Eylül ayını ortalamamıza rağmen hala ağustos sıcaklarıyla boğuşuyoruz gündüzleri. Hele ki son birkaç gündür devam eden aşırı sıcaklar, halkı bunaltmaya devam ediyor. Çalışanlar, hafta sonu izinlerinde, kendilerini en yakın mesire yerine veya denize atıyor. İmkanı olmayanlar ise bu aşırı sıcaklar maruz kalıyor ne yazık ki.
Yatağan'a en yakın mesire yeri, eskiden Dipsiz idi. Ama ne yazık ki Dipsiz, Muğla Valiliği'nce “su kirliliğine yol açtığı için” kapatıldı. Hep hatırlarım; küçüklüğümde piknik kelimesi Dipsiz ile özdeşleşmişti. Balık tutma hobimi kazandıran yer ise Dipsiz'deki o köprüdür. Üzerine çıkar saatlerce bir tane balık tutmak için kıpırdamadan beklerdim. Ama o günler mazide kaldı ne yazık ki... Çözüm üretmeden, kestirip attılar Dipsiz'i. Yapılan tetkik araştırmalar, mesire alanının, su kirliliğine sebep olduğunu tespit edebilir. Fakat bunun çözümü, mesire alanının tamamen kapatılması olmamalıdır. Gereken tedbirler alındığı takdirde bu alan aynı şekilde mesire yeri olarak kullanılabilir. Zaten kestirilip atılmasındaki etken, bu tedbirlerle uğraşmaktan çekinilmesidir. Tedbirleri almayıp, burayı halka kapatmak, halkın en büyük eğlencesini ellerinden almaktır. Yatağan halkı bu konuda biraz daha duyarlı olmalıdır. Çeşitli kampanyalarla ve görüşmelerle Dipsiz tekrar halkın kullanımına açılabilir. Belki tekrar Dipsiz'deki köprünün altına karpuzumu koyup, ördeklere ekmek atabiliriz. Özellikle küçük çocukların eve mahkum edilmesi, sokağa çıkarılmaması ve bu tip mesire yerlerine götürülememesi onların gelişimlerinde kalıcı izler bırakır. Okullar da başlıyor. Görünüşe göre bu sıcaklar biraz daha böyle devam edecek, ne olurdu ki çocuklar ilk haftanın yorgunluğunu, stresini Dipsiz'de atsaydı.
Sosyal yardımlaşma ve dayanışmanın âlâsı budur işte. Hiçbir çocuk veya yoksul, bu zevklerden mahrum kalmamalıdır. Halkın eğlenceleri, çözüm aramadan önlem için tamamen kapatılmamadır.
