Hani insan böyle güzel, kulağa çok hoş gelen haberleri duyunca sorası geliyor; “Bayram değil, seyran değil; enişte bizi niye öpüyor!?”
Nasılsa ve neden akıllarına gelmişse, ülkedeki “İşsizler” için bir araştırma yapılmış… Bu araştırmada görülmüş ki; “her dört işsizden biri, üniversite mezunu işsizler” imiş… E zati bunu Mısır’daki Sağır Sultan bile duydu!.. Bu ülkede bunu araştırmaya gerek var mıydı, vallahi bilemiyorum yani?
Aynı araştırmada bir şeyi daha fark etmişler: İşsizlere verilen “İşsizlik Maaşı” o kadar düşük miktarda veriliyormuş ki, bu fonda biriken para aşırı şekilde çoğalmaya başlamış? Bu sebepten naşi, üniversite mezunu işsizlere ödenecek aylık işsizlik maaşını tam “1.500 TL”ye kadar çıkaracaklarmış? Hemen ağzınız sulandı değil mi, yemin olsun benim de öyle oldu…
Ba ba baaa!.. Bugüne kadar bu ülkede her çeşit fona ayrılan paraların hep yetmediğini duyar dururduk; ama ne hikmettense, bu işsizlik maaşları fonu fazla birikmeye başlamış, iyi mi? Sağolsun iktidar büyüklerimiz de; “E bu fonda madem çok para var, verelim işsizlere, helâli hoş olsun” demişler zaar?
Cumartesi günü FOX TV sabah programında izlediğim bu müjdeli haberi sokaktaki vatandaşa ve üniversite mezunu genç işsizlere sordular. Hemen hemen herkesin düşüncesi birbirine yakındı ve şöyle dediler: “Burası Almanya mı, Fransa mı? Böyle paralar ancak oralarda verilir! Bu işte bir yanlış anlama var, kimse buna inanmaz” diyorlardı…
Görüyor musunuz dostlar, bu millete iyilik de yaramıyor!.. 12 yıllık geçmişi düşünüp de, herhalde “öküz altında buzağı arama” huyları depreşti galiba, ne bileyim ben? Kim, ne düşünürse düşünsün, haber beni bayağı sevindirmişti. Kahvaltımı yapıp evden çıkarken, başımı kapıya çarpınca gerçek dünyaya geri döndüm. Kendi kendime; “Bugün 08 Şubat 2014… Ülkenin kaderini belirleyecek yerel seçimlere kaç gün kaldı, tam 50 gün kalmış… Yani iki aydan kısa bir zaman var!.. İktidar partisinin oyları hızla eriyor, buna bir çare arıyorlar, bu haber de bu çarelerden biri olmasın!?” dedim…
Bütün keyfim kaçtı… Öyle ya; 12 yıldır biz emeklilere bir şey vermeyen, uçan kuştan vergi alan, bize dünyanın en pahalı benzinini-içkisini-sigarasını-ilâcını satan, sağlık harcamalarını aşama aşama bize ödetmeye başlayan; beş yıl önce üniversite mezunlarına; “devlet hepinize iş bulmak zorunda mı kardeşim!?” diyen bir iktidar, niye şimdi kesenin ağzını açsındı ki!? Bu bir seçim vaadinden başka bir şey olabilir miydi? Artık neyine inancımız kaldı da, bu müjdeli habere inanacaktık ki!?
Neyse, siz bana bakmayınız… Her seçim öncesinde bana bir haller olur; herkesten, her şeyden şüphe duymaya başlarım… Belki doğrudur, belki bu karar çıkarılırken gariban işsizlerimize karşı yüreklerinde bir acıma duygusu peyda oldu da, asla seçimi-meçimi filân düşünmeden böyle bir uygulamaya başladılar belki, olamaz mı?
Dedim ya, siz bana bakmayın… Ben Fatih Altaylı kardeşimden bile şüphelenmiş, gazetesinde anket sonuçlarıyla oynadığını söyleyenlere bile inanabilmiş biriyim, şu seçim günlerinde bana pek aldırmayınız…
09 Şubat 2014…
Sakin KOŞAR…
