Ağustos Böceği ile Karınca

Bu, bizim bildiğimiz gibi bir masal değil! 

Gerçek, yaşanmış ve çığlık içeren bir hikaye...

Anadolu'nun Sarp, kayalık gür ormanlarında, bin yıldır Türk milletine yurt olan bu topraklarda onlarca destan yazan hayvanlar aleminin her bir ferdi mutlu ve huzurlu birlikte yaşıyorlarmış. 

Türk'e yurt olan bu şüheda topraklar gün gelmiş, Türk'e düşmanlarca kuşatılmış ve talan dönemi başlamış. İçte ve dışta bu yağmayı başlatanlar çok zengin olmuşlar.

Önce sularımız kirletilmiş, hor kullanılmış, yok edilmiş! Bir zamanlar içinde binbir çeşit balık ve canlı yaşayan sularımız, içinde yüzlerce tür kuş barındıran göllerimiz, denizlerimiz şimdi rant uğruna yok edilmiş.

Sanki ölüm yokmuş gibi hırs çoğalmış ve vicdanın, ahlakın, insanlığın önüne geçmiş.

Yetmemiş, maden arama sevdasıyla ağaçlarımız kesilmiş, tarım arazilerimiz katledilmiş.

Bu da yetmemiş orman arazilerine göz dikmiş vampirler.

Ormanlarımızı hunharca yakmışlar.

Ormanlarımızın gerçek sahipleri yuvalarından edildi.

Yıllardır bir ve beraber yaşayan hayvanlar diri diri yakıldı.

Çığlıkları duyan olmadı.

Ağustos Böceği ile Karınca dertlerini kimseye anlatamadı. 

Karıncalar gözlerini kararmış bir dünyaya açtılar.

Ağustos Böcekleri perişan, bitkin ve umutsuz!

O büyük koro artık şarkılarını söyle(ye)miyor.

İnsanlık büyük imtihanı kaybetti.

İnsanlık daha çok kazanma sevdasında...

Hırs, bencillik ve menfaat zirvelerde. Ağaçları, kuşları ve böcekleri kimse anlamadı.

Çığlıklar arzı titretirken, klimalı salonlarda günü kurtarmak yarınlarımız için felaket..

Çocuklarımız ve torunlarımız için bu dünya yaşanmaz bir dünya olacaktır.

Artık, Ağustos Böceği ile Karınca sadece masallarda kaldı.

İnsanlık ormanlarımız gibi alevlerin arasında can çekişiyor.