21 Mart ülkemiz de baharın müjdecisi olan ‘’nevruz’u’’ tartıştığımız bir güne dönüşmüş durumda.
Oysa 21 Mart aynı zamanda ‘’ Dünya su günü ve down sendromlular’’ günü olduğunu da görüyoruz.
İçinde bulunduğumuz ‘’vergi günlerini de’’ ayrıca tartışmamız gerekiyor.
Gelin biz temiz ve içilebilir ‘’su hakkımız’’ üzerine düşünelim .
Su canlı yaşamının olmazsa olmazlarından. Bu nedenle ‘’su alınıp satılması gereken bir meta (mal)’’ değildir.
Tarihte kurulan kent yaşamında devasa su kanalları, o kentte yaşayan bütün canlı yaşamlarının sürdürülmesi için yapılmıştır.
İnsan ve diğer canlıların, yaşamlarını sürdürmesi için gerekli olan suyun, hem gıda üretiminde, hem de suyun bir tüketim için gerekli olmasından dolayı kollektif bir çalışma ile kentlere getirilmiştir.
Kent yaşamında yeni yönetim anlayışlarının çıkması, seçimlerle çıkan demokrasi?? kültürünün yerleştirilmeye başlanması, halktan alınan vergilerle kurulan yeni yönetim anlayışlarını toplumsal yaşam kültürünü de ortaya seriyor.
Vergilerin toplanması ve kullanılmasını, toplumsal yaşamda siyasi olarak tartışmamız gerekiyor. Vergiler, toplumsal yaşamın kurulması için toplumsal sorumlulukların ekonomik ayaklarını ortaya çıkarmıyor mu? Öyle ise halktan yeniden su, sağlık, eğitim vd. paraların alınması yasal mıdır??
Su bir yaşam hakkıysa, yerel yönetimler tarafından alınan ‘’su paralarını’’ tartışmamız gerekmiyor mu?
Dünya da imparatorluklardan sonra ortaya çıkan sanayileşmenin, merkezinde finansın olduğu sistem kapitalizm.
Üretilen herşeyin alınıp satıldığı, her şeyin ekonomik karşılığının olduğu, hatta ‘’paranın karşılığı olan tarımsal ürünler üretim anlayışının bile, ortaya çıkan yeni üretim anlayışı ile ortadan kaldırıldığı, para arzının sanayi üretimiyle’’ patlatıldığı sistemin adıdır da kapitalist sistem.
Aslında kurulan yeni finansal sistem ‘’arz, talep’’ adı altında ortaya çıkan kapitalizmin, her şeyi alınır, satılır hale getirdiği, üretim merkezini kurulan makineleşme ile insanlığın önüne getirdiği sistemin adıdır, aynı zamnda.
Oysa suya ulaşımın ‘’insanların kollektif’’ bir çalışmasının ürünü olduğunu görüyoruz. Ve ‘’kurulan kentlere, yine insanların ekonomik katkısı’’ ile getirildiğini gördüğümüz bir yaşam maddesi.
Bu yaşam maddesini, ortak kamusal yaşamı kuran insanlara ekonomik bir karşılık beklemeden karşılamak kurulu siyasi yapının yerine getirmesi bir zorunluluktur.
Kurulan siyasi ve yerel iktidarların görevi, kent yaşamında insanlara temiz ve içilebilir suyu sağlamak zorundadır.
Kurulu iktidarlar, ‘’insan ve canlı yaşamının korunması ile ilgili yasal düzenlemeleri yapmakla sorumluluklar üstlenmişlerdir.’’
Merkezi ve yerel iktidarlar, insan ve canlı yaşamının korunması için yasal düzenlemeleri yaparken üstlendikleri görevlerini yerine getirmek ve insanlara temiz içilebilir suya para almadan sağlamak zorundadır.
Bu amaçla tüm insanların ‘’ Dünya su günlerini, Dünya Down Sendromu günlerini ve Nevruz bahar bayramlarını’’ kutluyorum.
Neşet Karadağ
2 Mart 2015 