Günlerdir gündemden düşmeyen ve ülkemizin yedi iklim bölgesinin her birinden 9'ar tane seçilen ve toplam “63” adet “Akil Adamlar” var ya? İnsanlarımızın bazısı bunlara çok güvenip, bir çözüm bulacaklar ve artık ülkede PKK ile devleti barıştıracaklar deniliyor ya? Bazı insanlarımız da bunlarla adeta alay edip; “Yahu bu ülkenin bir TBMM'si var, orada 550 seçilmiş milletvekilleri, onların arasından da seçilmiş bir Cumhurbaşkanı, bir Meclis Başkanı, bir Başbakan ve Bakanları var!.. Yüksek Yargıçlar, Rektörler, Profesörler var! Bunlar daha nasıl akil adamları arıyorlar? Eğer bunlar “Akil” değillerse, o görevlerde ne işleri var? Bunlara bu ülke, bu bilim yuvası üniversiteler nasıl teslim edildi öyleyse!?” diyorlar…
Bir sıfat olan bu sözcük, dilimize Arapçadan girmiştir. “Akil” demek; “Akıllı, akılla çözüm yolu bulan” demektir… Bir de; “Akıllıca” demek olan “Akilâne” ve “Ergen, Ergenleşmiş” anlamında kullanılan “Akil Baliğ” sözcükleri vardır…
Koca Yunus Emre; “Ben yürürüm yana yana/ Aşk boyadı beni kana/ Ne akilem, ne divane/ Gel gör beni aşk neyledi…/ Miskin Yunus, biçareyim/ Baştan ayağa yâreyim/ Dost ilinde avareyim/ Gel gör beni aşk neyledi?” demiş.
Yunus Emre bir şiirinde de şöyle diyordu:
“İlim, ilim bilmektir/ İlim kendini bilmektir/ Sen kendini bilmezsen/ Ya nice okumaktır?/ Okumaktan murad ne/ Kişi Hak'kı bilmektir/ Çün okudun, bilmezsen/ Ha bir kuru ekmektir/ Okudum, bildim deme/ Çok tâat kıldım deme/ Eğer Hak bilmez isen/ Abes yere yelmektir.”
Acaba bu seçilen 63 kişi de “abes yere yelmek” işini mi yapacaklar?
Bakınız, sevgili Bekir Coşkun Cumhuriyet'teki 3 Nisan 2013 tarihli yazısında şöyle diyordu: “…Senin akil, akıllarına niye şimdi geldi? Neden? Her şeyi kendisi yapıyor... Her meseleyi kendisi çözüyor... Her konuda konuşuyor... Bilmediği, söylemediği, anlamadığı bir tek şey yok... Diyelim ki kendi şanlı şerefli askerlerini “kaçarlar” diye hapishanelere doldurup da, eli kanlı teröristlere “güvenli” gitme hakkı tanırken, bunu halka anlatmak niye sana kalıyor? Dili yok mu?
Çünkü; anlatamıyor... Terör örgütü ile ülkeyi dizayn etmeyi... Bölücülerle ortak anayasa yapmayı... “Türk” tanımını silmeyi... TBMM'nin yanaşmadığı “teröriste güvence” vermeyi... Anlatamıyor... Anlatamaz... Sen anlatacaksın...
Sonra... Çok geçmez...
Sokağa çıkamazsın... Akilli ol...”
Her taraf bu söylentilerle ve tartışmalarla çalkalanırken, ben dallama gidip bu konuyu, hiç radyo haberlerini kaçırmayan bizim “Terziye” sordum… Bana gülümseyerek; “Ortalık yangın yeri kardeşim, kendi ellerini yakmamak için maşalar kullanacaklar, çaktın mı şimdi köfteyi?” dedi…
Aynı konuyu 87 yaşındaki Ramazan dedeye sordum ve “Ne yapacak bu akil adamlar dede?” dedim, bana kulağını uzatıp; “Ne dedin, Akif'in danası gene ne yapmış?” demez mi?
Sahi, sayın Coşkun'un da dediği gibi; her konuda bildiğini okuyan, herkese akıl veren, kendilerine katılmayanları hep küçümseyen ve her kökten değişiklik yaptıklarında kendilerini milletin seçtiğini, bu yetkiyi halktan aldıklarını ve kimseye hesap vermek durumunda olmadıklarını söyleyen başımızdaki iktidar, bu konuyu niye “Akil Adamlara” sipariş etti? Bizim terzinin dediği gibi; kendi ellerini yakmak yerine, yedi bölgeden topladıkları maşaları mı kullanacaklar acaba?
Bu işte beni en çok Türkücü Nihat Doğan'ın isminin olmayışı üzdü. Bizzat kendisi şöyle buyurdu: “AKP kapatılmaya çalışılırken buna en büyük muhalefeti ben yaptım, açılım sürecine en büyük desteği verdim, referanduma en büyük desteği verdim! Sayın Bekir Bozdağ beni seçmedi diye, ben akil insan değil miyim, güldürmeyin beni… Asla görev istemedim istemem! İstesem Muş'tan Vekil seçilirim, aşiretim güçlüdür benim” dedi… Ama görev beklediğini de bu tepkiden çıkarabilirsiniz tabii… Listeye baktım; hepsi de iktidara yakın “sen, ben, bizim oğlan” görüntüsü sırıtıyor gibi geldi bana…
İyi ki bendeniz akil bir adam değilim! Hem akıllı olmak, hem de kendilerini maşa gibi kullanmak isteyenlere nasıl bir duyguyla yaklaşılırdı acaba? Hiç bana bana bakmayın, ben akil adam değil, dallama bir yerel yazarım; bu ağır sorunun yanıtını size nasıl vereyim arkadaşlar…
