmadık yerde havlayanları sevmem!”
“Bana derler Manisa'nın son Tarzanı,
Haddini bil, yoksa bozarım o fiyakanı!
Ardıma bakmam, umurumda bile olmaz;
Ne kalbi kırılanı, ne öleni, ne de sağ kalanı!..”
Sazı Gökçek aldı bu sefer, vurdu teline,
Dedi; “Ben satmadım arsaları, hayreyledim,
Sanatın içine tükürdüm de, fışkiyeyi kırmadım,
Fuat Avni'den bile böyle lâflar duymadım!..”
“Ben şerefli adamım, bunları hiç hak etmedim,
Bir bilene sordum; 'hakkını yargıda ara' dedi,
Mahkemede görüşürüz, seni ihtiyar paralelci,
Bu dünyaya senden zılgıt yemeye mi geldim?”
Ortalık toz-dumandı, bir ayıranları da yoktu,
Kılıçdaroğlu, Anıttepe'den kavgacılara baktı,
Başvekil Davutoğlu'nu orda göremeyince de;
“Ey KAYIPOĞLU Ahmet, sen nerdesin be?” dedi…
Dünya senin olsa kaç yazar; eşsiz, dostsuz,
Kalmışsan Başkent'te ODTÜ çamları gibi sessiz,
Herkes size inanmış, oy vermiş, seçmişti ama,
Kaldınız mı şimdi Arınçsız ve de Melihsiz!
Her konuya söz yetiştiren bir büyüğümüz vardı,
“Muktedir” hiç konuşmuyor, 'konu mankeni' oldu,
Üzüntüden bilumum vekillerin gözleri doldu,
İhale zengini müteahhitlerin benizleri soldu…
Bilesiniz ki, bu atışma böyle sürüp gitmez,
Buna can dayanmaz, yaşlara havlular yetmez,
Biri çark eder belki, öteki üç maymunu oynar,
Kaldıysa biraz hukuk, savcılara sözün geçmez!..
Âşık Sakin; ya sana ne demeli, sana ne oluyor?
Yazdığın saçmalıkları okurken insan yoruluyor,
İki cihan pehlivanı kapışmış, birbirlerini yerken,
Yeni bir güneş mi, yeni umutlar mı doğuyor?
