Bir devlet düşünün ki belediye başkanı, kaymakamı, valisi, milletvekili, bakanı, başbakanı halkıyla dalga geçsin... Kendilerine iletilen şikayetleri laubalilikle cevaplandırsın.
Türlü türlü yalanlar halkı kandırmakla yetinmeyenler, sözde halkın diliyle konuşuyoruz diyerek, makamlarını lekeliyor, bu da yetmezmiş gibi halkıyla dalga geçerek kendisine meze yapıyor. İşin kötü tarafı ise, halkın hâlâ bu duruma alet olmasıdır. Kendilerini makaraya saranları samimi görerek ses çıkarmayan halk, tavır koyacağı yere onları yüceltmekten kendini alıkoyamaktadır.
Bizim yöneticilere değil, yöneticilerin bizlere muhtaç olduğunu söyleyerek, okumuş olduğum ve içimi burkan bir haberden sizleri de haberdar etmek istiyorum.
İç Anadolu,nun kervan geçmez köylerinden bir tanesine bir valimiz gidiyor. Ne yapsın benim insanım, bir yönetici gördü mü hemen koşup yanına giderek şikayetlerini sıralıyor. Bunlardan bir tanesi de köylerinin çamur içerisinde olduğunu, yolda yürüyemedikleri, yürüdükten sonra da eve giremedikleri oluyor. Arada lafı da yapıştırıyor hani; “eller asfaltta yürürken, biz çamurda yürüyoruz!”
Buraya kadar her şey normal. Bilindik bir manzara fakat sayın valimizin verdiği cevap ise soğuk duş etkisi yaratıyor. “Ben de köylü çocuğuyum. Çocukluğumu hatırladım. Topraktan geldik, yine toprağa gideceğiz. Sadık yârimiz topraktır.”
Güler misin, sabaha mı bırakırsın?
Sayın valim, sen o köye gittiğinde gördüklerinle çocukluğunu hatırlayabiliyorsan, vay o köylünün haline. 40 yıl öncesiyle aynı manzaraymış demek ki. Bahaneye bakar mısınız? Sâdık yarimiz kara toprakmış. Valilik makamının ne kadar ciddi insanların kontrolünde olduğunu bir kez daha gözler önüne serildiği bu olay, ne ilkti, ne de son olacak.
Çünkü bu ülkede; şikayetini dile getiren sağlık memuruna, “gözlerin görmediği halde sana iş vermişiz, daha ne istiyorsun” dendi/deniyor, Van,daki deprem felaketinden sonra bölgeye giden bir yöneticimiz, şikayetlerini dile getiren bir depremzedenin bir çadırda yaşadığını görerek “Koskocaman sarayda oturuyorsunuz bir gel dediğiniz yok” dendi, şehitlerin yası tuttuğumuz günlerde, bazı yöneticilerimiz tarafından katır hesabı yapıldı. Her gün birilerinin kulağını çınlatan öğretmenlere, “öğretmenler başka bir iş bulsun” dendi...
Doğru tabiiki de, ananı da al git,in normal karşılandığı ülkede bunlar doğal karşılanmayacak da ne olacak...
